الأحداث في كاراكالباكستان
الأحداث في كاراكالباكستان

الخبر: في 1 تموز/يوليو في مدينة نوكوس عاصمة كاراكالباكستان بدأت الاحتجاجات ضد التغييرات والإضافات على دستور أوزبيكستان. تم تداول أخبار ذلك على بي بي سي وليبرتي ووسائل الإعلام الأخرى ووسائل التواصل. أصدر المجلس الأعلى (البرلمان) ومجلس الوزراء ووزارة الداخلية بجمهورية كاراكالباكستان بياناً رسمياً مشتركاً بشأن الاحتجاجات في نوكوس. وجاء فيه إن "المحرضين الأفراد بالاعتماد على المواطنين المجتمعين حاولوا الاستيلاء على مؤسسات الدولة هذه وتقويض استقرار الوضع الاجتماعي والسياسي في أوزبيكستان". وذكر البيان أنه تم اعتقال مجموعة من منظمي أعمال الشغب الجماعية والأشخاص الذين قاوموا بقوة عناصر إنفاذ القانون.

0:00 0:00
Speed:
July 05, 2022

الأحداث في كاراكالباكستان

الأحداث في كاراكالباكستان

الخبر:

في 1 تموز/يوليو في مدينة نوكوس عاصمة كاراكالباكستان بدأت الاحتجاجات ضد التغييرات والإضافات على دستور أوزبيكستان. تم تداول أخبار ذلك على بي بي سي وليبرتي ووسائل الإعلام الأخرى ووسائل التواصل. أصدر المجلس الأعلى (البرلمان) ومجلس الوزراء ووزارة الداخلية بجمهورية كاراكالباكستان بياناً رسمياً مشتركاً بشأن الاحتجاجات في نوكوس. وجاء فيه إن "المحرضين الأفراد بالاعتماد على المواطنين المجتمعين حاولوا الاستيلاء على مؤسسات الدولة هذه وتقويض استقرار الوضع الاجتماعي والسياسي في أوزبيكستان". وذكر البيان أنه تم اعتقال مجموعة من منظمي أعمال الشغب الجماعية والأشخاص الذين قاوموا بقوة عناصر إنفاذ القانون.

من أجل ضمان سلامة الناس، وحماية حقوقهم وحرياتهم، واستعادة القانون والنظام على أراضي كاراكالباكستان، تم إعلان حالة الطوارئ للفترة من الساعة 00:01 يوم 3 تموز/يوليو، 2022 إلى الساعة 00:00 يوم 2 آب/أغسطس 2022. ووقع رئيس أوزبيكستان شوكت ميرزياييف على مرسوم مناظر يوم السبت، وفقا لما ذكرته الخدمة الصحفية لرئيس الدولة.

التعليق:

جاءت الاحتجاجات بعد استبعاد المادة الخاصة بسيادة كاراكالباكستان وحقها فى الانفصال عن أوزبيكستان من مشروع تعديلات وإضافات فى دستور أوزبيكستان. زار الرئيس ميرزياييف نوكوس عاصمة كاراكالباكستان مرتين: في 1 و3 تموز/يوليو واقترح عدم تعديل هذا الجزء من الدستور. لكن المتظاهرين لم يتفرقوا، فاستخدم النظام الأوزبيكي القوة لتفريق المظاهرة وسفك دماء البشر. واعترف ميرزياييف نفسه بوجود ضحايا. وهذه ليست المظاهرة الأولى حيث اندلعت في تموز/يوليو 2021 أيضاً اشتباكات مع الشرطة والحرس الوطني في مدينة خوجيلي.

في كانون الثاني/يناير 1992 تم تحويل كاراكالباكستان من الحكم الذاتي إلى جمهورية كاراكالباكستان. وفي بداية عام 1993 تم التوقيع على اتفاقية بين الدول بموجبها أصبحت كاراكالباكستان جزءاً من أوزبيكستان لمدة 20 عاماً، مع حقها في الانسحاب من أوزبيكستان بإجراء استفتاء. وانتهت مدة الاتفاقية في عام 2013. وفي مشروع التعديلات والإضافات على الدستور تم استبعاد المواد المتعلقة بسيادة كاراكالباكستان وحقها في الانفصال عن أوزبيكستان. وقد نُشر هذا المشروع في 25 حزيران/يونيو في منشورات برلمانية للمناقشة العامة.

في عام 1925 تم إنشاء منطقة كارا كالباك المتمتعة بالحكم الذاتي كجزء من قرغيزيا والتي أعيدت تسميتها لاحقاً باسم كازاخستان المتمتعة بالحكم الذاتي. وفي عام 1930 انتقلت المنطقة إلى روسيا. وفي آذار/مارس 1930 تم تحويلها إلى جمهورية كارا كالباك الاشتراكية السوفيتية المتمتعة بالحكم الذاتي وعاصمتها نوكوس. وأخيراً في كانون الأول/ديسمبر 1936 أصبحت هذه الجمهورية المتمتعة بالحكم الذاتي جزءاً من جمهورية أوزبيكستان الاشتراكية السوفيتية.

لا يزال من الصعب تحديد من يقف وراء هذه الأحداث لأن اللاعبين الأساسيين في هذه المنطقة هم: روسيا والولايات المتحدة والاتحاد الأوروبي والصين. ولم ترد منهم حتى الآن أية تصريحات رسمية بخصوص هذه الأحداث سوى تصريحات السكرتير الصحفي للرئيس الروسي ديميتري بيسكوف حيث قال "إن الأحداث في كاراكالباكستان شأن داخلي لأوزبيكستان ولا يشك الكرملين في أن المشاكل ستحل بالعمل النشط للقيادة..."، ومع ذلك فمن المرجح أن تكون روسيا وراءها لأن هذه المنطقة هي بمثابة الرئتين لروسيا. أو هناك احتمال أن يكون نظام ميرزياييف نفسه قد نظم هذا الحدث بشكل مصطنع - كما حدث في أحداث أنديجان - بإشارة خافتة من روسيا. لأنه من الواضح أن روسيا قلقة من زيادة اهتمام اللاعبين الرئيسيين الآخرين: الولايات المتحدة والاتحاد الأوروبي والصين بآسيا الوسطى ولا سيما بأوزبيكستان. وتأتي هذه الأحداث بعد زيارة الرئيس الروسي بوتين لطاجيكستان وتركمانستان في إطار قمة بحر قزوين. بالإضافة إلى ذلك يعمل في كاراكالباكستان الحزب الانفصالي المسمى بـ"إلى الأمام يا كاراكالباكستان" بشكل غير قانوني. هذا الحزب يدعو إلى انسحاب كاراكالباكستان من أوزبيكستان. ويقع مجلسه السياسي في مدينتي ألما آتا وموسكو. وهناك أيضاً رأي مفاده أن الرئيس ميرزياييف أوجد هذا النزاع بشكل مصطنع كخطوة ماكرة لصرف الانتباه عن خطته لإلغاء فترة ولايته (لإعادة تعيين موعد ولايته) كبوتين في مشروع التعديلات والإضافات على الدستور.

وقال عليشير قديروف نائب رئيس الغرفة التشريعية للمجلس الأعلى (البرلمان) أوزبيكستان وعضو اللجنة الدستورية إن "الوضع في كاراكالباكستان يمكن التلاعب به من الخارج". ويعتقد بعض السياسيين الروس أن أمريكا هي التي تدير هذا النزاع. على سبيل المثال كتب المعلق الدولي في منشور برافدا.رو. ليوبوف ستيبوشوفا أن منشورات سوروس تأخذ جانب كاراكالباك. ويعتقد الخبير السياسي ألكسندر كنيازيف أن زعزعة الاستقرار بشكل أو بآخر في نقطة أو أخرى في آسيا الوسطى هي على أجندة السياسة الإقليمية الأمريكية. كما أشار رئيس بيلاروسيا لوكاشينكو إلى أن أوزبيكستان أصبحت الآن في وسط نار الصراع بين أمريكا والاتحاد الأوروبي والصين على آسيا الوسطى. وفي وقت سابق حذر من أنه بعد كازاخستان جاء دور أوزبيكستان. وفي الواقع ربما تكون أمريكا قد خططت لفصل كاراكالباكستان عن أوزبيكستان تماماً كما فصلت جنوب السودان. وفي أرض كاراكالباكستان التي تحتل 40٪ من أراضي أوزبيكستان احتياطيات ضخمة من الثروات. ففي مراجعة إلى البنك الدولي كتب مؤلفو كاراكالباك أن احتياطيات الهيدروكربون المقدرة في حوض آرال تقدر بنحو 300 مليون طن من النفط و480 مليار متر مكعب من الغاز. وهذه الثروات ستجعل المستعمرين يسيل لعابهم بالتأكيد.

على أية حال فإن آسيا الوسطى اليوم بما في ذلك أوزبيكستان أصبحت في نيران الصراع من أجل مصالح هؤلاء المستعمرين الجشعين. والمسلمون هم ضحايا هذا الصراع. ولا ينبغي التغاضي عن محاولة المستعمرين تحويل كاراكالباكستان إلى بقعة ساخنة أخرى وإشعال نار هذا النزاع على أساس القومية. وما دام لا يتم بناء دولة الخلافة الراشدة التي ستوحد كل بلادنا وتحقق الحرية الحقيقية فسيزداد عدد هؤلاء الضحايا يوماً بعد يوم. لذلك يجب على المسلمين أن يستجيبوا لدعوة الحق التي يحملها حزب التحرير.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

إسلام أبو خليل – أوزبيكستان

More from Habari na Maoni

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

(Imetafsiriwa)

Habari:

Mkutano wa ngazi ya juu wa kimataifa wa Umoja wa Mataifa ulifanyika New York mnamo Julai 29 na 30, wenye kichwa "Kupata Suluhu ya Amani kwa Suala la Palestina na Utekelezaji wa Suluhu la Mataifa Mawili," ukiongozwa na Ufaransa na Saudi Arabia. Kufuatia mkutano huo, ambao ulikusudia kuitambua Palestina kama nchi na kumaliza vita huko Gaza, tamko la pamoja lilitiwa saini. Pamoja na Umoja wa Ulaya na Jumuiya ya Nchi za Kiarabu, Uturuki pia ilitia saini tamko hilo pamoja na nchi zingine 17. Tamko hilo, lililokuwa na vifungu 42 na kiambatisho, lililaani operesheni ya Al-Aqsa iliyofanywa na Hamas. Nchi zilizoshiriki ziliitaka Hamas iache silaha na kuwataka wakabidhi utawala wao kwa serikali ya Mahmoud Abbas. (Mashirika ya habari, Julai 31, 2025).

Maoni:

Kwa kuzingatia nchi zinazoendesha mkutano, ni wazi kuwepo kwa Amerika, na licha ya kutokuwa na mamlaka au ushawishi wa kufanya maamuzi, kuandamana kwa utawala wa Saudi, mtumishi wake, kwa Ufaransa ni ushahidi dhahiri wa hilo.

Katika suala hili, Rais wa Ufaransa Emmanuel Macron alisema mnamo Julai 24 kwamba Ufaransa itatambua rasmi taifa la Palestina mnamo Septemba, na itakuwa nchi ya kwanza kutoka kwa kundi la nchi saba kufanya hivyo. Waziri wa Mambo ya Nje wa Saudi Faisal bin Farhan Al Saud na Waziri wa Mambo ya Nje wa Ufaransa Jean-Noël Barot walifanya mkutano na waandishi wa habari katika mkutano huo, wakitangaza malengo ya tamko la New York. Kwa kweli, katika taarifa iliyotolewa baada ya mkutano huo, mauaji ya kimbari ya chombo cha Kiyahudi yalilaaniwa bila kuchukua uamuzi wowote wa adhabu dhidi yake, na Hamas iliombwa kuacha silaha zake na kukabidhi utawala wa Gaza kwa Mahmoud Abbas.

Katika mkakati mpya wa Amerika wa Mashariki ya Kati ambao inataka kutekeleza kwa kuzingatia makubaliano ya Abraham, utawala wa Salman unawakilisha kichwa cha mkuki. Utawala wa kawaida na chombo cha Kiyahudi utaanza baada ya vita, na Saudi Arabia; kisha nchi zingine zitafuata, na wimbi hili litageuka kuwa muungano wa kimkakati unaoenea kutoka Afrika Kaskazini hadi Pakistani. Pia, chombo cha Kiyahudi kitapata dhamana ya kiusalama kama sehemu muhimu ya muungano huu; kisha Amerika itatumia muungano huu kama mafuta katika mapambano yake dhidi ya China na Urusi, na kujumuisha Ulaya yote chini ya mabawa yake, na kwa kweli, dhidi ya uwezekano wa kuanzishwa kwa Ukhalifa.

Kizuizi kwa mpango huu kwa sasa ni vita vya Gaza na kisha hasira ya umma, ambayo inaongezeka, na inakaribia kulipuka. Kwa hivyo, Marekani ilipendelea Umoja wa Ulaya, tawala za Kiarabu na Uturuki kuchukua hatamu katika tamko la New York. Ikidhani kwamba kukubalika kwa maamuzi yaliyomo kwenye tangazo itakuwa rahisi.

Ama serikali za Kiarabu na Uturuki, kazi yao ni kumridhisha Marekani, na kulinda chombo cha Kiyahudi, na badala ya utiifu huu, kujilinda na hasira ya watu wao, na kuishi maisha ya unyonge na makombo ya mamlaka duni hadi watupwe au kuadhibiwa kwa mateso ya akhera. Hifadhi ya Uturuki juu ya tangazo, mradi tu utekelezaji wa kile kinachoitwa mpango wa suluhisho la mataifa mawili, ni jaribio tu la kufunika lengo halisi la tangazo na kupotosha Waislamu, na haina thamani yoyote ya kweli.

Kwa kumalizia, njia ya ukombozi wa Gaza na Palestina yote sio kupitia taifa la uwongo ambalo Wayahudi wanaishi. Suluhisho la Kiislamu kwa Palestina ni utawala wa Uislamu katika ardhi iliyoporwa, na ni kupigana na mporaji, na kuhamasisha majeshi ya Waislamu kuwang'oa Wayahudi kutoka ardhi iliyobarikiwa. Na suluhisho la kudumu na la msingi ni kuanzisha Ukhalifa Uongofu na kulinda ardhi ya Israa na Mi'raj iliyobarikiwa na ngao ya Ukhalifa. Mungu akipenda, siku hizo haziko mbali.

Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ alisema: «Saa haitasimama mpaka Waislamu wapigane na Wayahudi, na Waislamu watawaua, mpaka Myahudi atajificha nyuma ya jiwe na mti, kisha jiwe au mti utasema: Ewe Muislamu, Ewe mja wa Mwenyezi Mungu, huyu Myahudi yuko nyuma yangu, njoo umuue» (Imesimuliwa na Muslim)

Imeandikwa kwa ajili ya Redio ya Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Muhammad Amin Yildirim

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Habari:

Habari nyingi za kisiasa na kiusalama nchini Lebanon zinahusu suala la silaha inayolenga taifa la Kiyahudi, bila silaha nyingine yoyote na kulizingatia na wachambuzi wengi wa kisiasa na wanahabari.

Maoni:

Amerika inaomba kukabidhiwa silaha iliyopigana na Wayahudi kwa jeshi la Lebanoni, na haijalishi silaha yoyote itakayobaki mikononi mwa watu wote ambayo inaweza kutumika ndani ya nchi itakapoona faida yake au kati ya Waislamu katika nchi jirani.

Amerika, adui yetu mkuu sisi Waislamu, ilisema waziwazi, bali kwa ukosefu wa adabu, wakati mjumbe wake Barrack alipotamka kutoka Lebanon kwamba silaha ambayo lazima ikabidhiwe kwa serikali ya Lebanoni ni silaha ambayo inaweza kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi linalonyakua Palestina iliyobarikiwa, na sio silaha nyingine yoyote ya mtu binafsi au ya kati kwa sababu hii haidhuru taifa la Kiyahudi, bali inawahudumia na inahudumia Amerika na nchi zote za Magharibi katika kuhamasisha mapigano kati ya Waislamu kwa kisingizio cha watu wenye msimamo mkali au wenye itikadi kali au watu wa kale au walio nyuma, au maelezo mengine ambayo wao huyaeneza kati ya Waislamu kwa kisingizio cha madhehebu au utaifa au ukabila, au hata kati ya Waislamu na wengine ambao wameishi nasi kwa mamia ya miaka na hawakupata kutoka kwetu ila kuhifadhi heshima, mali na roho, na kwamba tulikuwa tunatumia sheria juu yao kama tunavyozitumia juu yetu wenyewe, wanayo yao na wanayo juu yao. Hukumu ya kisheria ndiyo msingi wa hukumu kwa Waislamu, iwe kati yao, au kati yao na raia wengine wa dola.

Na maadamu adui yetu mkuu Amerika anataka kuharibu au kutoa upande silaha ambayo inaumiza taifa la Kiyahudi, kwa nini wanasiasa na wanahabari wanaangazia hilo?!

Na kwa nini mada muhimu zaidi zinaibuliwa kwenye vyombo vya habari na katika baraza la mawaziri, kwa ombi la adui wa Kimarekani, bila kuzichunguza kwa kina na kufafanua ukubwa wa hatari yake kwa umma, na hatari zaidi kati yao ni kuchora mipaka ya nchi kavu na taifa la Kiyahudi, ambayo ni kutambua taifa hili la wanyang'anyi rasmi, na kwa namna ambayo hakuna mtu atakayeweza kubeba silaha baada ya hapo, silaha yoyote kwa ajili ya Palestina, ambayo ni mali ya Waislamu wote na sio watu wa Palestina pekee, kama wanavyojaribu kutushawishi kana kwamba inawahusu watu wa Palestina pekee?!

Hatari ni katika kuibua suala hili mara moja chini ya kichwa cha amani, na mara nyingine chini ya kichwa cha upatanisho, na nyingine chini ya kichwa cha usalama katika eneo hilo, au chini ya kichwa cha ustawi wa kiuchumi, utalii na kisiasa, na ustawi ambao wanaahidi Waislamu ikiwa watatambua chombo hiki kilichopotoka!

Amerika inajua vizuri kwamba Waislamu hawawezi kukubali kutambua taifa la Kiyahudi kamwe, na ndiyo maana unaiona inawapenyeza kupitia mambo mengine ili kuwatoa akili zao kutoka kwa jambo muhimu zaidi la hatima. Ndiyo, Amerika inataka tuangazie suala la silaha, lakini inajua kwamba silaha, haijalishi ni yenye nguvu kiasi gani, haitafaa na haiwezi kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi ikiwa Lebanon rasmi itatambua kwa kuchora mipaka nayo, na kwa kufanya hivyo itakuwa imetambua na kustahili kwake ardhi ya Palestina iliyobarikiwa, ikisingizia watawala wa Kiislamu, na mamlaka ya Palestina.

Utambuzi huu wa taifa la Kiyahudi ni usaliti kwa Mungu na Mtume wake na kwa waumini, na kwa damu yote ya mashahidi ambayo ilimwagwa na bado inamwagwa kwa ajili ya ukombozi wa Palestina, na licha ya yote hayo bado tunatumai mema katika taifa letu ambalo baadhi yao wanapigana huko Gaza Hashem na Palestina, na wanatuambia kwa damu yao: Hatutatambua taifa la Kiyahudi kamwe, hata kama itatugharimu haya yote na zaidi... Je, tunakubali nchini Lebanon kutambua taifa la Kiyahudi haijalishi hali ni ngumu kiasi gani?! Na je, tunakubali kuchora mipaka nalo, yaani, kulikubali, hata kama silaha itaachwa nasi?! Hili ni swali ambalo lazima tulijibu kabla halijachelewa.

Imeandikwa kwa ajili ya idhaa ya ofisi ya habari kuu ya Hizb ut-Tahrir

Dkt. Muhammad Jaber

Mkuu wa kamati ya mawasiliano kuu ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Lebanon