بوريس يدافع عن الرأسمالية الجشعة لكنه يخطئ إصابة الهدف
بوريس يدافع عن الرأسمالية الجشعة لكنه يخطئ إصابة الهدف

الخبر:   بعد أن تفاخر أمام نوابه بأن "سبب نجاحنا للقاح هو الرأسمالية، وبسبب جشع الشركات، يا أصدقائي.." سرعان ما حاول سحب تعليقه. فيما يعبر تراجعه عن مخاوف بشأن الصورة العامة، إلا أن دعوته الغريزية للجشع تمثل اعتقاداً مبدئياً. هذا رجل، بعد كل شيء، تفاخر بأن أحدا لم يكن "متشبثا بالمصرفيين بقدر ما فعلت" خلال محاولته المنتصرة تولي قيادة حزب المحافظين، والذي أعلن ذات مرة أن عدم المساواة أمر ضروري لتغذية "روح الحسد" وكان هذا الجشع "حافزا قيما للنشاط الاقتصادي". ...

0:00 0:00
Speed:
March 29, 2021

بوريس يدافع عن الرأسمالية الجشعة لكنه يخطئ إصابة الهدف

بوريس يدافع عن الرأسمالية الجشعة لكنه يخطئ إصابة الهدف

(مترجم)

الخبر:

بعد أن تفاخر أمام نوابه بأن "سبب نجاحنا للقاح هو الرأسمالية، وبسبب جشع الشركات، يا أصدقائي.." سرعان ما حاول سحب تعليقه.

فيما يعبر تراجعه عن مخاوف بشأن الصورة العامة، إلا أن دعوته الغريزية للجشع تمثل اعتقاداً مبدئياً. هذا رجل، بعد كل شيء، تفاخر بأن أحدا لم يكن "متشبثا بالمصرفيين بقدر ما فعلت" خلال محاولته المنتصرة تولي قيادة حزب المحافظين، والذي أعلن ذات مرة أن عدم المساواة أمر ضروري لتغذية "روح الحسد" وكان هذا الجشع "حافزا قيما للنشاط الاقتصادي".

ومع ذلك، فإن نسب انتصار التطعيم الشامل لبريطانيا إلى "الجشع" و"الرأسمالية" هو ببساطة أمر غير صحيح. فكما ذكرت المجلة الطبية البريطانية، فإن "لقاح أسترازينيكا اكتشفه في الأصل معهد جينر في أكسفورد وحصل على أكثر من مليار جنيه إسترليني من المال العام". شاركت أسترازينيكا في التجارب والتصنيع، لكنها لم تتحمل أية مخاطر مالية. كما ذكرت العام الماضي، "من المتوقع أن يتم تعويض نفقات تطوير اللقاح بتمويل من الحكومات".

في الواقع، يدخل الجشع والرأسمالية المعادلة كعقبات أمام التلقيح العالمي. تطالب دول مثل الهند وجنوب أفريقيا، بالإضافة إلى منظمة الصحة العالمية، بالتنازل عن براءات الاختراع الخاصة بحقوق الملكية الفكرية للقاحات لضمان إمداد التحصين إلى البلدان المنخفضة والمتوسطة الدخل. ليس هذا فقط لصالح شعوب جنوب الكرة الأرضية - فحياتهم مقدسة كحياتنا - ولكن لصالح البشرية جمعاء. وقد علمنا أن التكلفة ستكون باهظة، فالسماح للفيروس بالانتشار يزيد من خطر حدوث طفرات خطيرة مع مقاومة اللقاحات الموجودة. حكومتنا هي من بين من يمنعون الدول الفقيرة من تصنيع نسخهم الخاصة. هذا هو الجشع حقا.

تعليقات جونسون، مهما كانت فاشلة من جانبه، إلا أنها تسلط الضوء على أسطورة مشتركة حول حقيقة الرأسمالية التي تبجل رواد النظام الاقتصادي المدفوع أساساً بالربح قصير الأجل - بغض النظر عن التكلفة المجتمعية أو البيئية - هذا النظام باعتباره محركاً للابتكار والذوق الريادي. ولكن الإنجازات العظيمة التي نحققها اليوم هي غالباً أفكار الدولة والقطاع العام. غالباً ما تضطر هيئة الخدمات الصحية الوطنية إلى دفع أسعار باهظة للأدوية التي تم تطويرها بتكلفة عامة ضخمة. في عام 2017، أنفقت مليار جنيه إسترليني على الأدوية التي تم تطويرها بمساعدة الاستثمار العام.

هذا يذهب إلى ما هو أبعد من الأدوية الكبيرة. يعد iPhone حالة مذهلة تمثل براعة القطاع العام تقنية الشاشة التي تعمل باللمس، ونظام تحديد المواقع العالمي (GPS)، والبطارية، والتعرف على الصوت، وفي الواقع تم تطوير الإنترنت ككل بفضل أبحاث الدولة.

بالنظر إلى تجنب الضرائب على النطاق الصناعي من جانب العديد من الشركات الكبيرة، فإليك حجة تحتاج إلى تكرارها مراراً وتكراراً.

دون الكثير من سخاء الدولة المشيطنة، لا يمكن لأي شركة أن تربح. تمدهم الدولة بالطرق والبنى التحتية الأساسية الأخرى وتحمي ممتلكاتهم. إنها تثقف القوى العاملة لديها، ومن خلال الرعاية الصحية العامة، تمنعهم من الإصابة بالمرض لدرجة أنهم لم يستطيعوا العمل عندما انهار القطاع المالي - وهو أكبر فشل للقطاع الخاص في عصرنا - لكن الدولة أنقذته، فيما تُرك السكان على النطاق الأوسع يدفعون التكاليف من خلال خفض الخدمات العامة ومدفوعات الضمان (الاجتماعي).

نظراً لأن الجشع والرأسمالية يشكلان تهديداً مدمراً لحياة الإنسان ومستقبل الكوكب مع قيام الشركات الخاصة بالضغط ضد تنظيم توزيع الهواء النظيف للتخفيف من عواقب التلوث، الذي يقتل الملايين كل عام، إلى جانب الحماية البيئية المهمة - فقد كان جونسون بالتأكيد على حق في زلته. لا بد من الإشادة ببرنامج التطعيم البريطاني لأنه ينقذ الأرواح ويمهد الطريق لاستعادة حرياتنا، إلا أن ذلك لا يبرر الجشع أو الرأسمالية، بل العكس تماماً. (صحيفة الجارديان)

التعليق:

إن كلمة رأسمالية لا تحظى بشعبية كبيرة لدرجة أن المدافعين عنها ينتهزون كل فرصة للدفاع عنها، ويكون ذلك غالباً بشكل غير صحيح ومنطق ملتو. والخطأ الشائع هو زعمهم أن دافع الربح هو اختراع رأسمالي، بينما هو جانب عالمي للطبيعة البشرية، وليس خاصاً بأي وجهة نظر معينة عن الحياة. لقد حاول الاشتراكيون بشكل كارثي إنكار مثل هذه الطبيعة البشرية، ويحاول الرأسماليون دائماً دحضها بواجهة زائفة من المجادلات.

كل من الرأسمالية والاشتراكية مبدآن ولدا من رحم التجربة الأوروبية الخالصة للكنيسة والنخبة الأرستقراطية. أولئك الذين يعرّفون اليوم النظام الاقتصادي الرأسمالي بشكل صحيح على أنه سبب للدمار الكبير والبؤس في العالم، والذين يدافعون عنه، يجدون صعوبة في معالجة حقيقة أن الرأسمالية هي أكثر بكثير من مجرد نظام اقتصادي.

أعطت الكنيسة الأوروبية الشرعية للنخبة الأرستقراطية، ولكنها تنافست معها أيضاً على السلطة. أخيراً، نُحِّيت الكنيسة من السلطة، لكن النخبة المتميزة بقيت، مستخدمة الديمقراطية للسيطرة على الناس بدلاً من الملكية. حتى اليوم، تسيطر النخبة الرأسمالية على جميع جوانب المجتمع تماماً كما كان أسلافها الأرستقراطيون من قبلهم. حُرم الدين من دوره، فيما تجذرت العقيدة العلمانية. دون العلمانية لن تكون هناك رأسمالية، ودون انتهاكات الكنيسة الأوروبية، ما كان لأحد أن يفكر في العلمانية للحظة.

من الشائع الآن أن يشعر السياسيون والكتاب في الغرب بالحرج من مدى الجشع والأنانية التي جلبتها العلمانية إلى بلدانهم. يدافعون عنها بعصبية في بعض الأحيان، ثم يتراجعون بسرعة ليعلنوا التزامهم بالتوازن والاعتدال. مثل هذا الارتباك والتفكير المشوش دليل على أن الإخفاقات الصارخة لمبدئهم العلماني تصبح أكثر وضوحاً يوماً بعد يوم. ومع ذلك، فبدلاً من توجيه الأنظار إلى الحقيقة الساطعة الجلية، نراهم يلومون النظريات الاقتصادية الرأسمالية، على أمل يائس أن يسمح لهم التغيير البسيط برؤية يوم آخر.

هذا النفور من التأمل الذاتي الصادق والتشكيك في الجذور العلمانية هو في المقام الأول خوفاً من عدم تمكنهم من العثور على معتقد بديل، إلى جانب التلقين الذي تلقوه منذ ولادتهم بأنه لا يجب أخذ الدين على محمل الجد والاحتفاظ به في أماكن أداء طقوسه. الحملة الإعلامية الشرسة المزعومة لتشويه صورة الإسلام والمسلمين، و"الحرب على الإرهاب" التي ابتكرتها النخبة الرأسمالية وساستها، والمحاولات التشريعية الجديدة لمنع أي ترويج للإسلام السياسي؛ جميعها تخدم هدفاً واحداً، وهو منع أي شخص في الغرب بدأ يشك في سحر الرأسمالية من التفكير بجدية في أن الإسلام يمكن أن يكون ذلك البديل الذي يبحثون عنه.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

يحيى نسبت

الممثل الإعلامي لحزب التحرير في بريطانيا

More from Habari na Maoni

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

(Imetafsiriwa)

Habari:

Mkutano wa ngazi ya juu wa kimataifa wa Umoja wa Mataifa ulifanyika New York mnamo Julai 29 na 30, wenye kichwa "Kupata Suluhu ya Amani kwa Suala la Palestina na Utekelezaji wa Suluhu la Mataifa Mawili," ukiongozwa na Ufaransa na Saudi Arabia. Kufuatia mkutano huo, ambao ulikusudia kuitambua Palestina kama nchi na kumaliza vita huko Gaza, tamko la pamoja lilitiwa saini. Pamoja na Umoja wa Ulaya na Jumuiya ya Nchi za Kiarabu, Uturuki pia ilitia saini tamko hilo pamoja na nchi zingine 17. Tamko hilo, lililokuwa na vifungu 42 na kiambatisho, lililaani operesheni ya Al-Aqsa iliyofanywa na Hamas. Nchi zilizoshiriki ziliitaka Hamas iache silaha na kuwataka wakabidhi utawala wao kwa serikali ya Mahmoud Abbas. (Mashirika ya habari, Julai 31, 2025).

Maoni:

Kwa kuzingatia nchi zinazoendesha mkutano, ni wazi kuwepo kwa Amerika, na licha ya kutokuwa na mamlaka au ushawishi wa kufanya maamuzi, kuandamana kwa utawala wa Saudi, mtumishi wake, kwa Ufaransa ni ushahidi dhahiri wa hilo.

Katika suala hili, Rais wa Ufaransa Emmanuel Macron alisema mnamo Julai 24 kwamba Ufaransa itatambua rasmi taifa la Palestina mnamo Septemba, na itakuwa nchi ya kwanza kutoka kwa kundi la nchi saba kufanya hivyo. Waziri wa Mambo ya Nje wa Saudi Faisal bin Farhan Al Saud na Waziri wa Mambo ya Nje wa Ufaransa Jean-Noël Barot walifanya mkutano na waandishi wa habari katika mkutano huo, wakitangaza malengo ya tamko la New York. Kwa kweli, katika taarifa iliyotolewa baada ya mkutano huo, mauaji ya kimbari ya chombo cha Kiyahudi yalilaaniwa bila kuchukua uamuzi wowote wa adhabu dhidi yake, na Hamas iliombwa kuacha silaha zake na kukabidhi utawala wa Gaza kwa Mahmoud Abbas.

Katika mkakati mpya wa Amerika wa Mashariki ya Kati ambao inataka kutekeleza kwa kuzingatia makubaliano ya Abraham, utawala wa Salman unawakilisha kichwa cha mkuki. Utawala wa kawaida na chombo cha Kiyahudi utaanza baada ya vita, na Saudi Arabia; kisha nchi zingine zitafuata, na wimbi hili litageuka kuwa muungano wa kimkakati unaoenea kutoka Afrika Kaskazini hadi Pakistani. Pia, chombo cha Kiyahudi kitapata dhamana ya kiusalama kama sehemu muhimu ya muungano huu; kisha Amerika itatumia muungano huu kama mafuta katika mapambano yake dhidi ya China na Urusi, na kujumuisha Ulaya yote chini ya mabawa yake, na kwa kweli, dhidi ya uwezekano wa kuanzishwa kwa Ukhalifa.

Kizuizi kwa mpango huu kwa sasa ni vita vya Gaza na kisha hasira ya umma, ambayo inaongezeka, na inakaribia kulipuka. Kwa hivyo, Marekani ilipendelea Umoja wa Ulaya, tawala za Kiarabu na Uturuki kuchukua hatamu katika tamko la New York. Ikidhani kwamba kukubalika kwa maamuzi yaliyomo kwenye tangazo itakuwa rahisi.

Ama serikali za Kiarabu na Uturuki, kazi yao ni kumridhisha Marekani, na kulinda chombo cha Kiyahudi, na badala ya utiifu huu, kujilinda na hasira ya watu wao, na kuishi maisha ya unyonge na makombo ya mamlaka duni hadi watupwe au kuadhibiwa kwa mateso ya akhera. Hifadhi ya Uturuki juu ya tangazo, mradi tu utekelezaji wa kile kinachoitwa mpango wa suluhisho la mataifa mawili, ni jaribio tu la kufunika lengo halisi la tangazo na kupotosha Waislamu, na haina thamani yoyote ya kweli.

Kwa kumalizia, njia ya ukombozi wa Gaza na Palestina yote sio kupitia taifa la uwongo ambalo Wayahudi wanaishi. Suluhisho la Kiislamu kwa Palestina ni utawala wa Uislamu katika ardhi iliyoporwa, na ni kupigana na mporaji, na kuhamasisha majeshi ya Waislamu kuwang'oa Wayahudi kutoka ardhi iliyobarikiwa. Na suluhisho la kudumu na la msingi ni kuanzisha Ukhalifa Uongofu na kulinda ardhi ya Israa na Mi'raj iliyobarikiwa na ngao ya Ukhalifa. Mungu akipenda, siku hizo haziko mbali.

Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ alisema: «Saa haitasimama mpaka Waislamu wapigane na Wayahudi, na Waislamu watawaua, mpaka Myahudi atajificha nyuma ya jiwe na mti, kisha jiwe au mti utasema: Ewe Muislamu, Ewe mja wa Mwenyezi Mungu, huyu Myahudi yuko nyuma yangu, njoo umuue» (Imesimuliwa na Muslim)

Imeandikwa kwa ajili ya Redio ya Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Muhammad Amin Yildirim

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Habari:

Habari nyingi za kisiasa na kiusalama nchini Lebanon zinahusu suala la silaha inayolenga taifa la Kiyahudi, bila silaha nyingine yoyote na kulizingatia na wachambuzi wengi wa kisiasa na wanahabari.

Maoni:

Amerika inaomba kukabidhiwa silaha iliyopigana na Wayahudi kwa jeshi la Lebanoni, na haijalishi silaha yoyote itakayobaki mikononi mwa watu wote ambayo inaweza kutumika ndani ya nchi itakapoona faida yake au kati ya Waislamu katika nchi jirani.

Amerika, adui yetu mkuu sisi Waislamu, ilisema waziwazi, bali kwa ukosefu wa adabu, wakati mjumbe wake Barrack alipotamka kutoka Lebanon kwamba silaha ambayo lazima ikabidhiwe kwa serikali ya Lebanoni ni silaha ambayo inaweza kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi linalonyakua Palestina iliyobarikiwa, na sio silaha nyingine yoyote ya mtu binafsi au ya kati kwa sababu hii haidhuru taifa la Kiyahudi, bali inawahudumia na inahudumia Amerika na nchi zote za Magharibi katika kuhamasisha mapigano kati ya Waislamu kwa kisingizio cha watu wenye msimamo mkali au wenye itikadi kali au watu wa kale au walio nyuma, au maelezo mengine ambayo wao huyaeneza kati ya Waislamu kwa kisingizio cha madhehebu au utaifa au ukabila, au hata kati ya Waislamu na wengine ambao wameishi nasi kwa mamia ya miaka na hawakupata kutoka kwetu ila kuhifadhi heshima, mali na roho, na kwamba tulikuwa tunatumia sheria juu yao kama tunavyozitumia juu yetu wenyewe, wanayo yao na wanayo juu yao. Hukumu ya kisheria ndiyo msingi wa hukumu kwa Waislamu, iwe kati yao, au kati yao na raia wengine wa dola.

Na maadamu adui yetu mkuu Amerika anataka kuharibu au kutoa upande silaha ambayo inaumiza taifa la Kiyahudi, kwa nini wanasiasa na wanahabari wanaangazia hilo?!

Na kwa nini mada muhimu zaidi zinaibuliwa kwenye vyombo vya habari na katika baraza la mawaziri, kwa ombi la adui wa Kimarekani, bila kuzichunguza kwa kina na kufafanua ukubwa wa hatari yake kwa umma, na hatari zaidi kati yao ni kuchora mipaka ya nchi kavu na taifa la Kiyahudi, ambayo ni kutambua taifa hili la wanyang'anyi rasmi, na kwa namna ambayo hakuna mtu atakayeweza kubeba silaha baada ya hapo, silaha yoyote kwa ajili ya Palestina, ambayo ni mali ya Waislamu wote na sio watu wa Palestina pekee, kama wanavyojaribu kutushawishi kana kwamba inawahusu watu wa Palestina pekee?!

Hatari ni katika kuibua suala hili mara moja chini ya kichwa cha amani, na mara nyingine chini ya kichwa cha upatanisho, na nyingine chini ya kichwa cha usalama katika eneo hilo, au chini ya kichwa cha ustawi wa kiuchumi, utalii na kisiasa, na ustawi ambao wanaahidi Waislamu ikiwa watatambua chombo hiki kilichopotoka!

Amerika inajua vizuri kwamba Waislamu hawawezi kukubali kutambua taifa la Kiyahudi kamwe, na ndiyo maana unaiona inawapenyeza kupitia mambo mengine ili kuwatoa akili zao kutoka kwa jambo muhimu zaidi la hatima. Ndiyo, Amerika inataka tuangazie suala la silaha, lakini inajua kwamba silaha, haijalishi ni yenye nguvu kiasi gani, haitafaa na haiwezi kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi ikiwa Lebanon rasmi itatambua kwa kuchora mipaka nayo, na kwa kufanya hivyo itakuwa imetambua na kustahili kwake ardhi ya Palestina iliyobarikiwa, ikisingizia watawala wa Kiislamu, na mamlaka ya Palestina.

Utambuzi huu wa taifa la Kiyahudi ni usaliti kwa Mungu na Mtume wake na kwa waumini, na kwa damu yote ya mashahidi ambayo ilimwagwa na bado inamwagwa kwa ajili ya ukombozi wa Palestina, na licha ya yote hayo bado tunatumai mema katika taifa letu ambalo baadhi yao wanapigana huko Gaza Hashem na Palestina, na wanatuambia kwa damu yao: Hatutatambua taifa la Kiyahudi kamwe, hata kama itatugharimu haya yote na zaidi... Je, tunakubali nchini Lebanon kutambua taifa la Kiyahudi haijalishi hali ni ngumu kiasi gani?! Na je, tunakubali kuchora mipaka nalo, yaani, kulikubali, hata kama silaha itaachwa nasi?! Hili ni swali ambalo lazima tulijibu kabla halijachelewa.

Imeandikwa kwa ajili ya idhaa ya ofisi ya habari kuu ya Hizb ut-Tahrir

Dkt. Muhammad Jaber

Mkuu wa kamati ya mawasiliano kuu ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Lebanon