فضيحة وستمنستر الجنسية تبرز فساد النظام الليبرالي العلماني (مترجم)
فضيحة وستمنستر الجنسية تبرز فساد النظام الليبرالي العلماني (مترجم)

الخبر:   اجتمع زعماء الأحزاب السياسية الرئيسية في بريطانيا يوم الاثنين 6 تشرين الثاني/نوفمبر لمناقشة خطط بشأن معالجة أزمة الفضيحة الجنسية التي ضربت وستمنستر وعصفت بالسياسة البريطانية خلال الأسبوعين الماضيين. واتفقوا على إجراء جديد مستقل للتظلم وتحسين الموارد البشرية لمساعدة الضحايا المحتملين الذين يتعرضون للتحرش الجنسي من قبل السياسيين وغيرهم ممن يعملون في البرلمان. وخلال الأسبوعين الماضيين، وُجهت سلسلة من الادعاءات التي تتراوح بين الاعتداء والاغتصاب إلى القيام بسلوك جنسي غير لائق، وقد تم توجيه الاتهام إلى عدد من أعضاء البرلمان وغيرهم من الشخصيات السياسية البارزة في مختلف الأحزاب السياسية بمن فيهم وزير التجارة الدولية، ووزير الخارجية الأول، ووزير الدفاع الذي استقال من منصبه بسبب هذه الادعاءات. وقد سلطت الفضيحة الضوء على أن سوء السلوك الجنسي يعتبر مشكلة عميقة داخل أروقة البرلمان. وقال زعيم حزب العمال جيريمي كوربين إن "ثقافة تحرش جنسي مشوهة ومهينة" تزدهر في وستمنستر. (الإندبندنت)

0:00 0:00
Speed:
November 11, 2017

فضيحة وستمنستر الجنسية تبرز فساد النظام الليبرالي العلماني (مترجم)

فضيحة وستمنستر الجنسية تبرز فساد النظام الليبرالي العلماني

(مترجم)

الخبر:

اجتمع زعماء الأحزاب السياسية الرئيسية في بريطانيا يوم الاثنين 6 تشرين الثاني/نوفمبر لمناقشة خطط بشأن معالجة أزمة الفضيحة الجنسية التي ضربت وستمنستر وعصفت بالسياسة البريطانية خلال الأسبوعين الماضيين. واتفقوا على إجراء جديد مستقل للتظلم وتحسين الموارد البشرية لمساعدة الضحايا المحتملين الذين يتعرضون للتحرش الجنسي من قبل السياسيين وغيرهم ممن يعملون في البرلمان. وخلال الأسبوعين الماضيين، وُجهت سلسلة من الادعاءات التي تتراوح بين الاعتداء والاغتصاب إلى القيام بسلوك جنسي غير لائق، وقد تم توجيه الاتهام إلى عدد من أعضاء البرلمان وغيرهم من الشخصيات السياسية البارزة في مختلف الأحزاب السياسية بمن فيهم وزير التجارة الدولية، ووزير الخارجية الأول، ووزير الدفاع الذي استقال من منصبه بسبب هذه الادعاءات. وقد سلطت الفضيحة الضوء على أن سوء السلوك الجنسي يعتبر مشكلة عميقة داخل أروقة البرلمان. وقال زعيم حزب العمال جيريمي كوربين إن "ثقافة تحرش جنسي مشوهة ومهينة" تزدهر في وستمنستر. (الإندبندنت)

التعليق:

إن هذا السلوك غير الأخلاقي هو مجرد إحدى الثمار الفاسدة الناتجة أصلًا عن فساد الثقافة الليبرالية والنظام العلماني الذي عزز ثقافة عدم احترام المرأة عند الكثير من الرجال، فضلًا عن أنه أوجد ارتباكًا وغموضًا حول الكيفية المناسبة أخلاقيًا للتفاعل بين الجنسين. إن التحرش الجنسي والاعتداءات والاغتصاب متأصل داخل المجتمعات الليبرالية في جميع أنحاء العالم، وهي تؤثر على جميع مجالات الحياة، بما يشمل السياسة ووسائل الإعلام والمؤسسات التعليمية والمجالات الطبية والجيش، وهو ما يجب أن يثير بالتأكيد التشكيك في دور القيم والقوانين الليبرالية في التسبب بحدوث هذه الأزمة. وقد وجد مسح نشر في عام 2016 أجراه مؤتمر نقابات العمال ومشروع التحيز الجنسي اليومي أن أكثر من نصف النساء (52%) في بريطانيا قد تعرضنّ لسلوك جنسي غير مرغوب فيه في العمل، وقد ارتفعت نسبة الإبلاغ عن التحرش الجنسي بين النساء والفتيات اللواتي تتراوح أعمارهن بين 16 و24 عامًا إلى 63%. وأبلغت امرأة واحدة من بين كل 8 نساء عن ملامسة جنسية غير مناسبة في العمل، وقالت 1% من النساء إنهنّ قد تعرضنّ للاغتصاب أو اعتداءات جنسية خطيرة في أماكن عملهن. إن كل هذا يحدث على الرغم من أن التحرش الجنسي مصنف على أنه شكل من أشكال التمييز غير القانوني بموجب قانون المساواة لعام 2010، ويمكن أن يُعتبر اللمس غير المرغوب فيه اعتداء جنسيًا في نظر القانون. إن هذا يسلط الضوء على حقيقة أن مجرد تعزيز التدابير التأديبية وإجراءات التظلم والعقوبات القضائية ليست هي الطريقة لإيجاد "ثقافة الاحترام" تجاه المرأة. بل يجب على الجمعيات الليبرالية أن تعترف بأن تعزيز الحريات الجنسية، إلى جانب الترويج للجنس في المجتمع واعتبار المرأة سلعة جنسية من خلال وسائل الترفيه والإعلانات وغيرها من الوسائل سيكون له حتمًا أثر سلبي على طريقة نظر الرجل للمرأة ومعاملته لها.

وعلاوة على ذلك، فإن تردد العديد من النساء في رفع دعاوى تحرش جنسي خشية أن يتم تجاهلهن أو تهميشهن في العمل، أو خوفًا من فقدان وظائفهن، هو مؤشر واضح لدرجة الانحطاط التي وصلت إليها كرامة المرأة في المجتمعات الليبرالية. وفي الدراسة الاستقصائية المذكورة أعلاه، قالت أربع نساء من كل خمس نساء إنهن لم يبلغن أرباب العمل عن هذه الحوادث، لأن الكثير منهن يخشين أن يضر ذلك بعلاقاتهن في العمل أو أنهن لن يؤخذن على محمل الجد. إن هذا الخوف له أسبابه؛ فقد أفادت الكثير من النساء، خلال فضيحة وستمنستر الحالية، أنه عند رفع شكاواهن المتعلقة بسوء السلوك الجنسي ضد أعضاء من البرلمان أو كبار أعضاء الحزب، تم تجاهل شكاواهن أو حتى جرى تشجيعهن على عدم الإبلاغ عن الإساءة. فعلى سبيل المثال، ادعت بيكس بيلي، وهي ناشطة بارزة في حزب العمال، بأنها تعرضت للاغتصاب في مناسبة أقامها الحزب في عام 2011، وقالت إنها عندما رفعت شكوى بشأن الجريمة لمسؤول كبير في الحزب، قيل لها إنها إذا أبلغت عن الحادث فإنه يمكن أن يضر حياتها المهنية. كل هذا يظهر بوضوح أن ضمان السلطة السياسية أو الربح المادي غالبًا ما يعتبر أكثر أهمية من حماية كرامة المرأة.

وبالإضافة إلى ذلك، فقد برز في النقاش داخل المجتمعات الليبرالية حول هذه الفضيحة الغموض حول ما يعتبر بالضبط تحرشًا جنسيًا وما يعتبر "مجرد مغازلة ومزاح بريء" أو "اتصالاً بدنياً ودياً بين الزملاء في العمل" كما وصفه البعض. إن الذاتية داخل المجتمعات الليبرالية وعدم وجود مقاييس واضحة للتفريق بين التفاعل المقبول وغير المقبول بين الرجال والنساء، يرجع إلى اتخاذ العقل حكمًا على الأفعال ما أدى إلى هذا الغموض والارتباك. ونتيجة لذلك، صار تعرض بعض النساء لتعليقات جنسية أو لمسات غير مرغوب فيها يوصف بأنه تفاعل مفرط ولا يؤخذ على محمل الجد.

إن منع التحرش الجنسي والاعتداءات ضد المرأة يتطلب المعتقدات والقيم والقوانين التي تعزز احترام المرأة وتحمي كرامتها على كل مستوى من مستويات المجتمع وفي كل ركن من أركانه. فالنظام الاجتماعي في الإسلام يجسد هذه المعتقدات والقيم والقوانين التي تلزم الرجال بوجهة النظر الصحيحة تجاه المرأة ومعاملتها باحترام دائمًا. وهو يحرم استغلال المرأة جنسيًا لأي غرض من الأغراض، مما يضع حماية كرامة المرأة بشكل لا لبس فيه فوق السعي لتحقيق أي مصلحة مالية أو مادية. كما أن الإسلام يرفض الحريات الجنسية، ويشرع بدلًا منها مجموعة واضحة من القوانين والأحكام التي تنظم العلاقة بين الرجل والمرأة على نحو فعال لضمان اقتصار جميع أشكال التفاعل الجنسي، دون استثناء، في إطار الزواج وحده. هذا إلى جانب فرض عقوبات صارمة على أي شكل من أشكال انتهاك كرامة المرأة، حتى لو كانت كلمة واحدة ضد شرفها. وكل ذلك يسهل إقامة علاقة صحية ومنتجة بين الجنسين في المجتمع، ما يمكّن المرأة من العمل والدراسة والسفر، وإقامة حياة عامة نشطة خالية من الخوف من التحرش والاعتداء.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. نسرين نواز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from Habari na Maoni

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

(Imetafsiriwa)

Habari:

Mkutano wa ngazi ya juu wa kimataifa wa Umoja wa Mataifa ulifanyika New York mnamo Julai 29 na 30, wenye kichwa "Kupata Suluhu ya Amani kwa Suala la Palestina na Utekelezaji wa Suluhu la Mataifa Mawili," ukiongozwa na Ufaransa na Saudi Arabia. Kufuatia mkutano huo, ambao ulikusudia kuitambua Palestina kama nchi na kumaliza vita huko Gaza, tamko la pamoja lilitiwa saini. Pamoja na Umoja wa Ulaya na Jumuiya ya Nchi za Kiarabu, Uturuki pia ilitia saini tamko hilo pamoja na nchi zingine 17. Tamko hilo, lililokuwa na vifungu 42 na kiambatisho, lililaani operesheni ya Al-Aqsa iliyofanywa na Hamas. Nchi zilizoshiriki ziliitaka Hamas iache silaha na kuwataka wakabidhi utawala wao kwa serikali ya Mahmoud Abbas. (Mashirika ya habari, Julai 31, 2025).

Maoni:

Kwa kuzingatia nchi zinazoendesha mkutano, ni wazi kuwepo kwa Amerika, na licha ya kutokuwa na mamlaka au ushawishi wa kufanya maamuzi, kuandamana kwa utawala wa Saudi, mtumishi wake, kwa Ufaransa ni ushahidi dhahiri wa hilo.

Katika suala hili, Rais wa Ufaransa Emmanuel Macron alisema mnamo Julai 24 kwamba Ufaransa itatambua rasmi taifa la Palestina mnamo Septemba, na itakuwa nchi ya kwanza kutoka kwa kundi la nchi saba kufanya hivyo. Waziri wa Mambo ya Nje wa Saudi Faisal bin Farhan Al Saud na Waziri wa Mambo ya Nje wa Ufaransa Jean-Noël Barot walifanya mkutano na waandishi wa habari katika mkutano huo, wakitangaza malengo ya tamko la New York. Kwa kweli, katika taarifa iliyotolewa baada ya mkutano huo, mauaji ya kimbari ya chombo cha Kiyahudi yalilaaniwa bila kuchukua uamuzi wowote wa adhabu dhidi yake, na Hamas iliombwa kuacha silaha zake na kukabidhi utawala wa Gaza kwa Mahmoud Abbas.

Katika mkakati mpya wa Amerika wa Mashariki ya Kati ambao inataka kutekeleza kwa kuzingatia makubaliano ya Abraham, utawala wa Salman unawakilisha kichwa cha mkuki. Utawala wa kawaida na chombo cha Kiyahudi utaanza baada ya vita, na Saudi Arabia; kisha nchi zingine zitafuata, na wimbi hili litageuka kuwa muungano wa kimkakati unaoenea kutoka Afrika Kaskazini hadi Pakistani. Pia, chombo cha Kiyahudi kitapata dhamana ya kiusalama kama sehemu muhimu ya muungano huu; kisha Amerika itatumia muungano huu kama mafuta katika mapambano yake dhidi ya China na Urusi, na kujumuisha Ulaya yote chini ya mabawa yake, na kwa kweli, dhidi ya uwezekano wa kuanzishwa kwa Ukhalifa.

Kizuizi kwa mpango huu kwa sasa ni vita vya Gaza na kisha hasira ya umma, ambayo inaongezeka, na inakaribia kulipuka. Kwa hivyo, Marekani ilipendelea Umoja wa Ulaya, tawala za Kiarabu na Uturuki kuchukua hatamu katika tamko la New York. Ikidhani kwamba kukubalika kwa maamuzi yaliyomo kwenye tangazo itakuwa rahisi.

Ama serikali za Kiarabu na Uturuki, kazi yao ni kumridhisha Marekani, na kulinda chombo cha Kiyahudi, na badala ya utiifu huu, kujilinda na hasira ya watu wao, na kuishi maisha ya unyonge na makombo ya mamlaka duni hadi watupwe au kuadhibiwa kwa mateso ya akhera. Hifadhi ya Uturuki juu ya tangazo, mradi tu utekelezaji wa kile kinachoitwa mpango wa suluhisho la mataifa mawili, ni jaribio tu la kufunika lengo halisi la tangazo na kupotosha Waislamu, na haina thamani yoyote ya kweli.

Kwa kumalizia, njia ya ukombozi wa Gaza na Palestina yote sio kupitia taifa la uwongo ambalo Wayahudi wanaishi. Suluhisho la Kiislamu kwa Palestina ni utawala wa Uislamu katika ardhi iliyoporwa, na ni kupigana na mporaji, na kuhamasisha majeshi ya Waislamu kuwang'oa Wayahudi kutoka ardhi iliyobarikiwa. Na suluhisho la kudumu na la msingi ni kuanzisha Ukhalifa Uongofu na kulinda ardhi ya Israa na Mi'raj iliyobarikiwa na ngao ya Ukhalifa. Mungu akipenda, siku hizo haziko mbali.

Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ alisema: «Saa haitasimama mpaka Waislamu wapigane na Wayahudi, na Waislamu watawaua, mpaka Myahudi atajificha nyuma ya jiwe na mti, kisha jiwe au mti utasema: Ewe Muislamu, Ewe mja wa Mwenyezi Mungu, huyu Myahudi yuko nyuma yangu, njoo umuue» (Imesimuliwa na Muslim)

Imeandikwa kwa ajili ya Redio ya Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Muhammad Amin Yildirim

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Habari:

Habari nyingi za kisiasa na kiusalama nchini Lebanon zinahusu suala la silaha inayolenga taifa la Kiyahudi, bila silaha nyingine yoyote na kulizingatia na wachambuzi wengi wa kisiasa na wanahabari.

Maoni:

Amerika inaomba kukabidhiwa silaha iliyopigana na Wayahudi kwa jeshi la Lebanoni, na haijalishi silaha yoyote itakayobaki mikononi mwa watu wote ambayo inaweza kutumika ndani ya nchi itakapoona faida yake au kati ya Waislamu katika nchi jirani.

Amerika, adui yetu mkuu sisi Waislamu, ilisema waziwazi, bali kwa ukosefu wa adabu, wakati mjumbe wake Barrack alipotamka kutoka Lebanon kwamba silaha ambayo lazima ikabidhiwe kwa serikali ya Lebanoni ni silaha ambayo inaweza kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi linalonyakua Palestina iliyobarikiwa, na sio silaha nyingine yoyote ya mtu binafsi au ya kati kwa sababu hii haidhuru taifa la Kiyahudi, bali inawahudumia na inahudumia Amerika na nchi zote za Magharibi katika kuhamasisha mapigano kati ya Waislamu kwa kisingizio cha watu wenye msimamo mkali au wenye itikadi kali au watu wa kale au walio nyuma, au maelezo mengine ambayo wao huyaeneza kati ya Waislamu kwa kisingizio cha madhehebu au utaifa au ukabila, au hata kati ya Waislamu na wengine ambao wameishi nasi kwa mamia ya miaka na hawakupata kutoka kwetu ila kuhifadhi heshima, mali na roho, na kwamba tulikuwa tunatumia sheria juu yao kama tunavyozitumia juu yetu wenyewe, wanayo yao na wanayo juu yao. Hukumu ya kisheria ndiyo msingi wa hukumu kwa Waislamu, iwe kati yao, au kati yao na raia wengine wa dola.

Na maadamu adui yetu mkuu Amerika anataka kuharibu au kutoa upande silaha ambayo inaumiza taifa la Kiyahudi, kwa nini wanasiasa na wanahabari wanaangazia hilo?!

Na kwa nini mada muhimu zaidi zinaibuliwa kwenye vyombo vya habari na katika baraza la mawaziri, kwa ombi la adui wa Kimarekani, bila kuzichunguza kwa kina na kufafanua ukubwa wa hatari yake kwa umma, na hatari zaidi kati yao ni kuchora mipaka ya nchi kavu na taifa la Kiyahudi, ambayo ni kutambua taifa hili la wanyang'anyi rasmi, na kwa namna ambayo hakuna mtu atakayeweza kubeba silaha baada ya hapo, silaha yoyote kwa ajili ya Palestina, ambayo ni mali ya Waislamu wote na sio watu wa Palestina pekee, kama wanavyojaribu kutushawishi kana kwamba inawahusu watu wa Palestina pekee?!

Hatari ni katika kuibua suala hili mara moja chini ya kichwa cha amani, na mara nyingine chini ya kichwa cha upatanisho, na nyingine chini ya kichwa cha usalama katika eneo hilo, au chini ya kichwa cha ustawi wa kiuchumi, utalii na kisiasa, na ustawi ambao wanaahidi Waislamu ikiwa watatambua chombo hiki kilichopotoka!

Amerika inajua vizuri kwamba Waislamu hawawezi kukubali kutambua taifa la Kiyahudi kamwe, na ndiyo maana unaiona inawapenyeza kupitia mambo mengine ili kuwatoa akili zao kutoka kwa jambo muhimu zaidi la hatima. Ndiyo, Amerika inataka tuangazie suala la silaha, lakini inajua kwamba silaha, haijalishi ni yenye nguvu kiasi gani, haitafaa na haiwezi kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi ikiwa Lebanon rasmi itatambua kwa kuchora mipaka nayo, na kwa kufanya hivyo itakuwa imetambua na kustahili kwake ardhi ya Palestina iliyobarikiwa, ikisingizia watawala wa Kiislamu, na mamlaka ya Palestina.

Utambuzi huu wa taifa la Kiyahudi ni usaliti kwa Mungu na Mtume wake na kwa waumini, na kwa damu yote ya mashahidi ambayo ilimwagwa na bado inamwagwa kwa ajili ya ukombozi wa Palestina, na licha ya yote hayo bado tunatumai mema katika taifa letu ambalo baadhi yao wanapigana huko Gaza Hashem na Palestina, na wanatuambia kwa damu yao: Hatutatambua taifa la Kiyahudi kamwe, hata kama itatugharimu haya yote na zaidi... Je, tunakubali nchini Lebanon kutambua taifa la Kiyahudi haijalishi hali ni ngumu kiasi gani?! Na je, tunakubali kuchora mipaka nalo, yaani, kulikubali, hata kama silaha itaachwa nasi?! Hili ni swali ambalo lazima tulijibu kabla halijachelewa.

Imeandikwa kwa ajili ya idhaa ya ofisi ya habari kuu ya Hizb ut-Tahrir

Dkt. Muhammad Jaber

Mkuu wa kamati ya mawasiliano kuu ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Lebanon