خبر وتعليق    القوات البريطانية تغادر أفغانستان دون تحقيق أهدافها   (مترجم)
November 03, 2014

خبر وتعليق القوات البريطانية تغادر أفغانستان دون تحقيق أهدافها (مترجم)


الخبر:


غادرت آخر القوات البريطانية أفغانستان يوم الاثنين بعد إعلانها في اليوم السابق انتهاء عملياتها القتالية هناك حيث سُلمت مسؤولية معسكر باستيون رسميا للجهات الأفغانية. وتمثل هذه الخطوة نهاية واحدة من أطول الحملات في التاريخ العسكري البريطاني والتي أودت بحياة 453 مجندا ومجندة.


وقد أُنزل العلم البريطاني، وكذلك علَما الولايات المتحدة وحلف شمال الأطلسي، وذلك بمناسبة انتهاء الحرب البرية البريطانية في أفغانستان. وقد افتتح معسكر باستيون عام 2006 كردٍّ على زيادة هجمات طالبان وكان يشكل قاعدة العمليات البريطانية الرئيسية في البلاد لمدة ثماني سنوات. ويعتبر هذا المعسكر القاعدة البريطانية الوحيدة المتبقية في ولاية هلمند، وذلك مقارنة بأكثر من 120 بؤرة استيطانية كانت موجودة قبل ثلاث سنوات.


هذا وسيبقى بضع عشرات من أفراد الجيش البريطاني في كابول لإدارة منشأة تدريب ضباط لُقِّبت بـ"ساندهيرست تحت الرمال"، وتُعَدَّ جزءا من الدعم المستمر للشعب الأفغاني. أما عن القوات الخاصة فستستمر بالعمل في المنطقة. وستُبقي الولايات المتحدة على قوة قوامها 10.000 جندي في أفغانستان لعام قادم، وذلك بعد الاتفاق الذي تم التوصل إليه مع الرئيس الأفغاني الجديد أشرف غاني.


هنالك مخاوف بشأن مستقبل الأمن في البلاد وذلك بعد مقتل مع ما يقارب 800 من قوات الأمن الأفغانية في هلمند هذا الصيف، وحوالي 4000 منهم قتلوا خلال هذا العام.


ومع انسحاب القوات التي تقودها الولايات المتحدة والمنطلقة من القواعد المنتشرة في أنحاء مختلفة في أفغانستان، واجهت هذه القوات الهجوم تلو الهجوم، إضافة إلى بعض الهجمات البرية التي تعرضت لها يوم المغادرة. ويعتقد بعض الخبراء الأمنيين بأن طالبان ستعمل على إظهار تفوقها عقب مغادرة قوات التحالف للمنطقة. وقد شنت طالبان سلسلة من العمليات في هلمند هذا الصيف، مهاجِمة مناطق مثل سانجن وناد علي أمضى الجنود البريطانيون أشهرا للحفاظ على سيطرتهم فيها.


التعليق:


من المفارقات، أنه ومع انتهاء هذه الحرب، تبدأ في هذا الشهر في بريطانيا فعاليات "مناشدة زهرة الخشخاش" والتي تهدف إلى جمع تبرعات لصالح القوات المسلحة والمحاربين القدامى في ما يُسمى بـ"يوم الذكرى". وتتعرض الجاليات المسلمة في هذا الوقت للانتقاد لعدم مشاركتها في الاحتفاء بإنجازات القوات البريطانية في الخارج في الماضي والحاضر. وقد ذهبت الدعوات المطالبة بمشاركة المسلمين في هذه المناسبة إلى أبعد من ذلك فطولبت النساء المسلمات بارتداء ما سُمِّي بـ "حجاب الخشخاش" باعتباره يمثل تحديا للجماعات المتطرفة التي تشكل "منطلقا للكراهية" بحق القوات المسلحة.


ولكن بماذا سيحتفي المسلمون في نوفمبر (تشرين الثاني) هذا؟ فمنذ 2013، قُتل في أفغانستان وحدها عشرات الآلاف من المسلمين، هذا غير حالة الاضطراب والفوضى المستمرة التي تعيشها البلاد. لقد كانت هذه العملية معيبة منذ بدايتها، ولم يملك أصحابها إلا بعض مبررات واهية لخوض هذه الحرب في المقام الأول.

فبمرور الأيام تغير الهدف من استهداف أسامة بن لادن إلى تحرير المرأة من حكم طالبان، وأخيرا إلى بناء الدولة. وها هي البلاد تعيش اليوم في حالة هي الأسوأ من أي وقت مضى.


لقد بلغت التكلفة الإجمالية البريطانية للحرب التي تقودها الولايات المتحدة في أفغانستان ما بين 30-37 بليون جنيه أسترليني، في حين جاء في استطلاع لبي بي سي بأن 68% من البريطانيين و51% من الأمريكيين يعتقدون بأن هذه المشاركة كانت دون جدوى. وأصبح هناك رأي عام وعلى نطاق واسع بأن الحرب لم تحقق أي نتائج عسكرية أو سياسية فيما يتعلق بطالبان التي أصبحت أكثر قوة من ذي قبل. هذا غير ارتفاع نسبة المؤيدين والمتعاطفين من الأفغان مع طالبان مقارنة مع أولئك الذين يؤيدون إيساف (قوات المساعدة الدولية لإرساء الأمن في أفغانستان) التي يقودها حلف شمال الأطلسي.


إنه مما لا ينبغي أن ينخدع المسلمون الذين يعيشون في المملكة المتحدة بفكرة المشاركة في احتفالات "مناشدة زهرة الخشخاش" هذه. فما هي إلا حيلة يسعون من خلالها إلى سلخ الجاليات المسلمة عن حاضنتها "الأمة الإسلامية"، وتحقيق ما تسعى إليه الحكومة من خلق "الإسلام البريطاني"، الذي نجحت أمريكا في إيجاده في بلادها. وقد لاحظنا بوضوح السعي إلى تحقيق هذه الأهداف من خلال عدد من الحملات والسياسات التي تدعو إلى إصلاحات في الدين الإسلامي وبناء ولاء قومي لبريطانيا، والتي بدت واضحة في استراتيجيات الحظر التي طُبِّقت في المساجد والمدارس الإسلامية في جميع أنحاء البلاد.


أما عن التدخل بالقوة المادية، فالظاهر بأن بريطانيا ومعها الدول الغربية الأخرى لا تنوي خوض مزيد من الغزو البري في الوقت القريب. ومع ذلك، فإن هذا لا يعني بالطبع نهاية نفوذهم في المنطقة. ففي سوريا والعراق استبدلت الطائرات النفاثة بالتدخل البري في الحرب ضد "تنظيم الدولة". كما أن بريطانيا دربت وسلحت الفئات المعتدلة من الجيش السوري الحر والبيشمركة الكردية في المنطقة. ومن جديد، فإن على المسلمين البقاء حذرين يقظين على هذا التدخل الذي يُعَدُّ جزءا من أجندة ثابتة دائمة للغرب في المنطقة.



كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
عائشة حسن

More from Habari na Maoni

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

(Imetafsiriwa)

Habari:

Mkutano wa ngazi ya juu wa kimataifa wa Umoja wa Mataifa ulifanyika New York mnamo Julai 29 na 30, wenye kichwa "Kupata Suluhu ya Amani kwa Suala la Palestina na Utekelezaji wa Suluhu la Mataifa Mawili," ukiongozwa na Ufaransa na Saudi Arabia. Kufuatia mkutano huo, ambao ulikusudia kuitambua Palestina kama nchi na kumaliza vita huko Gaza, tamko la pamoja lilitiwa saini. Pamoja na Umoja wa Ulaya na Jumuiya ya Nchi za Kiarabu, Uturuki pia ilitia saini tamko hilo pamoja na nchi zingine 17. Tamko hilo, lililokuwa na vifungu 42 na kiambatisho, lililaani operesheni ya Al-Aqsa iliyofanywa na Hamas. Nchi zilizoshiriki ziliitaka Hamas iache silaha na kuwataka wakabidhi utawala wao kwa serikali ya Mahmoud Abbas. (Mashirika ya habari, Julai 31, 2025).

Maoni:

Kwa kuzingatia nchi zinazoendesha mkutano, ni wazi kuwepo kwa Amerika, na licha ya kutokuwa na mamlaka au ushawishi wa kufanya maamuzi, kuandamana kwa utawala wa Saudi, mtumishi wake, kwa Ufaransa ni ushahidi dhahiri wa hilo.

Katika suala hili, Rais wa Ufaransa Emmanuel Macron alisema mnamo Julai 24 kwamba Ufaransa itatambua rasmi taifa la Palestina mnamo Septemba, na itakuwa nchi ya kwanza kutoka kwa kundi la nchi saba kufanya hivyo. Waziri wa Mambo ya Nje wa Saudi Faisal bin Farhan Al Saud na Waziri wa Mambo ya Nje wa Ufaransa Jean-Noël Barot walifanya mkutano na waandishi wa habari katika mkutano huo, wakitangaza malengo ya tamko la New York. Kwa kweli, katika taarifa iliyotolewa baada ya mkutano huo, mauaji ya kimbari ya chombo cha Kiyahudi yalilaaniwa bila kuchukua uamuzi wowote wa adhabu dhidi yake, na Hamas iliombwa kuacha silaha zake na kukabidhi utawala wa Gaza kwa Mahmoud Abbas.

Katika mkakati mpya wa Amerika wa Mashariki ya Kati ambao inataka kutekeleza kwa kuzingatia makubaliano ya Abraham, utawala wa Salman unawakilisha kichwa cha mkuki. Utawala wa kawaida na chombo cha Kiyahudi utaanza baada ya vita, na Saudi Arabia; kisha nchi zingine zitafuata, na wimbi hili litageuka kuwa muungano wa kimkakati unaoenea kutoka Afrika Kaskazini hadi Pakistani. Pia, chombo cha Kiyahudi kitapata dhamana ya kiusalama kama sehemu muhimu ya muungano huu; kisha Amerika itatumia muungano huu kama mafuta katika mapambano yake dhidi ya China na Urusi, na kujumuisha Ulaya yote chini ya mabawa yake, na kwa kweli, dhidi ya uwezekano wa kuanzishwa kwa Ukhalifa.

Kizuizi kwa mpango huu kwa sasa ni vita vya Gaza na kisha hasira ya umma, ambayo inaongezeka, na inakaribia kulipuka. Kwa hivyo, Marekani ilipendelea Umoja wa Ulaya, tawala za Kiarabu na Uturuki kuchukua hatamu katika tamko la New York. Ikidhani kwamba kukubalika kwa maamuzi yaliyomo kwenye tangazo itakuwa rahisi.

Ama serikali za Kiarabu na Uturuki, kazi yao ni kumridhisha Marekani, na kulinda chombo cha Kiyahudi, na badala ya utiifu huu, kujilinda na hasira ya watu wao, na kuishi maisha ya unyonge na makombo ya mamlaka duni hadi watupwe au kuadhibiwa kwa mateso ya akhera. Hifadhi ya Uturuki juu ya tangazo, mradi tu utekelezaji wa kile kinachoitwa mpango wa suluhisho la mataifa mawili, ni jaribio tu la kufunika lengo halisi la tangazo na kupotosha Waislamu, na haina thamani yoyote ya kweli.

Kwa kumalizia, njia ya ukombozi wa Gaza na Palestina yote sio kupitia taifa la uwongo ambalo Wayahudi wanaishi. Suluhisho la Kiislamu kwa Palestina ni utawala wa Uislamu katika ardhi iliyoporwa, na ni kupigana na mporaji, na kuhamasisha majeshi ya Waislamu kuwang'oa Wayahudi kutoka ardhi iliyobarikiwa. Na suluhisho la kudumu na la msingi ni kuanzisha Ukhalifa Uongofu na kulinda ardhi ya Israa na Mi'raj iliyobarikiwa na ngao ya Ukhalifa. Mungu akipenda, siku hizo haziko mbali.

Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ alisema: «Saa haitasimama mpaka Waislamu wapigane na Wayahudi, na Waislamu watawaua, mpaka Myahudi atajificha nyuma ya jiwe na mti, kisha jiwe au mti utasema: Ewe Muislamu, Ewe mja wa Mwenyezi Mungu, huyu Myahudi yuko nyuma yangu, njoo umuue» (Imesimuliwa na Muslim)

Imeandikwa kwa ajili ya Redio ya Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Muhammad Amin Yildirim

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Habari:

Habari nyingi za kisiasa na kiusalama nchini Lebanon zinahusu suala la silaha inayolenga taifa la Kiyahudi, bila silaha nyingine yoyote na kulizingatia na wachambuzi wengi wa kisiasa na wanahabari.

Maoni:

Amerika inaomba kukabidhiwa silaha iliyopigana na Wayahudi kwa jeshi la Lebanoni, na haijalishi silaha yoyote itakayobaki mikononi mwa watu wote ambayo inaweza kutumika ndani ya nchi itakapoona faida yake au kati ya Waislamu katika nchi jirani.

Amerika, adui yetu mkuu sisi Waislamu, ilisema waziwazi, bali kwa ukosefu wa adabu, wakati mjumbe wake Barrack alipotamka kutoka Lebanon kwamba silaha ambayo lazima ikabidhiwe kwa serikali ya Lebanoni ni silaha ambayo inaweza kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi linalonyakua Palestina iliyobarikiwa, na sio silaha nyingine yoyote ya mtu binafsi au ya kati kwa sababu hii haidhuru taifa la Kiyahudi, bali inawahudumia na inahudumia Amerika na nchi zote za Magharibi katika kuhamasisha mapigano kati ya Waislamu kwa kisingizio cha watu wenye msimamo mkali au wenye itikadi kali au watu wa kale au walio nyuma, au maelezo mengine ambayo wao huyaeneza kati ya Waislamu kwa kisingizio cha madhehebu au utaifa au ukabila, au hata kati ya Waislamu na wengine ambao wameishi nasi kwa mamia ya miaka na hawakupata kutoka kwetu ila kuhifadhi heshima, mali na roho, na kwamba tulikuwa tunatumia sheria juu yao kama tunavyozitumia juu yetu wenyewe, wanayo yao na wanayo juu yao. Hukumu ya kisheria ndiyo msingi wa hukumu kwa Waislamu, iwe kati yao, au kati yao na raia wengine wa dola.

Na maadamu adui yetu mkuu Amerika anataka kuharibu au kutoa upande silaha ambayo inaumiza taifa la Kiyahudi, kwa nini wanasiasa na wanahabari wanaangazia hilo?!

Na kwa nini mada muhimu zaidi zinaibuliwa kwenye vyombo vya habari na katika baraza la mawaziri, kwa ombi la adui wa Kimarekani, bila kuzichunguza kwa kina na kufafanua ukubwa wa hatari yake kwa umma, na hatari zaidi kati yao ni kuchora mipaka ya nchi kavu na taifa la Kiyahudi, ambayo ni kutambua taifa hili la wanyang'anyi rasmi, na kwa namna ambayo hakuna mtu atakayeweza kubeba silaha baada ya hapo, silaha yoyote kwa ajili ya Palestina, ambayo ni mali ya Waislamu wote na sio watu wa Palestina pekee, kama wanavyojaribu kutushawishi kana kwamba inawahusu watu wa Palestina pekee?!

Hatari ni katika kuibua suala hili mara moja chini ya kichwa cha amani, na mara nyingine chini ya kichwa cha upatanisho, na nyingine chini ya kichwa cha usalama katika eneo hilo, au chini ya kichwa cha ustawi wa kiuchumi, utalii na kisiasa, na ustawi ambao wanaahidi Waislamu ikiwa watatambua chombo hiki kilichopotoka!

Amerika inajua vizuri kwamba Waislamu hawawezi kukubali kutambua taifa la Kiyahudi kamwe, na ndiyo maana unaiona inawapenyeza kupitia mambo mengine ili kuwatoa akili zao kutoka kwa jambo muhimu zaidi la hatima. Ndiyo, Amerika inataka tuangazie suala la silaha, lakini inajua kwamba silaha, haijalishi ni yenye nguvu kiasi gani, haitafaa na haiwezi kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi ikiwa Lebanon rasmi itatambua kwa kuchora mipaka nayo, na kwa kufanya hivyo itakuwa imetambua na kustahili kwake ardhi ya Palestina iliyobarikiwa, ikisingizia watawala wa Kiislamu, na mamlaka ya Palestina.

Utambuzi huu wa taifa la Kiyahudi ni usaliti kwa Mungu na Mtume wake na kwa waumini, na kwa damu yote ya mashahidi ambayo ilimwagwa na bado inamwagwa kwa ajili ya ukombozi wa Palestina, na licha ya yote hayo bado tunatumai mema katika taifa letu ambalo baadhi yao wanapigana huko Gaza Hashem na Palestina, na wanatuambia kwa damu yao: Hatutatambua taifa la Kiyahudi kamwe, hata kama itatugharimu haya yote na zaidi... Je, tunakubali nchini Lebanon kutambua taifa la Kiyahudi haijalishi hali ni ngumu kiasi gani?! Na je, tunakubali kuchora mipaka nalo, yaani, kulikubali, hata kama silaha itaachwa nasi?! Hili ni swali ambalo lazima tulijibu kabla halijachelewa.

Imeandikwa kwa ajili ya idhaa ya ofisi ya habari kuu ya Hizb ut-Tahrir

Dkt. Muhammad Jaber

Mkuu wa kamati ya mawasiliano kuu ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Lebanon