ماذا تعني العلاقات الوثيقة بين روسيا وطالبان؟
ماذا تعني العلاقات الوثيقة بين روسيا وطالبان؟

الخبر:   ترأس سيرجي شويجو، أمين مجلس الأمن في الاتحاد الروسي، وفداً رفيع المستوى إلى كابول، حيث أجرى مناقشات مع مسؤولي طالبان بشأن تطوير العلاقات الثنائية. وخلال هذه الزيارة، التقى بنائب رئيس الوزراء الأفغاني للشؤون السياسية والاقتصادية، ووزير الدفاع، ووزير الداخلية، والمدير العام لإدارة الاستخبارات. وفي أعقاب هذه الزيارة، أعلن الرئيس الروسي فلاديمير بوتين، على هامش قمة منظمة معاهدة الأمن الجماعي، أنّ موسكو تسعى إلى توسيع علاقاتها مع السلطات الأفغانية الحالية.

0:00 0:00
Speed:
December 07, 2024

ماذا تعني العلاقات الوثيقة بين روسيا وطالبان؟

ماذا تعني العلاقات الوثيقة بين روسيا وطالبان؟

(مترجم)

الخبر:

ترأس سيرجي شويجو، أمين مجلس الأمن في الاتحاد الروسي، وفداً رفيع المستوى إلى كابول، حيث أجرى مناقشات مع مسؤولي طالبان بشأن تطوير العلاقات الثنائية. وخلال هذه الزيارة، التقى بنائب رئيس الوزراء الأفغاني للشؤون السياسية والاقتصادية، ووزير الدفاع، ووزير الداخلية، والمدير العام لإدارة الاستخبارات. وفي أعقاب هذه الزيارة، أعلن الرئيس الروسي فلاديمير بوتين، على هامش قمة منظمة معاهدة الأمن الجماعي، أنّ موسكو تسعى إلى توسيع علاقاتها مع السلطات الأفغانية الحالية.

التعليق:

لا ينبغي النّظر إلى العلاقة بين روسيا وطالبان باعتبارها مجرّد أداة لمواجهة المصالح الأمريكية في أفغانستان والمنطقة. فقد اتبعت روسيا باستمرار سياسة عملية وحذرة في هذا المجال. على سبيل المثال، خلال احتلال حلف شمال الأطلسي لأفغانستان، دعمت روسيا استراتيجية مكافحة الإرهاب التي صمّمتها أمريكا وحلف شمال الأطلسي. وفي حين حافظت على علاقاتها مع طالبان، لم تقدم لها روسيا دعماً كبيراً من شأنه أن يهدد المصالح الأمريكية بشكل مباشر. وعلاوةً على ذلك، لعبت روسيا دوراً رئيسياً في تيسير مفاوضات السلام بين الولايات المتحدة وطالبان، وعرضت صيغة موسكو كمنصّة للحوار؛ وهي المبادرة التي تتوافق أيضاً مع الأهداف السياسية لروسيا.

وتنبع العلاقة الوثيقة بين روسيا وحركة طالبان من موقعها الجيوسياسي والمخاوف الأمنية المتعلقة بأنشطة الجماعات المسلحة. وقد دفعت التهديدات التي يفرضها تنظيم الدولة الإسلامية ووجود الجماعات الجهادية في آسيا الوسطى في أفغانستان، والتي أعلن العديد منها الولاء لطالبان، دفعت روسيا إلى تبني نهج أكثر تعاوناً مع طالبان. وكما وصف فلاديمير بوتين مؤخراً حركة طالبان بأنها حليفة في مكافحة الإرهاب.

وترتبط هذه العلاقات أيضاً بالتهديدات الحدودية. إنّ آسيا الوسطى، التي تعتبر بمثابة الفناء الخلفي الاستراتيجي لروسيا، تتأثر بشكل متزايد بالجماعات المسلحة. كما تظلّ تجارة المخدرات، وهي قضية إقليمية مهمة، مصدر قلق كبير بالنسبة لروسيا. ونتيجة لهذا، ركزت زيارة الوفد الروسي إلى كابول على قضايا الأمن والاستخبارات أكثر من المسائل الاقتصادية. وكما صرحت ماريا زاخاروفا، المتحدثة باسم وزارة الخارجية الروسية، "لقد أكّدنا مراراً وتكراراً أنّ روسيا، مثل القوى العالمية الأخرى، تعتزم تطوير التعاون البراغماتي مع كابول بشأن القضايا ذات الاهتمام المشترك، بما في ذلك مكافحة التهديدات الإرهابية وتهريب المخدّرات من الأراضي الأفغانية. إنّ تحقيق هذا الهدف مستحيل ما لم تتمّ إزالة تسمية الإرهاب عن طالبان".

في زيارتهم الأخيرة، عرض الروس العديد من التنازلات لطالبان، بما في ذلك زيادة مستويات التجارة والعبور، والاستثمار في البنية التحتية لأفغانستان، وإزالة طالبان من قائمة روسيا للجماعات الإرهابية، ومنح أفغانستان مقعد مراقب في منظمة شنغهاي للتعاون. ومع ذلك، لا تتوفر معلومات مفصّلة حول الوعود والالتزامات المتبادلة لطالبان. على الرغم من أن روسيا بقيادة بوتين تصور نفسها في كثير من الأحيان على أنها أقوى مما هي عليه في الواقع، فإنها تظلّ غارقة في الأوهام حول سياساتها العالمية.

إنّ روسيا انتهجت تاريخياً سياسات ضد مصالح المسلمين، وما زالت جرائمها مستمرة حتى اليوم في مناطق مختلفة، بما في ذلك داخل روسيا وآسيا الوسطى والقوقاز والشرق الأوسط. وفي حين إن السياسة الخارجية التي تركز على المصالح الاقتصادية والتعامل مع دول الكفر قد تسفرُ عن فوائد اقتصادية قصيرة الأجل؛ إلاّ أنها في الأمد البعيد تؤدي إلى الانحراف عن القيم الإسلامية.

يتعين على طالبان أن تتعلم الدروس من مصير الجماعات والأقاليم الإسلامية الأخرى. على سبيل المثال، أدّت السياسات الاقتصادية للسعودية إلى إقامة أحداث مثل مهرجانات الرقص والموسيقى التي تضمّ نساء شبه عاريات في الأرض المقدسة. كما أدّت السياسات الاقتصادية التركية إلى تعاون اقتصادي وسياسي وعسكري عميق مع كيان يهود، بينما نرى القادة الأتراك يذرفون دموع التماسيح على غزة.

وهكذا، فإنّ التاريخ المعاصر في البلاد الإسلامية يعلمنا أنّ الإسلام لا يمكن تطبيقه في إطار الدول القومية. بل لا يمكن تطبيقه إلا في ظل الخلافة وهو النظام الذي يجلب الوحدة والكرامة والقوة. وعلى العكس من ذلك، إذا لم تكن السياسة الخارجية مبنية على إعلان الإسلام والفهم الواضح للولاء والبراء، فإنها ستدمجنا في النظام الدولي الفاسد، وتحولنا إلى مجرد بيادق في صراعات القوى الإقليمية والعالمية.

وأخيراً، رسالتنا إلى الأعضاء المخلصين في طالبان هي النظر إلى روسيا كعدو تاريخي للإسلام والمسلمين وتجنب تعميق العلاقات معها تماماً. يُنظر إلى تعزيز العلاقات مع روسيا على أنه خيانة للمسلمين في آسيا الوسطى والشيشان وسوريا وأفريقيا. بدلاً من ذلك، أقيموا الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة، والتي هي أفضل طريق إلى الرخاء والتقدم والقوة السياسية.

كتبه لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

يوسف أرسلان

عضو المكتب الإعلامي لحزب التحرير في ولاية أفغانستان

More from Habari na Maoni

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

(Imetafsiriwa)

Habari:

Mkutano wa ngazi ya juu wa kimataifa wa Umoja wa Mataifa ulifanyika New York mnamo Julai 29 na 30, wenye kichwa "Kupata Suluhu ya Amani kwa Suala la Palestina na Utekelezaji wa Suluhu la Mataifa Mawili," ukiongozwa na Ufaransa na Saudi Arabia. Kufuatia mkutano huo, ambao ulikusudia kuitambua Palestina kama nchi na kumaliza vita huko Gaza, tamko la pamoja lilitiwa saini. Pamoja na Umoja wa Ulaya na Jumuiya ya Nchi za Kiarabu, Uturuki pia ilitia saini tamko hilo pamoja na nchi zingine 17. Tamko hilo, lililokuwa na vifungu 42 na kiambatisho, lililaani operesheni ya Al-Aqsa iliyofanywa na Hamas. Nchi zilizoshiriki ziliitaka Hamas iache silaha na kuwataka wakabidhi utawala wao kwa serikali ya Mahmoud Abbas. (Mashirika ya habari, Julai 31, 2025).

Maoni:

Kwa kuzingatia nchi zinazoendesha mkutano, ni wazi kuwepo kwa Amerika, na licha ya kutokuwa na mamlaka au ushawishi wa kufanya maamuzi, kuandamana kwa utawala wa Saudi, mtumishi wake, kwa Ufaransa ni ushahidi dhahiri wa hilo.

Katika suala hili, Rais wa Ufaransa Emmanuel Macron alisema mnamo Julai 24 kwamba Ufaransa itatambua rasmi taifa la Palestina mnamo Septemba, na itakuwa nchi ya kwanza kutoka kwa kundi la nchi saba kufanya hivyo. Waziri wa Mambo ya Nje wa Saudi Faisal bin Farhan Al Saud na Waziri wa Mambo ya Nje wa Ufaransa Jean-Noël Barot walifanya mkutano na waandishi wa habari katika mkutano huo, wakitangaza malengo ya tamko la New York. Kwa kweli, katika taarifa iliyotolewa baada ya mkutano huo, mauaji ya kimbari ya chombo cha Kiyahudi yalilaaniwa bila kuchukua uamuzi wowote wa adhabu dhidi yake, na Hamas iliombwa kuacha silaha zake na kukabidhi utawala wa Gaza kwa Mahmoud Abbas.

Katika mkakati mpya wa Amerika wa Mashariki ya Kati ambao inataka kutekeleza kwa kuzingatia makubaliano ya Abraham, utawala wa Salman unawakilisha kichwa cha mkuki. Utawala wa kawaida na chombo cha Kiyahudi utaanza baada ya vita, na Saudi Arabia; kisha nchi zingine zitafuata, na wimbi hili litageuka kuwa muungano wa kimkakati unaoenea kutoka Afrika Kaskazini hadi Pakistani. Pia, chombo cha Kiyahudi kitapata dhamana ya kiusalama kama sehemu muhimu ya muungano huu; kisha Amerika itatumia muungano huu kama mafuta katika mapambano yake dhidi ya China na Urusi, na kujumuisha Ulaya yote chini ya mabawa yake, na kwa kweli, dhidi ya uwezekano wa kuanzishwa kwa Ukhalifa.

Kizuizi kwa mpango huu kwa sasa ni vita vya Gaza na kisha hasira ya umma, ambayo inaongezeka, na inakaribia kulipuka. Kwa hivyo, Marekani ilipendelea Umoja wa Ulaya, tawala za Kiarabu na Uturuki kuchukua hatamu katika tamko la New York. Ikidhani kwamba kukubalika kwa maamuzi yaliyomo kwenye tangazo itakuwa rahisi.

Ama serikali za Kiarabu na Uturuki, kazi yao ni kumridhisha Marekani, na kulinda chombo cha Kiyahudi, na badala ya utiifu huu, kujilinda na hasira ya watu wao, na kuishi maisha ya unyonge na makombo ya mamlaka duni hadi watupwe au kuadhibiwa kwa mateso ya akhera. Hifadhi ya Uturuki juu ya tangazo, mradi tu utekelezaji wa kile kinachoitwa mpango wa suluhisho la mataifa mawili, ni jaribio tu la kufunika lengo halisi la tangazo na kupotosha Waislamu, na haina thamani yoyote ya kweli.

Kwa kumalizia, njia ya ukombozi wa Gaza na Palestina yote sio kupitia taifa la uwongo ambalo Wayahudi wanaishi. Suluhisho la Kiislamu kwa Palestina ni utawala wa Uislamu katika ardhi iliyoporwa, na ni kupigana na mporaji, na kuhamasisha majeshi ya Waislamu kuwang'oa Wayahudi kutoka ardhi iliyobarikiwa. Na suluhisho la kudumu na la msingi ni kuanzisha Ukhalifa Uongofu na kulinda ardhi ya Israa na Mi'raj iliyobarikiwa na ngao ya Ukhalifa. Mungu akipenda, siku hizo haziko mbali.

Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ alisema: «Saa haitasimama mpaka Waislamu wapigane na Wayahudi, na Waislamu watawaua, mpaka Myahudi atajificha nyuma ya jiwe na mti, kisha jiwe au mti utasema: Ewe Muislamu, Ewe mja wa Mwenyezi Mungu, huyu Myahudi yuko nyuma yangu, njoo umuue» (Imesimuliwa na Muslim)

Imeandikwa kwa ajili ya Redio ya Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Muhammad Amin Yildirim

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Habari:

Habari nyingi za kisiasa na kiusalama nchini Lebanon zinahusu suala la silaha inayolenga taifa la Kiyahudi, bila silaha nyingine yoyote na kulizingatia na wachambuzi wengi wa kisiasa na wanahabari.

Maoni:

Amerika inaomba kukabidhiwa silaha iliyopigana na Wayahudi kwa jeshi la Lebanoni, na haijalishi silaha yoyote itakayobaki mikononi mwa watu wote ambayo inaweza kutumika ndani ya nchi itakapoona faida yake au kati ya Waislamu katika nchi jirani.

Amerika, adui yetu mkuu sisi Waislamu, ilisema waziwazi, bali kwa ukosefu wa adabu, wakati mjumbe wake Barrack alipotamka kutoka Lebanon kwamba silaha ambayo lazima ikabidhiwe kwa serikali ya Lebanoni ni silaha ambayo inaweza kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi linalonyakua Palestina iliyobarikiwa, na sio silaha nyingine yoyote ya mtu binafsi au ya kati kwa sababu hii haidhuru taifa la Kiyahudi, bali inawahudumia na inahudumia Amerika na nchi zote za Magharibi katika kuhamasisha mapigano kati ya Waislamu kwa kisingizio cha watu wenye msimamo mkali au wenye itikadi kali au watu wa kale au walio nyuma, au maelezo mengine ambayo wao huyaeneza kati ya Waislamu kwa kisingizio cha madhehebu au utaifa au ukabila, au hata kati ya Waislamu na wengine ambao wameishi nasi kwa mamia ya miaka na hawakupata kutoka kwetu ila kuhifadhi heshima, mali na roho, na kwamba tulikuwa tunatumia sheria juu yao kama tunavyozitumia juu yetu wenyewe, wanayo yao na wanayo juu yao. Hukumu ya kisheria ndiyo msingi wa hukumu kwa Waislamu, iwe kati yao, au kati yao na raia wengine wa dola.

Na maadamu adui yetu mkuu Amerika anataka kuharibu au kutoa upande silaha ambayo inaumiza taifa la Kiyahudi, kwa nini wanasiasa na wanahabari wanaangazia hilo?!

Na kwa nini mada muhimu zaidi zinaibuliwa kwenye vyombo vya habari na katika baraza la mawaziri, kwa ombi la adui wa Kimarekani, bila kuzichunguza kwa kina na kufafanua ukubwa wa hatari yake kwa umma, na hatari zaidi kati yao ni kuchora mipaka ya nchi kavu na taifa la Kiyahudi, ambayo ni kutambua taifa hili la wanyang'anyi rasmi, na kwa namna ambayo hakuna mtu atakayeweza kubeba silaha baada ya hapo, silaha yoyote kwa ajili ya Palestina, ambayo ni mali ya Waislamu wote na sio watu wa Palestina pekee, kama wanavyojaribu kutushawishi kana kwamba inawahusu watu wa Palestina pekee?!

Hatari ni katika kuibua suala hili mara moja chini ya kichwa cha amani, na mara nyingine chini ya kichwa cha upatanisho, na nyingine chini ya kichwa cha usalama katika eneo hilo, au chini ya kichwa cha ustawi wa kiuchumi, utalii na kisiasa, na ustawi ambao wanaahidi Waislamu ikiwa watatambua chombo hiki kilichopotoka!

Amerika inajua vizuri kwamba Waislamu hawawezi kukubali kutambua taifa la Kiyahudi kamwe, na ndiyo maana unaiona inawapenyeza kupitia mambo mengine ili kuwatoa akili zao kutoka kwa jambo muhimu zaidi la hatima. Ndiyo, Amerika inataka tuangazie suala la silaha, lakini inajua kwamba silaha, haijalishi ni yenye nguvu kiasi gani, haitafaa na haiwezi kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi ikiwa Lebanon rasmi itatambua kwa kuchora mipaka nayo, na kwa kufanya hivyo itakuwa imetambua na kustahili kwake ardhi ya Palestina iliyobarikiwa, ikisingizia watawala wa Kiislamu, na mamlaka ya Palestina.

Utambuzi huu wa taifa la Kiyahudi ni usaliti kwa Mungu na Mtume wake na kwa waumini, na kwa damu yote ya mashahidi ambayo ilimwagwa na bado inamwagwa kwa ajili ya ukombozi wa Palestina, na licha ya yote hayo bado tunatumai mema katika taifa letu ambalo baadhi yao wanapigana huko Gaza Hashem na Palestina, na wanatuambia kwa damu yao: Hatutatambua taifa la Kiyahudi kamwe, hata kama itatugharimu haya yote na zaidi... Je, tunakubali nchini Lebanon kutambua taifa la Kiyahudi haijalishi hali ni ngumu kiasi gani?! Na je, tunakubali kuchora mipaka nalo, yaani, kulikubali, hata kama silaha itaachwa nasi?! Hili ni swali ambalo lazima tulijibu kabla halijachelewa.

Imeandikwa kwa ajili ya idhaa ya ofisi ya habari kuu ya Hizb ut-Tahrir

Dkt. Muhammad Jaber

Mkuu wa kamati ya mawasiliano kuu ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Lebanon