قروض الربا هي مسمار جحا الذي لن تخلصنا منه إلا دولة الخلافة الراشدة
قروض الربا هي مسمار جحا الذي لن تخلصنا منه إلا دولة الخلافة الراشدة

الخبر: أكد وزير المالية في السودان إبراهيم البدوي خلال المؤتمر الصحفي، الذي نظمته (سونا)، وجود مصادر أخرى لتمويل الموازنة، منها المنح، والقروض بمئات الملايين من الدولارات، من مؤسسات تمويل عربية ودولية، والبنك الإسلامي للتنمية والتعاون الدولي الثنائي. وكشف بأن عدم سداد النظام البائد للمتأخرات تسبب في عدم الحصول على المنح.

0:00 0:00
Speed:
February 13, 2020

قروض الربا هي مسمار جحا الذي لن تخلصنا منه إلا دولة الخلافة الراشدة

قروض الربا هي مسمار جحا الذي لن تخلصنا منه إلا دولة الخلافة الراشدة


الخبر:


أكد وزير المالية في السودان إبراهيم البدوي خلال المؤتمر الصحفي، الذي نظمته (سونا)، وجود مصادر أخرى لتمويل الموازنة، منها المنح، والقروض بمئات الملايين من الدولارات، من مؤسسات تمويل عربية ودولية، والبنك الإسلامي للتنمية والتعاون الدولي الثنائي. وكشف بأن عدم سداد النظام البائد للمتأخرات تسبب في عدم الحصول على المنح.

التعليق:


إذا لم يستطع النظام البائد سداد المتأخرات فلماذا يسير الوزير (الخبير الاقتصادي) فى نفس الاتجاه؟ ولماذا يكون الحل هو القروض الربوية؟ وكأنها قدر مقدر؟ ولماذا لا يتجه لخيارات أخرى هي أجدى وأنفع؟


لقد جربت الأنظمة المتعاقبة على حكم السودان الاقتراض النقدي المباشر، من الدول، والبنوك الدولية، وصندوق النقد الدولي، ولم نجن إلا الخراب والدمار، وغالبا ما يكون هذا الاقتراض بشروط مجحفة، ومخلة بالسيادة الوطنية، التي يضحَّى بها بحجة تأمين لقمة العيش للشعب، ومع ذلك فلقمة العيش لا تتوفر! والأنكى من ذلك هو المشاريع التي تهدر فيها هذه القروض، والتي غالباً ما تكون مشاريع "مهرجانية" غايتها الدعاية للنظام الحاكم ليس آخرها سد مروي، الذي قيل عنه (لا كهرباء بمال بعده)، فلم نجد الكهرباء في صيفنا القائظ قيظ حكامنا المخادعين. وغالباً ما تتحول هذه المشاريع إلى مصادر صرف لموازنة الدولة، عوض أن تكون مصدراً لإنعاش اقتصادها.


وكان تجريب المجرب هو الخيار الوحيد المتاح! ألا يملك حكام السودان الجدد من مواهب القيادة والإبداع حسب ما روج عنهم ككفاءات؟ فى بلد يزخر بالخيرات الظاهرة والباطنة؟ تراهم يسارعون فى طلب الربا مع علمهم بمضاره في واقع الاقتصاد، والنتيجة تحميل الموازنة عبء الدين وخدمة الدين الذي يزداد سنة بعد سنة.


إن هذا التسوُّل واستجداء الهبات والعطايا من الدول الغنية، وغالباً بشروط خفية غير معلنة، هو الطريقة المفضلة لدى حكام السودان، بغض النظر عن انتماءاتهم، وما ذلك إلا تنفيذ لمطلوبات صندوق النقد والبنك الدوليين، المسخرة لخدمة الغرب الرأسمالي. وكم بشرنا في السودان بالمن والسلوى بعد إعلان وزير المالية أن دولة ما أو إحدى المنظمات الدولية قدمت لنا هبة سخية وقروضاً بدون ربا من أجل التنمية، لكنهم لا يخبروننا ما هي شروط هذه "الهِبة" أو ما هي المشاريع التي ستستثمر فيها! وكل حكومة تلعن أختها بأنها سبب الدمار وأن متأخرات الربا لم تسدد حتى فاقت اليوم 60 ملياراً، وبهذا يصبح كل ما حققه حكامنا هو التسول الذي يوردوننا به موارد الهلاك والخراب.


وما دام الوزير إبراهيم البدوي خبيراً اقتصاديا دوليا فيحق لنا أن نسأله، ألا يعلم الوزير أن القروض هي بصريح العبارة الزيادة في نسبة تدهور اقتصاد الدول؟ إذ إنّ الدولة المقترضة لا يمكنها التخلُّص من ديونها ما دامت الزيادات الربوية المُترتِّبة عليها تتضاعف سنويا؟ ألا يعلم وزير المالية أن تكرار حدوث الأزمات الاقتصاديّة الناشئة من الارتفاع المُستمِرّ في نسبة الربا سنويا يترتب عليه إنهاك الاقتصاد بزيادة المعروض النقدي دون الزيادة في السِّلَع والخدمات، ممّا يُؤَدّي إلى خفض القوّة الشرائيّة؟


ألا يعلم الوزير أن الربا يزيد التضخُّم الاقتصادي، وهو الانخفاض في قيمة النقود، والذي يكون ناشئاً من ارتفاع مُعدّل الزيادة في نسبته عن مُعدّل الزيادة في الإنتاج؟ لأن خلق المال كما يُعبر عنه أهل الاقتصاد، أي إيجاد مال من عدم غير عمل، وخلق المال هذا يؤدي بدوره إلى فقدان المال لقيمته وبالتالي زيادة معدلات التضخم، وحدوث أزمات اقتصادية.


إن كان وزير المالية الذي جاء الى منصبه بوصفه خبيراً اقتصادياً لا يعلم، فهذه مشكلة كبيرة، وإن كان يعلم فهي الطامة!


أما حرمة الربا شرعاً، فهذا من المعلوم من الدين بالضرورة، والدليل على ذلك قوله تعالى في سورة البقرة الآية 275 ﴿الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ذَلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا فَمَنْ جَاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِنْ رَبِّهِ فَانْتَهي فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ وَمَنْ عَادَ فَأُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُون﴾ لكن من يطبق الشرع الحنيف ليس أنظمة هي إرث الاستعمار الذي يأتمر بأمره ولو كان فيه الهلاك، بل هي دولة الخلافة الراشدة الثانية على منهاج النبوة، التي آن أوانها وأظل زمانها.

كتبته لإذاعة المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
الأستاذة غادة عبد الجبار (أم أواب) – الخرطوم

More from Habari na Maoni

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

Uturuki na Serikali za Kiarabu Zilitaka Hamas Iache Silaha

(Imetafsiriwa)

Habari:

Mkutano wa ngazi ya juu wa kimataifa wa Umoja wa Mataifa ulifanyika New York mnamo Julai 29 na 30, wenye kichwa "Kupata Suluhu ya Amani kwa Suala la Palestina na Utekelezaji wa Suluhu la Mataifa Mawili," ukiongozwa na Ufaransa na Saudi Arabia. Kufuatia mkutano huo, ambao ulikusudia kuitambua Palestina kama nchi na kumaliza vita huko Gaza, tamko la pamoja lilitiwa saini. Pamoja na Umoja wa Ulaya na Jumuiya ya Nchi za Kiarabu, Uturuki pia ilitia saini tamko hilo pamoja na nchi zingine 17. Tamko hilo, lililokuwa na vifungu 42 na kiambatisho, lililaani operesheni ya Al-Aqsa iliyofanywa na Hamas. Nchi zilizoshiriki ziliitaka Hamas iache silaha na kuwataka wakabidhi utawala wao kwa serikali ya Mahmoud Abbas. (Mashirika ya habari, Julai 31, 2025).

Maoni:

Kwa kuzingatia nchi zinazoendesha mkutano, ni wazi kuwepo kwa Amerika, na licha ya kutokuwa na mamlaka au ushawishi wa kufanya maamuzi, kuandamana kwa utawala wa Saudi, mtumishi wake, kwa Ufaransa ni ushahidi dhahiri wa hilo.

Katika suala hili, Rais wa Ufaransa Emmanuel Macron alisema mnamo Julai 24 kwamba Ufaransa itatambua rasmi taifa la Palestina mnamo Septemba, na itakuwa nchi ya kwanza kutoka kwa kundi la nchi saba kufanya hivyo. Waziri wa Mambo ya Nje wa Saudi Faisal bin Farhan Al Saud na Waziri wa Mambo ya Nje wa Ufaransa Jean-Noël Barot walifanya mkutano na waandishi wa habari katika mkutano huo, wakitangaza malengo ya tamko la New York. Kwa kweli, katika taarifa iliyotolewa baada ya mkutano huo, mauaji ya kimbari ya chombo cha Kiyahudi yalilaaniwa bila kuchukua uamuzi wowote wa adhabu dhidi yake, na Hamas iliombwa kuacha silaha zake na kukabidhi utawala wa Gaza kwa Mahmoud Abbas.

Katika mkakati mpya wa Amerika wa Mashariki ya Kati ambao inataka kutekeleza kwa kuzingatia makubaliano ya Abraham, utawala wa Salman unawakilisha kichwa cha mkuki. Utawala wa kawaida na chombo cha Kiyahudi utaanza baada ya vita, na Saudi Arabia; kisha nchi zingine zitafuata, na wimbi hili litageuka kuwa muungano wa kimkakati unaoenea kutoka Afrika Kaskazini hadi Pakistani. Pia, chombo cha Kiyahudi kitapata dhamana ya kiusalama kama sehemu muhimu ya muungano huu; kisha Amerika itatumia muungano huu kama mafuta katika mapambano yake dhidi ya China na Urusi, na kujumuisha Ulaya yote chini ya mabawa yake, na kwa kweli, dhidi ya uwezekano wa kuanzishwa kwa Ukhalifa.

Kizuizi kwa mpango huu kwa sasa ni vita vya Gaza na kisha hasira ya umma, ambayo inaongezeka, na inakaribia kulipuka. Kwa hivyo, Marekani ilipendelea Umoja wa Ulaya, tawala za Kiarabu na Uturuki kuchukua hatamu katika tamko la New York. Ikidhani kwamba kukubalika kwa maamuzi yaliyomo kwenye tangazo itakuwa rahisi.

Ama serikali za Kiarabu na Uturuki, kazi yao ni kumridhisha Marekani, na kulinda chombo cha Kiyahudi, na badala ya utiifu huu, kujilinda na hasira ya watu wao, na kuishi maisha ya unyonge na makombo ya mamlaka duni hadi watupwe au kuadhibiwa kwa mateso ya akhera. Hifadhi ya Uturuki juu ya tangazo, mradi tu utekelezaji wa kile kinachoitwa mpango wa suluhisho la mataifa mawili, ni jaribio tu la kufunika lengo halisi la tangazo na kupotosha Waislamu, na haina thamani yoyote ya kweli.

Kwa kumalizia, njia ya ukombozi wa Gaza na Palestina yote sio kupitia taifa la uwongo ambalo Wayahudi wanaishi. Suluhisho la Kiislamu kwa Palestina ni utawala wa Uislamu katika ardhi iliyoporwa, na ni kupigana na mporaji, na kuhamasisha majeshi ya Waislamu kuwang'oa Wayahudi kutoka ardhi iliyobarikiwa. Na suluhisho la kudumu na la msingi ni kuanzisha Ukhalifa Uongofu na kulinda ardhi ya Israa na Mi'raj iliyobarikiwa na ngao ya Ukhalifa. Mungu akipenda, siku hizo haziko mbali.

Mtume wa Mwenyezi Mungu ﷺ alisema: «Saa haitasimama mpaka Waislamu wapigane na Wayahudi, na Waislamu watawaua, mpaka Myahudi atajificha nyuma ya jiwe na mti, kisha jiwe au mti utasema: Ewe Muislamu, Ewe mja wa Mwenyezi Mungu, huyu Myahudi yuko nyuma yangu, njoo umuue» (Imesimuliwa na Muslim)

Imeandikwa kwa ajili ya Redio ya Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir

Muhammad Amin Yildirim

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Kile ambacho Amerika inataka ni kutambuliwa rasmi kwa taifa la Kiyahudi, hata kama silaha itabaki

Habari:

Habari nyingi za kisiasa na kiusalama nchini Lebanon zinahusu suala la silaha inayolenga taifa la Kiyahudi, bila silaha nyingine yoyote na kulizingatia na wachambuzi wengi wa kisiasa na wanahabari.

Maoni:

Amerika inaomba kukabidhiwa silaha iliyopigana na Wayahudi kwa jeshi la Lebanoni, na haijalishi silaha yoyote itakayobaki mikononi mwa watu wote ambayo inaweza kutumika ndani ya nchi itakapoona faida yake au kati ya Waislamu katika nchi jirani.

Amerika, adui yetu mkuu sisi Waislamu, ilisema waziwazi, bali kwa ukosefu wa adabu, wakati mjumbe wake Barrack alipotamka kutoka Lebanon kwamba silaha ambayo lazima ikabidhiwe kwa serikali ya Lebanoni ni silaha ambayo inaweza kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi linalonyakua Palestina iliyobarikiwa, na sio silaha nyingine yoyote ya mtu binafsi au ya kati kwa sababu hii haidhuru taifa la Kiyahudi, bali inawahudumia na inahudumia Amerika na nchi zote za Magharibi katika kuhamasisha mapigano kati ya Waislamu kwa kisingizio cha watu wenye msimamo mkali au wenye itikadi kali au watu wa kale au walio nyuma, au maelezo mengine ambayo wao huyaeneza kati ya Waislamu kwa kisingizio cha madhehebu au utaifa au ukabila, au hata kati ya Waislamu na wengine ambao wameishi nasi kwa mamia ya miaka na hawakupata kutoka kwetu ila kuhifadhi heshima, mali na roho, na kwamba tulikuwa tunatumia sheria juu yao kama tunavyozitumia juu yetu wenyewe, wanayo yao na wanayo juu yao. Hukumu ya kisheria ndiyo msingi wa hukumu kwa Waislamu, iwe kati yao, au kati yao na raia wengine wa dola.

Na maadamu adui yetu mkuu Amerika anataka kuharibu au kutoa upande silaha ambayo inaumiza taifa la Kiyahudi, kwa nini wanasiasa na wanahabari wanaangazia hilo?!

Na kwa nini mada muhimu zaidi zinaibuliwa kwenye vyombo vya habari na katika baraza la mawaziri, kwa ombi la adui wa Kimarekani, bila kuzichunguza kwa kina na kufafanua ukubwa wa hatari yake kwa umma, na hatari zaidi kati yao ni kuchora mipaka ya nchi kavu na taifa la Kiyahudi, ambayo ni kutambua taifa hili la wanyang'anyi rasmi, na kwa namna ambayo hakuna mtu atakayeweza kubeba silaha baada ya hapo, silaha yoyote kwa ajili ya Palestina, ambayo ni mali ya Waislamu wote na sio watu wa Palestina pekee, kama wanavyojaribu kutushawishi kana kwamba inawahusu watu wa Palestina pekee?!

Hatari ni katika kuibua suala hili mara moja chini ya kichwa cha amani, na mara nyingine chini ya kichwa cha upatanisho, na nyingine chini ya kichwa cha usalama katika eneo hilo, au chini ya kichwa cha ustawi wa kiuchumi, utalii na kisiasa, na ustawi ambao wanaahidi Waislamu ikiwa watatambua chombo hiki kilichopotoka!

Amerika inajua vizuri kwamba Waislamu hawawezi kukubali kutambua taifa la Kiyahudi kamwe, na ndiyo maana unaiona inawapenyeza kupitia mambo mengine ili kuwatoa akili zao kutoka kwa jambo muhimu zaidi la hatima. Ndiyo, Amerika inataka tuangazie suala la silaha, lakini inajua kwamba silaha, haijalishi ni yenye nguvu kiasi gani, haitafaa na haiwezi kutumika dhidi ya taifa la Kiyahudi ikiwa Lebanon rasmi itatambua kwa kuchora mipaka nayo, na kwa kufanya hivyo itakuwa imetambua na kustahili kwake ardhi ya Palestina iliyobarikiwa, ikisingizia watawala wa Kiislamu, na mamlaka ya Palestina.

Utambuzi huu wa taifa la Kiyahudi ni usaliti kwa Mungu na Mtume wake na kwa waumini, na kwa damu yote ya mashahidi ambayo ilimwagwa na bado inamwagwa kwa ajili ya ukombozi wa Palestina, na licha ya yote hayo bado tunatumai mema katika taifa letu ambalo baadhi yao wanapigana huko Gaza Hashem na Palestina, na wanatuambia kwa damu yao: Hatutatambua taifa la Kiyahudi kamwe, hata kama itatugharimu haya yote na zaidi... Je, tunakubali nchini Lebanon kutambua taifa la Kiyahudi haijalishi hali ni ngumu kiasi gani?! Na je, tunakubali kuchora mipaka nalo, yaani, kulikubali, hata kama silaha itaachwa nasi?! Hili ni swali ambalo lazima tulijibu kabla halijachelewa.

Imeandikwa kwa ajili ya idhaa ya ofisi ya habari kuu ya Hizb ut-Tahrir

Dkt. Muhammad Jaber

Mkuu wa kamati ya mawasiliano kuu ya Hizb ut-Tahrir katika jimbo la Lebanon