الابتلاءات والمحن: نِعَمٌ مخفية
May 01, 2020

الابتلاءات والمحن: نِعَمٌ مخفية

الابتلاءات والمحن: نِعَمٌ مخفية

(مترجم)

قال رسول الله ﷺ: «مَنْ يُرِدِ اللَّهُ بِهِ خَيْراً يُصِبْ مِنْهُ».

غالباً ما يكون من الصعب رؤية الجانب الإيجابي في الخسارة، أو المصيبة، أو المأساة، بما في ذلك الوباء الحالي. فالألم الذي نشعر به من وفاة شخص عزيز، والمعاناة التي نمر بها بسبب اعتلال الصحة، والقلق الذي نعاني منه خلال الصعوبات المالية، وخيبة الأمل التي نشعر بها عندما لا نتمكن من تحقيق هدف مهم في حياتنا يمكن أن تستهلك في بعض الأحيان انتباهنا وتملأنا بالأفكار والعواطف المظلمة.

ومع ذلك، يخبرنا ديننا أنه ليس من المحتم أن تكون هذه الأمور مجرد اختبارات ومحن في حياتنا بل هي مصدر نعمة لنا كمؤمنين. والواقع أنها من نِعم الله على المسلم. فالله سبحانه وتعالى يقول: ﴿وَلَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوفْ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الأَمَوَالِ وَالأنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ * الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ﴾. وروى أنس رضي الله عنه، أن رسول الله ﷺ قال: «إِنَّ عِظَمَ الْجَزَاءِ مَعَ عِظَمِ الْبَلَاءِ وَإِنَّ اللَّهَ إِذَا أَحَبَّ قَوْماً ابْتَلَاهُمْ فَمَنْ رَضِيَ فَلَهُ الرِّضَا وَمَنْ سَخِطَ فَلَهُ السَّخَطُ». وقال أبو سعيد وأبو هريرة رضي الله عنهما أن النبي ﷺ قال: «مَا يُصِيبُ الْمُسْلِمَ مِنْ نَصَبٍ وَلَا وَصَبٍ وَلَا هَمٍّ وَلَا حُزْنٍ وَلَا أَذًى وَلَا غَمٍّ حَتَّى الشَّوْكَةِ يُشَاكُهَا إِلَّا كَفَّرَ اللَّهُ بِهَا مِنْ خَطَايَاهُ». ومن ثم، فإن الاختبارات والمحن هي فرصة لنثبت لربنا سبحانه وتعالى أننا صادقون في إيماننا من خلال التحلي بالصبر والثبات على ديننا أمام ما فرضه الله سبحانه وتعالى، في المقابل، وعدنا الله تعالى بركته ورحمته وغفرانه وثوابه. وبالفعل هذا هو النجاح الحقيقي في الحياة، لأن الله سبحانه وتعالى قال: ﴿فَمَن زُحْزِحَ عَنِ النَّارِ وَأُدْخِلَ الْجَنَّةَ فَقَدْ فَازَ وَما الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلاَّ مَتَاعُ الْغُرُورِ﴾.

وبالتالي، فإن الخسارة والمصائب والآلام توفر لنا فرصة للاقتراب من ربنا سبحانه وتعالى ولرفع درجاتنا في الآخرة وتحقيق النجاح في هذه الحياة والآخرة؛ لأنها وسيلة لتطهير أنفسنا وتفكيرنا وأفعالنا وتطلعاتنا، بعيداً عن أي نقاط ضعف وشوائب قد تتعارض مع ديننا، أو مع الانصياع لأوامر الله سبحانه وتعالى. في الواقع، الإيمان أغلى من الذهب، ومن ثم فهو يحتاج أيضاً إلى الخضوع للحرارة والاختبارات لإزالة الشوائب لجعله نقياً وقوياً وجديراً بالجنة، كما يحدث للذهب عندما تتم تنقيته في نار ساخنة. قال شيخ الإسلام ابن تيمية رحمه الله تعالى: "العوارض والمحن هي كالعوارض والبرد، فإذا علم العبد أنه لا بد منها - لا بد من الابتلاء، ولا بد من المحنة - لم يغضب لورودها، ولم يغتم ولم يحزن، وإنما يعلم أن هذا ابتلاء من الله يريد الله به أن يزيد له في حسناته، ويكفر به عنه من سيئاته، ويرفع له في درجاته، فيحمد الله على المحنة". ولذلك تقدم لنا اختبارات الله سبحانه وتعالى فرصة للارتقاء إلى مستوى أعلى في هذه الحياة الدنيا وفي الآخرة، إذا استجبنا لها بالطريقة الصحيحة.

لجني الفوائد الحقيقية لعملية التطهير هذه وتحقيق النجاح في الدنيا والآخرة، فإنه يتوجب علينا كمؤمنين استغلال الاختبارات، بما في ذلك الوباء الحالي، كوسيلة للمحاسبة الذاتية الصادقة، وإعادة التقييم وإعادة معايرة حياتنا. عندما نتأذى من خسارة أو مصيبة، يخبرنا الله سبحانه وتعالى أنه يجب أن نقول "إنا لله وإنا إليه راجعون". لا ينبغي أن تكون هذه الجملة مجرد كلمات نلفظها، بل يجب أن تجعلنا نتوقف ونفكر ونتأمل ونتغير. يجب أن يكون هذا تذكيراً لنا بمدى ضعفنا كبشر مقارنةً بعظمة ربنا، ومدى حاجتنا لدعمه وتوجيهه في كل مجال من مجالات حياتنا. يجب أن يكون هذا الوباء بمثابة تذكير بأن الأشياء في هذا العالم هي أمور مؤقتة - مثل ثروتنا، ووظائفنا، وعائلتنا، وأطفالنا، ومنازلنا - وكيف يمكن أن تضيع في غمضة عين. نرى مع هذا الوباء، أنه حتى الأشياء الأساسية التي اعتبرناها أمراً مفروغاً منه - مثل مغادرة منازلنا أو الاجتماع مع الأصدقاء والعائلة - يمكن إزالتها بين عشية وضحاها. ويجب أن يكون هذا تذكيراً لنا بأننا لا ننتمي إلى هذا العالم وأنه ليس وطننا الحقيقي بل في النهاية سنعود إلى الله سبحانه وتعالى وسيكون وطننا الحقيقي هو الجنة بإذن الله.

كل هذا يجب أن يدفعنا إلى التساؤل عن أولوياتنا في الحياة - هل هي وفقاً لما حدده ربنا - مثل السعي من أجل قضيته وإقامة نظامه، الخلافة على منهاج النبوة، أم أولوياتنا هي متابعة الانبهار المؤقت بهذا العالم والسماح له باستهلاك وقتنا واهتمامنا؟ يجب أن يدفعنا إلى التساؤل عما إذا كنا قد أعطينا هذه الدنيا وزناً أكبر مما تستحقه مقارنة بالآخرة، بحيث نفشل في الوفاء بالتزاماتنا الإسلامية بسبب إغراءات الحياة أو الخوف من فقدان مصالحنا وطموحاتنا الشخصية؟ وينبغي أن يدفعنا إلى التساؤل عن علاقتنا بالله سبحانه وتعالى، وما إذا كنا قد أعددنا أنفسنا بما يكفي لمواجهته سبحانه وتعالى والوقوف بين يديه، فيما إذا كنا قد نفذنا جميع أوامره وعشنا الحياة وفقاً لأوامره - لأنه بلا شك، الوقوف بين يدي ربنا هو مصيرنا؟ يجب أن تؤدي إعادة تقييم حياتنا هذه إلى تغيير في تفكيرنا وأولوياتنا وشخصياتنا وأفعالنا إن شاء الله بحيث تتماشى مع ما يتوقعه منا ديننا، والعمل على التغلب على أي نقاط ضعف في صفاتنا أو تعيقنا عن التزامنا بأوامر الله مما يمنعنا من الحصول على أعلى الدرجات في الجنة، وإلا فشلنا في فهم واحدة من النعم والعطايا الحقيقية التي قدمها لنا الله سبحانه وتعالى من خلال اختباراته ومحنه: لتحقيق النجاح الحقيقي في هذه الدنيا وفي الآخرة.

يجب أن تحفزنا الآلام التي تصيبنا كأفراد، أو كأمة، بما في ذلك جائحة الفيروس التاجي هذا، على التفكير في الحقائق السياسية للعالم الذي نعيش فيه، وفحص ما إذا كانت هذه الحقائق سببت أو فاقمت الأزمات والمشكلات التي نواجهها مما أدى لدعم الخسارة والمصاعب والمصائب أمامنا. على سبيل المثال، نشهد اليوم تصدعات شديدة في أنظمة الرعاية الصحية في البلدان حتى في أكبر اقتصادات العالم؛ الحكومات التي وضعت حماية المصالح الاقتصادية فوق صحة شعبها، حتى إنها فشلت في ضمان ما يكفي من معدات الحماية الشخصية للعاملين في المجال الطبي والرعاية؛ هشاشة النماذج المالية التي هي من صنع الإنسان للدول؛ وفشل الأنظمة في البلاد الإسلامية في التعامل مع العدوى بطريقة تحافظ على سلامة الأمة والدين مثل الحفاظ على صلاة الجمعة المفروضة. كل هذا هو نتيجة لأنظمة الحكم الرأسمالية والاشتراكية وغيرها من أنظمة الحكم التي صنعها الإنسان والتي فشلت في تلبية احتياجات شعوبها. رؤية كل هذا، يجب أن تلهمنا بالتأكيد بالحاجة إلى التغيير، وتعزيز عزمنا على إيجاد عالم أفضل لهذه الأمة والبشرية، وتعزيز إيماننا بالحاجة الملحة لإعادة الخلافة التي ستوفر قيادة تهتم بصدق بالإنسانية وتحتضن مبادئ وقوانين سليمة لحل جميع المشاكل التي نواجهها، والتي ستحمي دائما مصالح الإسلام والأمة.

على سبيل المثال، في القرآن، يقول الله سبحانه وتعالى للمسلمين أن الهزيمة والمصيبة التي أصابتهم في معركة أحد كانت لأن الرماة على قمة التلة خالفوا أوامر رسولنا، وبالتالي فإنهم قد عصوا أمر الله سبحانه وتعالى، بالتخلي عن موقعهم بسبب رغبتهم في الحصول على غنائم الحرب، على الرغم من أنه طلب منهم البقاء صامدين في مواقعهم. قال تعالى عن هذه المعركة: ﴿وَلَقَدْ صَدَقَكُمُ اللّهُ وَعْدَهُ إِذْ تَحُسُّونَهُم بِإِذْنِهِ حَتَّى إِذَا فَشِلْتُمْ وَتَنَازَعْتُمْ فِي الأَمْرِ وَعَصَيْتُم مِّن بَعْدِ مَا أَرَاكُم مَّا تُحِبُّونَ مِنكُم مَّن يُرِيدُ الدُّنْيَا وَمِنكُم مَّن يُرِيدُ الآخِرَةَ ثُمَّ صَرَفَكُمْ عَنْهُمْ لِيَبْتَلِيَكُمْ﴾. لقد كان درساً ثقيلاً تعلموه؛ أن عصيان أمر الله سبحانه وتعالى يؤدي إلى الفشل والمصائب في الحياة.

وبالمثل، فإن الطريقة الكارثية التي أدارت بها الحكومات في البلاد الإسلامية وخارجها هذه الأزمة الحالية، وفشلها في حماية صحة شعوبها بشكل ملائم، تسبب في مصاعب اقتصادية كبيرة عليها، وتسبب في حرمانها من القدرة على الوفاء بالتزامات إسلامية مهمة، مثل صلاة الجمعة بسبب "نسخ ولصق" نهج الدول الغربية تجاه هذا الوباء، يجب أن يكون بالتأكيد درساً مهماً بالنسبة لنا لمعرفة عواقب عصيان ربنا، بالتخلي عن تطبيق نظام الخلافة.

لذلك، فإن الاختبارات والمحن هي فرصة لتعلم الدروس في الحياة، ووضع الأشياء في حياتنا في منظور المراقبة، وإعادة تقييم ما إذا كنا نعيش وفقاً لما يطلبه خالقنا منا، وفرصة لخلق تغيير إيجابي حقيقي داخل أنفسنا، وأرضنا وعالمنا. في الواقع، النجاح في حياتنا الشخصية كمسلمين، والنجاح كأمة في هذه الدنيا، والنجاح في الآخرة يمكن أن يحدث فقط من خلال الطاعة الكاملة لجميع أحكام الله سبحانه وتعالى. قال ابن تيمية: "إن المصيبة التي تجعلك تلتجئ إلى الله أفضل من البركة التي تنسى فيها ذكر الله".

في الأوقات العادية، غالباً ما ننغمس في روتين حياتنا اليومية سواء أكان ذلك في العمل، أو في نقل الأطفال من وإلى المدرسة، أو الأنشطة المجتمعية، أو حضور الكلية أو الجامعة، وغيرها من الإجراءات التي تستهلك اهتمامنا ووقتنا. ومع ذلك، فإن فترة الإغلاق هذه، حيث التزم كثير منا في منازلهم، تتيح لنا الوقت للتفكير في حياتنا، وعلاقتنا مع أزواجنا أو أسرتنا، ومسؤولياتنا تجاه أطفالنا، وعالمنا. إذا فشلنا في استغلال هذه الفرصة لإحداث تغيير حقيقي داخل أنفسنا وتقوية عزمنا على إحداث تغيير إيجابي في أراضينا وفي هذا العالم، فهي الخسارة الحقيقية والمصيبة التي ستلحق بنا. قال العالم ابن القيم رحمه الله في مفتاح دار السعادة: "إذا تأملت حكمته سبحانه فيما ابتلى به عباده وصفوته بما ساقهم به إلى أجل الغايات وأكمل النهايات التي لم يكونوا يعبرون إليها إلا على جسر من الابتلاء والامتحان... وكان ذلك الابتلاء والامتحان عين المنهج في حقهم والكرامة فصورته صورة ابتلاء وامتحان وباطنه فيه الرحمة والنعمة، فكم لله من نعمة جسيمة ومنة عظيمة تجني من قطوف الابتلاء والامتحان؟".

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

د. نسرين نواز

مديرة القسم النسائي في المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju