الأنصارية (أم ضي) وأزمة الوقود!
May 24, 2018

الأنصارية (أم ضي) وأزمة الوقود!

الأنصارية (أم ضي) وأزمة الوقود!

قصة الأنصارية أم ضي تلك المرأة التي عاشت في حالة إنكار دائمي لواقعها، فكانت لا ترى في نفسها بأنها شخص عادي، إنما هي صاحبة ملكات عالية، وتستطيع أن تعالج كثيراً من المشاكل التي تجابه النساء في مدينتها لقاوة غرب السودان، وذلك عن طريق ما يسمى (بالزار) الذي كانت تمارسه بمهارة عالية. وكذا لم تكن تعترف بكونها امرأة فكانت ترتدي الجلابية الأنصارية التي كنيت بها، وتلبس العمامة الخاصة بالرجال حاملة سوطها، تجوب الطرقات في أواخر الليل مستعدة لضرب كل من يجابهها. وقد بلغ بها الإنكار ذروته حينما قررت أن تعبر (خور شلنقو) وهي على ظهر ثورها محلقة في الهواء، وحينما حاول ابنها ثنيها عن هذه المغامرة المحكوم عليها بالفشل حتما، انتهرته وقالت نحن السيادي نحن الشيخ الزيبون الذي يطير في الهواء ثم أطلقت عنان الثور وما هي إلا لحظات حتى تعثر الثور فسقطت الأنصارية أم ضي وسقط متاعها عليها ثم ولى الثور هاربا تاركا الأنصارية على الأرض وهي تئن تحت الأحمال التي انهالت عليها. وهنا فقط أدركت الأنصارية أم ضي أنها امرأة ضعيفة عاجزة حتى عن النهوض.

هذه هي الحالة التي تعيشها وزارة النفط والغاز وهي في أشد حالات الإنكار عن وجود أزمة في الوقود. فقد صرح لصحيفة الصيحة الوزير المقال قائلاً: (نملك كمية من البنزين تغطي كل أنحاء السودان) كما أكد على عدم تأثير صيانة المصفاة على توفير الوقود حيث قال: (صحيح إن جزءاً منها تحت الصيانة ولكن الجزء الآخر يعمل ويغطي كل الاحتياجات). وجاءت تصريحات وزير الدولة بوزارة النفط سعد الدين البشرى أمام البرلمان لتفضح حالة الإنكار تلك، فقد اعترف بتفاقم أزمة الوقود بالبلاد وعجز الوزارة عن معالجتها وتأسف على عدم مقدرة الوزارة لتعويض الناس عن الخسائر التي لحقت بهم في المشاريع الزراعية ونفوق الحيوانات، كاشفا عن أن عدم توفير التمويل في الوقت المناسب للصيانة هو سبب أزمة الوقود مبيناً أن عملية صيانة المصفاة تحتاج إلى 102 مليون دولار لم توفر حتى الآن. وفي سياق متصل من حالات الإنكار فقد صدر عن وزير المالية محمد عثمان الركابي في الصحف الصادرة في يوم 2018/5/10 قائلا (إن أزمة الوقود التي شهدتها البلاد خلال المرحلة الماضية قد انتهت وإن تكدس الصفوف أمام محطات الوقود سببه حالة الخوف وعدم الاطمئنان التي عاشها المواطنون خلال الفترة الماضية) وفي صحف اليوم نفسه جاءت تصريحات وزارة النفط لتكشف حالة الإنكار التي يعيشها وزير المالية حيث صدر تصريح من وزارة النفط يقول: (الوقود درس قاسٍ للحكومة ولم نحدد وقتا لانفراج الأزمة).

إن وزارة النفط ظلت في حالة الإنكار التام للأزمة إلى أن وقع الفأس على الرأس، وهلك الحرث والنسل فدمرت آلاف الأفدنة من مختلف المحاصيل والخضروات، ونفقت الآلاف من الحيوانات، وكذلك اصطفت السيارات أمام محطات الوقود لساعات طوال أملا في الحصول على الوقود، بل بعضها ظلت في محطات الوقود حتى الساعات الأولى من صباح اليوم التالي. اعترفت الوزارة وذرف وزير الدولة دموع التماسيح بعد أن اكتشف أن وزارته سقطت تماما كما سقطت الأنصارية أم ضي ولكن كان ابن الأنصارية أم ضي ذلك الابن البار كان إلى جوار أمه فحينما نادت عليه لينهض بها وجدته بجوارها فهُرع إليها وحمل تلك الأحمال التي كانت على ظهرها ونهض بها. أما هذه الحكومة فلا بواكي لها، ولن تجد من أبنائها وبطانتها من يبرّ بها ويأخذ بيدها.

إن حالة الإنكار هذه حالة عامة ومنهج ثابت تتعامل به الحكومة مع معظم المشكلات التي تمر بها البلاد بالرغم مما فيه من استخفاف بالناس، وتسطيح للعقول، ومع ذلك ظلت تتعامل بهذا المنهج، فحين بروز أزمة الدقيق أنكرتها، وكذلك أزمة السكر أنكرتها، وحينما كشفت امتحانات مادة الكيمياء أنكرتها، كما أنكرت حجرها على أموال الناس بالمصارف... وقد أنكر أحد مشايخ الإنقاذ التراجع عن المشروع الإسلامي!! مدعيا أن بعض المتربصين بالمشروع الإسلامي يريدون الانقضاض عليه (سبحان الله وأين هو المشروع الإسلامي هذا!!). لقد أصبح الإنكار منهجا تتبعه الحكومة للقفز على المشاكل أملاً في الإبقاء على الأوضاع تحت السيطرة!!

وللخروج من هذه الأزمة فقد قرأنا بعض الأطروحات منها ما قال به وزير الدولة بوزارة النفط حيث طلب من أعضاء البرلمان (الدعاء) لحل ضائقة الوقود، ولا أدري إلى من سيلجأ أعضاء البرلمان في دعائهم هذا! هل سيدعون صندوق النقد الدولي الذي يطيعونه ويجيزون توصياته! أم سيدعون الله الذي يعصونه ويشرعون من دونه؟ أما مقترح إمام مسجد الشهيد (الشيخ الكاروري) للخروج من أزمة الوقود فقد طلب من الناس أن يصلوا صلاة الاستسقاء لتوفير الوقود وقال إن صلاة الاستسقاء ليس للمطر وحده إنما هي عامة.

وقد علق أحد الساخرين قائلاً: (كان ينبغي أن يدعو لصلاة الاستنباع بدلا من صلاة الاستسقاء). أما عضو البرلمان الموقرة فقد ارتأت أن سبب الأزمة هم المغتربون الذين عادوا من السعودية، بسبب إجراءات ابن سلمان الطاردة، ويرغبون أن يعيشوا في الخرطوم وفي حالة رفاه، فيجب إدخالهم في معسكرات حتى يتعلموا حياة التقشف... نقول لهؤلاء وأمثالهم ما هكذا تورد الإبل!!

 إنه لحل أي مشكلة لا بد من الاعتراف بها أولاً، ومن ثم تحديد أسبابها وأبعادها وآثارها، ومن ثم البحث عن الحل الصحيح بالاستناد إلى قاعدة مقطوع بصحتها. ولا ننخدع فنتعامل مع آثار المشكلة وما تلبث إلا قليلا حتى تعود المشكلة بحجم أكبر أو بمظهر آخر. وقد تجلى منهج حل المشاكل هذا في الخليفة عمر بن عبد العزيز، فحينما أسند إليه أمر الخلافة نظر في الأمر مليا فوجد أن هنالك ثلاث مشاكل لا بد من حلها كي تستقر الأمور ولا يصلح القفز عليها، وذلك لأن همه كان مرضاة الله أولاً، ثم تحقيق مصالح الناس ثانيا وليس كرسي الحكم، فوجد أن هنالك مشكلة سياسية متعلقة بكيفية تولي الحكم...

ومشكلة مالية، إذ إن خزينة بيت المال كانت خاوية... ومشكلة اقتصادية متعلقة بشح الإنتاج وقلة الموارد. فبعد أن صعد المنبر وحمد الله وأثنى على رسول الله r. قال للناس إن هذا الأمر أسند إليَّ بغير علم مني ولا مشورة منكم، وهذا لا يصح في دين الله والأمر موكول إليكم. فاختاروا من ترونه أهلاً لذلك. فأجمع الناس على اختياره... ثم عمد إلى المشكلة المالية وكان يعلم أن هنالك (قططاً سماناً) أخذت المال بغير وجه حق، ولكنه كان حريصا على تنظيف يد أهل بيته أولا، لذلك طلب زوجته وهي ابنة الخليفة عبد الملك بن مروان فطلب منها أن تأتي بكل المال الذي ورثته من أبيها وكان يرى فيه شبهة، وقال لها أنا وأنت وهذا المال لن نعيش تحت سقف واحد، فاختارته دون المال فوضعه في بيت مال المسلمين... ثم عمد إلى كل الذين أخذوا مالاً بغير وجه حق فأعاده إلى بيت المال مبتدئا بأبناء عمومته من أمراء بني أمية، ثم انتقل إلى الآخرين فجمع تلك الثروة في بيت مال المسلمين. ومن ثم التفت إلى الضائقة المعيشية فأخذ تلك الأموال كلها وبنى بها بنية تحتية قوية للزراعة، فشق القنوات وأصلح الأراضي وأقرض المحتاجين، وما هي إلا بضعة أشهر حتى جمع مالا وفيرا من الزكاة والخراج، فجابوا الأمصار فلم يجدوا فقيراً يأخذ الزكاة ولا معسرا في دين ولا أيما يريد الزواج إلا وكفوه، وما تبقى من الحبوب نثروه على سفوح الجبال بأمر منه وقال قولته الخالدة إلى أبد الدهر (انثروا الحب على رؤوس الجبال حتى لا يقال جاع طير في بلاد المسلمين).

إن الناظر في واقع السودان يجد أن هذه المشاكل التي جابهت الخليفة الراشد عمر بن عبد العزيز هي عينها التي تواجهنا اليوم... وما بقية المشاكل إلا استنساخ وتفريع لهذه المشاكل. فإذا اتبعنا المنهج ذاته الذي اتبعه عمر بن عبد العزيز فسنصل إلى النتائج نفسها بإذن الله. فهل من عزيمة؟!

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

المهندس حسب الله النور - الخرطوم

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju