المؤمن القويّ يجيد استغلال وقته ليحقق خلافته في الأرض بالنهضة بالأمة والبشرية
May 20, 2020

المؤمن القويّ يجيد استغلال وقته ليحقق خلافته في الأرض بالنهضة بالأمة والبشرية

المؤمن القويّ يجيد استغلال وقته ليحقق خلافته في الأرض بالنهضة بالأمة والبشرية

تسمى سورة يوسف بأحسن القصص، فالقصة التي بدأت بحلم وانتهت بتحقيقه تحمل في سطورها دروساً لمن أراد أن يتعلم، وعبراً لمن أراد على نهج يوسف أن يسير، متلمساً خطاه في نجاحه وارتفاع كعبه وعلو قدمه، وفي وصوله لقمة النجاح الدنيوي والأخروي.

يوسف عليه السلام قبل أن يُدخَل محراب النبوة والاصطفاء، أُدخل جُبّ الامتحان أكثر من مرة. وقبل كل اصطفاء كان يُبتلى فيثبت في امتحانه فيعلو. وفي هذا المعنى سئل الإمام الشافعي رحمه الله تعالى مرة: أيُمكّن للعبد أم يبتلى؟ قال لا يُمكّن للعبد حتى يبتلي. والابتلاء فتنة، والفتنة في النعمة أشد منها في سلبها، والوقت نعمة مغبون فيها كثير من الناس.

القرآن ليس كتاب قصص وإن أوردها ولا كتاب مواعظ وإن كثرت فيه. هو كتاب حياة، كتاب يرسم صورة لما يجب أن يكون عليه المجتمع والأمة والأفراد من نماذج، حتى تكون مؤهلة لتؤدي رسالتها والغاية من وجودها وهي إنهاض البشرية بالفكر الرباني، وإرشاد العباد إلى طريق الله. فالقصص القرآني هو تربية للمسلمين بأسلوب القصة، كأن الله يقول: تعلموا وخذوا عبرة من المعنى لا الشخوص. فقصة يوسف وزليخة مثلاً هي قصة العفة والشهوة في كل مكان، وقصة يوسف في سجنه هي قصة الدعاة في كل حين، وقصة موسى وفرعون هي قصة حملة الدعوة مع الطغاة في كل عصر.

وبالعودة إلى يوسف عليه السلام، وفي تفسير قوله سبحانه: ﴿قَالَ رَبِّ السِّجْنُ أَحَبُّ إِلَيَّ مِمَّا يَدْعُونَنِي إِلَيْهِ﴾، أن الله أوحى إلى يوسف "أنك سألت السجن فسُجنت ولو سألت العافية لعافيناك". وفي المعنى نفسه قوله تعالى: ﴿فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ * وِمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ * أُولَـئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ﴾.

وهكذا فالقرآن الذي أورد قصة يوسف كمثال على تحقيق حلم ونجاح دنيوي وأخروي، وانتصار في معركة العفة ضد الشهوة، يعلمنا أن المسلم لا يربط خياراته بين مصيرين ولا تقتصر نجاحاته على الدنيا دون الآخرة، ولا يرضى إلا بالقمة في كل شؤون حياته. فيوسف عليه السلام ظن أنه بين خياري السجن أو الفاحشة بلا ثالث لهما، فكان هذا درساً لمن بعده من المؤمنين الذين يخوضون معركة الصراع بين الحق والباطل، أنّ اللجوء إلى الله هو طريق النجاح، وأنّ ما بيدنا من وسائل وقوى إنّما هي أسباب واقعة في قدر الله، ولا تغني شيئاً دون التوكل على الله. فالمطلوب هو تعلق القلوب برب الأسباب وإلّا أوكلنا الله إلى ما تعلقنا به من أسباب ثم لم يكن لنا إلا ما قدّر لنا!

وفي موضوع الأخذ بالأسباب يحتل الحرص على الوقت رأس القائمة. فنحن أمّة بورك لها في بكورها، يتعلم أطفالها في سنيّ حياتهم الأولى «لَا تَزُولُ قَدَمَا عَبْدٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُسْأَلَ عَنْ أَرْبَعٍ؛ عَنْ عُمُرِهِ فِيمَا أَفْنَاهُ، وَعَنْ جَسَدِهِ فِيمَا أَبْلَاهُ، وَعَنْ عِلْمِهِ فِيمَا عَمِلَ بِهِ، وَعَنْ مَالِهِ مِنْ أَيْنَ اكْتَسَبَهُ وَفِيمَ أَنْفَقَهُ». فالأصل أنَّ حديث رسول الله «اغْتَنِمْ خَمْساً قَبْلَ خَمْسٍ» شعارُ هذه الأمة.

وعوداً على بدء. فقصة يوسف التي تعلمنا أن النجاح في امتحان الآخرة لا يعني البتّة الفشل في امتحان الدنيا بل العكس؛ هي مكية كسورة العصر والتين والشرح اللاتي نزلن لصياغة شخصية إسلامية في المؤمنين الجدد تصلح لتكون شخصية قيادية تنهض بالبشرية جمعاء إلى أعلى مراتب السموّ والرقيّ، تترجم عملياً كلمات ربعيّ بن عامر رضي الله عنه حين قال: "نحن قوم ابتعثنا الله لنخرج العباد من عبادة العباد إلى عبادة الله رب العباد".

وهذه القيادة التي تحمل الأمة الإسلامية تبعاتها وتتحمل أعباءها، لن تتحقق دون أن يحسن حامل الدعوة استغلال وقته، بل قبل ذلك معرفة قيمة الوقت الذي وهبه الله إياه. لن ينجح المسلم في حياته قبل أن يفقه ﴿فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ * وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ﴾. ولن يكون له أثر في الدنيا يجعله مفتاح خير لغيره قبل أن يترجم عملياً قول الغزالي: "أتدري كيف يُسرق عمر المرء منه؟ يذهل عن يومه في ارتقاب غده، ولا يزال كذلك حتى ينقضي أجله، ويده صِفر من أي خير".

إن التنبه من الفطنة، وإن البلاء في الغفلة، والتنبه يورث التذكرة، والتذكرة تنتج الإسراع والاجتهاد والتفاني فراراً إلى الله ﴿فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ﴾ [الذاريات: 50] فإن المقصد والثمرة من الإيمان العمل، واستثمار الوقت صنو ذلك بل ولب لبابه، وإن الكيس من استثمر وقته وحسن عمله ولا يكتفي بل يستدين من غيره وقتاً إن استطاع، ليزداد من الأعمال ما يقربه لربه، وييسر عليه حسابه فيرتاح من بلاء الدنيا وينجو برحمة ربه، فيكون قد أحسن اغتنام الوقت والعمل فيكون أحسن عملاً فيفوز بإذن الله فوزاً عظيماً.

الله حين يقسم بشيء فهو لا بدّ عظيم، وليس القسم إلا لتعريف الناس بأهمية المقسوم عليه، وإلّا فالله حين يقول فهو الحق وقوله الحق. ﴿وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَوْ تَعْلَمُونَ عَظِيمٌ﴾. وقد أقسم الله بأكثر من وقت دلالة على عظم هذه النعمة. فقال ﴿وَالْعَصْرِ﴾ وهو وقت من النهار. قال ابن عباس، في قوله ﴿وَالْعَصْرِ﴾: العصر: ساعة من ساعات النهار. يقسم الله ﴿إِنَّ الإنْسَانَ لَفِي خُسْرٍ﴾ ينجو من هذا التعميم فئة ﴿إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ﴾. والربط بين العصر والخسر ثم استثناء المؤمنين بالقسم من الله سبحانه وتعالى، أمر يؤكد أن النموذج الأسمى الذي يريده الله للمؤمن القوي هو نموذج يحسن صاحبه استغلال وقته جيداً ويجعل الآخرة قضيته المصيرية والدنيا مرتبطة بها لأنها دار العمل والزرع الذي يُحصد في الآخرة. والله حين يُقسم بالعاديات ضبحاً فليس عبثاً، وحين يُقسم بالتين والزيتون أن الإنسان رُدّ إلى أسفل سافلين، استثنى الذين آمنوا وعملوا الصالحات فكان أجرهم غير ممنون. والمتأمل في سورة الليل يدرك أنّ إدارة المسلم لوقته هي فعل ينتج عنه إما نجاح أو فشل، كأن الله يقول لنا: إن النجاح في الدنيا والآخرة قرار شخصي.

ليس المهم كم عمرك لكن الأهم ما رصيد إنجازك، ما جوابك حين تُسأل عن عمرك فيمَ أفنيته؟ هل ستحار في الجواب أم سيكون الجواب في ميزان حسناتك أمّةً عملت لنهضتها ودولة الإسلام التي أحييتها، وإسلاماً دافعت عنه، وفكراً قوّمته، وكلمة حق قلتها؟ ﴿لِمِثلِ هَـذَا فَلیَعمَلِ العَـامِلُونَ﴾ [الصافات: 37]. ليس المهم كم مرة تختم القرآن في رمضان بحيث يصبح الختم همّك، بقدر ما يهم ماذا انتفعت من القرآن، وكم أثّر القرآن في قلبك وغيّر من روحك وارتقى بك. ليس المهم كم كتاباً تقرأ بل ماذا تقرأ وكيف تُفيد مما تقرأ، فنحن لسنا أمة اقرأ بل أمّة ﴿اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّكَ الَّذِي خَلَقَ﴾.

والعبرة: ليس المطلوب ملء الوقت لمجرد ملء الفراغ وتضييع الوقت ليمرّ بسرعة، بل أن تعرف قيمة هذا الوقت وأنّه يوزن بالذّر في ميزانٍ ينطق عليك يوم القيامة. ﴿إِذ یَتَلَقَّى المُتَلَقِّیَانِ عَنِ الیَمِینِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِیدٌ * مَّا یَلفِظُ مِن قَولٍ إِلَّا لَدَیهِ رَقِیبٌ عَتِیدٌ﴾ [ق: ١٧-١٨]. وتُسجّل لحظاتك في كتاب: ﴿هَـذَا كِتَـابُنَا یَنطِقُ عَلَیكُم بِالحَقِّ إِنَّا كُنَّا نَستَنسِخُ مَا كُنتُم تَعمَلُونَ * فَأَمَّا الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا ٱلصَّـالِحَـاتِ فَیُدخِلُهُم رَبُّهُم فِي رَحمَتِهِ ذَلِكَ هُوَ الفَوزُ المُبِینُ﴾ [الجاثية: ٢٩-٣٠]

فنسأل الله سبحانه أن يبارك في أعمارنا وأوقاتنا وأن يستعملنا ولا يستبدلنا، فإن السعيد من حفظه الله من حظ نفسه. وأن يجعلنا ممن قال فيهم: ﴿وَأَمَّا مَن خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفسَ عَنِ الهَوَى * فَإِنَّ الجَنَّةَ هِيَ المَأوَى﴾ [النازعات: 40-41].

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

بيان جمال – الأرض المباركة (فلسطين)

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju