الشباب ذخر للإسلام منذ عهد النبوة... فهل ما زالوا كذلك؟
April 29, 2016

الشباب ذخر للإسلام منذ عهد النبوة... فهل ما زالوا كذلك؟

الشباب ذخر للإسلام منذ عهد النبوة... فهل ما زالوا كذلك؟
ضمن حملة القسم النسائي "الشباب المسلم... روّاد التغيير الحقيقي"


عندما نقرأ سيرة الرسول e وتاريخ المسلمين، نجد أن الشباب كانوا ذخراً للإسلام والمسلمين، فهم الذين حملوا عبء الدعوة وما صاحبَها من تضحيات ومشاقّ، فكان منهم القادة والجنود، وكان منهم الفاتحون والعلماء، وتروي لنا كتب السيرة أن أكثر الذين آمنوا بالنبي محمد e منذ بعثته حتى أمره الله سبحانه بإظهار الدعوة كانوا من صغار الشباب، بل إن بعضهم يصنفون على أنهم أطفال حسب مقاييس اليوم، وقد لازم هؤلاء الشباب الرسول e وحملوا معه الدعوة فنصر الله الإسلام بهم، ورفع مكانتهم به، ومن بين هؤلاء الصحابة رضوان الله عليهم علي بن أبي طالب والزبير بن العوام اللذان أسلما وهما لم يتجاوزا الثماني سنوات، وطلحة بن عبيد الله الذي أسلم وهو ابن إحدى عشرة سنة، والأرقم بن أبي الأرقم الذي كان الرسول e وصحابته الكرام يجتمعون في بيته أسلم وعمره 12 سنة، وعبد الله بن مسعود أول من جهر بالقرآن أسلم وهو ابن أربع عشرة سنة، وهناك عدد لا بأس به من الصحابة أسلم قبل أن يبلغ العشرين كسعد بن أبي وقاص، وجعفر بن أبي طالب، وصهيب الرومي، وآخرون أسلموا قبل بلوغهم الثلاثين كأبي عبيدة بن الجراح، ومصعب بن عمير الذي كان له دور كبير في الدعوة حيث كان له فضل دخول الإسلام إلى بيوت المدينة المنورة والتمهيد لاستقبال الرسول e فيها.


فما الذي تغير بين زماننا وزمانهم حتى بتنا نقصر في تعليم أبنائنا وبناتنا أحكامَ دينهم، وفي تعليمهم الحلال والحرام بحجة أنهم ما زالوا صغاراً، وأن الوقت ما زال مبكراً على ذلك فلندعهم يعيشون مرحلة الطفولة! حتى أدركَنا الوقت وشب هؤلاء الصغار على مفاهيم تخالف الإسلام، بينما الرسول e لم ينتظر هؤلاء "الصغار" حتى يكبروا وحمل إليهم دعوة الإسلام كما حملها إلى غيرهم فاستجابوا له، واتبعوا ديناً لم يكن عليه آباؤهم، حتى إن بعضهم أسلم قبل أن يسلم والداه، وبعضهم لم يسلم والداه قط.


ومن المفارقات العجيبة أننا في الوقت الذي ننتظر فيه أبناءنا ليكبروا حتى نعلمهم أحكام الإسلام، فإن أعداءنا لا ينتظرون عليهم حتى يكبروا فيستهدفوهم بنشاطاتهم ومشاريعهم الإفسادية، ويحاولون جاهدين جعلهم جيلاً بعيداً عن دينه، مستخدمين في ذلك أساليب ووسائل عدة، مجيشين أعداداً كبيرة من الأفراد والمؤسسات وحتى الدول لتحقيق أهدافهم. ومن الوسائل التي استخدموها لإفساد هذا الجيل وتغريبه عن دينه إغلاق الكتاتيب والمساجد ودور تحفيظ القرآن للصغار كما حصل في تونس وباكستان وغيرهما من بلاد المسلمين، ومن هذه الوسائل أيضاً تغيير وتعديل المناهج الدراسية من حين لآخر حيث يدخلون فيها القيم والأفكار الغربية كالحريات والديمقراطية والمساواة وغيرها من المفاهيم التي لا تمت للإسلام بصلة، في محاولة منهم لتشكيل عقليات الطلاب وفق مبادئهم وأفكارهم، كما نجدهم يركزون في نفوس الطلاب مفاهيم القومية والوطنية منذ الصفوف الابتدائية، ويركزون على أدائهم تحية العلم وترديدهم النشيد الوطني لبلادهم ليتربى هؤلاء الأطفال على الانتماء إلى التراب وقطعة القماش، لا على الانتماء إلى أمة الإسلام، وتقوم الأنظمة في العالم الإسلامي بحذف أي مادة لا يرضى عنها أسيادهم في هذه المناهج. ففي السعودية مثلاً التي ينخدع الكثيرون بكونها دولة إسلامية تطبق أحكام الإسلام، حذف مصطلح الولاء والبراء من مادة العقيدة ووضع بدلاً منه مصطلح الأخوة الإنسانية، وأزيلت أيضاً كل كلمة تتعرض لليهود أو النصارى أو حتى جهادهم! وفي مصر مثلاً حذفت الآيات والأحاديث النبوية التي تحث على الجهاد، وكذلك حذف درس "الإسلام والنظام السياسي" الذي يتناول مبادئ الحكم في الإسلام من منهج التربية الإسلامية للصف الثالث الإعدادي، بل إنهم عملوا على محو آثار تاريخ وأمجاد المسلمين من عقول الطلاب من خلال حذف الشخصيات الإسلامية من المناهج - مثل دروس عن صلاح الدين الأيوبي وعقبة بن نافع بدعوى أنهما يحضان على التطرف والعنف!


ولا ننسى دور وسائل الإعلام في هذا المجال؛ فهي من أشد الأسلحة خطراً وأكثرها فتكاً على الكبار والصغار على حد سواء، حيث أصبح لها تأثير كبير على ثقافة الشباب واتجاهاتهم وسلوكياتهم وخصوصاً في عصر الإعلام الجديد وشبكات التواصل التي يقبل عليها الشباب ويقضون عليها أوقاتاً طويلة، ويتواصلون من خلالها مع العالم.


ولأن الحديث عن الإعلام ودوره في إفساد جيل الأطفال والشباب يطول فسنتحدث عن زاوية واحدة من زوايا هذا الموضوع، ألا وهي استيراد وتعريب البرامج التلفزيونية الغربية التي تحاكي المجتمع الغربي وغزوها للقنوات العربية، وذلك كبرامج المواهب (الغناء والرقص والتمثيل...الخ) وما تحويه هذه البرامج من رقص وغناء هابط وكشف للعورات واختلاط بين الشباب والفتيات، إضافة إلى ما فيها من إهدار لطاقات الشباب وتضييع أوقاتهم، وشغلهم بأمور تافهة لصرف أنظارهم عن التفكير بالحال السيئ الذي تعيشه أمتهم فضلاً عن التفكير بالتغيير، والأدهى والأمر أن يتم إنتاج مواسم من هذه البرامج للأطفال سواء على القنوات الخاصة بالأطفال أو القنوات الأخرى، وهي برامج تعمل على تعليمهم حب الشهرة وإظهار الذات بحجة رعاية مواهبهم، وهي أيضاً تقتل الحياء فيهم وتربيهم على الاختلاط والمجون منذ الصغر.


والغريب أن هذه البرامج تجد رواجاً ودعماً من الأنظمة والعامة، ولا نجد أولئك الذين يقولون عن تعليم الأطفال القرآن والحديث والتحلي بأخلاق الإسلام بأنه تشدد وقتل للطفولة، لا نجدهم يقولون ذلك عن تلك البرامج الخبيثة ولا نراهم يغضبون لانتهاك حرمات الله وتضييع شباب المسلمين في برامج لا تخدم إلا الفكر الغربي والتمسك بالدنيا.


فما الذي تغير بين زماننا وذلك الزمان الجميل حتى بتنا نرى أطفالنا وشبابنا يتسابقون على الفوز بلقب في هذه البرامج المفسدة، وبتنا نرى المتسابقين وذويهم يبكون إن لم يفز أبناؤهم في هذه المسابقات، وكأن ابنهم قد خسر معركة عظيمة ضد أعداء الإسلام أو فاتته فرصة لا تعوض في خدمة الإسلام ونيل رضوان الله سبحانه، بينما نجد صغار الشباب من السلف كانوا يتسابقون لنيل رضوان الله وإعلاء كلمته... وتحضرني هنا قصة حصلت في معركة بدر، وهي قصة - معاذ ومعوذ ابني عفراء، شابين يبلغان من العمر خمسة عشر عاما شاركا في قتل أبي جهل وتسابقا ليخبر كل منهما النبي e  أنه هو الذي قتله، حتى إن أحدهما كان قد تعرض لإصابة في ذراعه في المعركة فقطعت ولكن الجلد بقي متصلاً بجسمه، فأخذت تتحرك وهو يركض في طريقه للنبي e، فخاف أن تعوقه في المسير فيسبقه أخوه فيبشر النبي e قبله فوضع يده تحت ركبته وقطعها!


وقبل أن أكمل فلا يظنن أحد أني ضد أن يلهو الأطفال ويلعبوا ويعيشوا براءة الطفولة، ولا يظنن أحد أن أطفال المسلمين في عهد الرسول e والصحابة لم يكونوا يلهون ويلعبون، فقد ورد في السيرة أن الرسول e كان يصلي والحسن والحسين يركبان على ظهره، وكذلك رويت قصص عديدة عن ملاعبة الرسول e للأطفال، ومن ذلك ما رواه الإمام مسلم عن أنس رضي الله عنه قال: (كان رسول الله e أحسن الناس خلقا، وكان لي أخ يقال له: أبو عمير - أحسبه قال: كان فطيما -، قال: فكان إذا جاء رسول الله e فرآه قال: يا أبا عمير، ما فعل النغير - طائر صغير كالعصفور -؟ قال: فكان يلعب به)، وكذلك مواقف أخرى في عهد الرسول e وخلفائه الراشدين لا يتسع المقام لذكرها، بل ما أريد قوله هنا أن عيش الأطفال لطفولتهم لا يتعارض مع تعليمهم أمور دينهم وأن فهمها ليس بالأمر الصعب عليهم.


ومما يلفت النظر أنه كان يوكل لصغار الشباب في عهد الرسول e وعهد الدولة الإسلامية مهمات عظيمة، كتكليف الرسول e لأسامة بن زيد قيادة جيش فيه كبار الصحابة من المهاجرين والأنصار، وكذلك فإن تاريخ المسلمين حافل بانتصارات وفتوحات ومواقف مشرفة لقادة مسلمين في عمر الشباب، كالقائد محمد الفاتح الذي حقق بشرى الرسول e بفتح القسطنطينية وهو ابن خمسة وعشرين عاماً، ومحمد بن القاسم الذي فتح الهند وهو ابن 17 عاماً وأسماء أخرى لا يتسع المقام لذكرها.


فما الذي تغير بين زماننا وزمانهم حتى كان أسامة بن زيد يقود جيشاً في عمر 17 بينما ابن 17 عاماً يعتبر اليوم مراهقاً يجب أن نراعي نفسيته ولا نثقل عليه؟! وما الذي تغير حتى بتنا نرى شباباً فاقداً للهوية، فاقداً للبوصلة تائهاً يتخبط، ليس لديه هدف، اهتماماته وطموحاته لا ترقى لمستوى شاب ينتمي لخير أمة أخرجت للناس؟!!


إن الذي تغير بين زماننا وزمانهم هو المجتمع الذي يعيش فيه هؤلاء الشباب، الحاضنة التي ترعاهم وتؤثر في فكرهم وسلوكهم أكثر من تأثير الوالدين، فوسائل الإعلام، والمجتمع والأنظمة، نحن نبني فيهم وهي تهدم ما بنينا وتزرع زرعاً خبيثاً، لا يمكن اجتثاثه من نفوسهم إلا باجتثاث الفساد المتأصل في المجتمع. فالأفكار الموجودة غير إسلامية، والمشاعر والأنظمة والعلاقات بين المسلمين لا تقوم على أساس الإسلام، وكل ما انبثق عنها فاسد يجب تغييره ليصبح على أساس الإسلام لنتمكن من تربية شبابنا وأطفالنا على تعاليم ديننا الحنيف، ليظهر لنا من جديد جيلُ النصر كالجيل الذي حمل أعباء الدعوة مع رسول الله e.


ولكننا رغم كل حملات الإفساد والتغريب للشباب المسلم، ورغم التيه والضياع الذي يحياه بعض شباب الأمة لا نعدم الخير فيهم، ولا نفقد الأمل، ونحن ما زلنا نعول على هؤلاء الشباب في التغيير، والثورات التي قامت في العالم الإسلامي (ثورات الربيع العربي ) خير دليل على ذلك، فقد رأينا كيف أن أغلب المنتفضين في الميادين والساحات هم شباب، وكذلك فإن "انتفاضة السكاكين" قد أثبتت أنه ما زال لدى شباب الأمة غيرة على الأعراض والمقدسات، وأن كل المحاولات التي بذلت لجعل هذا الجيل يقبل بالتطبيع مع كيان يهود لم تنجح، وهو أمر لا يقتصر على أهل فلسطين بل ينسحب على جميع بلاد المسلمين صغاراً وكباراً، وموقف الطفل التونسي الذي رفض اللعب مع لاعب من كيان يهود في مسابقة للشطرنج دليل على ذلك.


وإننا على ثقة بأن الأمة الإسلامية، أمة ولاّدة، وكما أنجبت هؤلاء الأبطال الذين قامت الدعوة على أكتافهم، فستنجب غيرهم، وأن العقيدة التي صنعت من هؤلاء قادة للأمم بعد أن كانوا رعاة للغنم، كفيلة بأن توجد شخصيات إسلامية من هؤلاء الشباب، فيعيدوا للأمة الإسلامية مكانتها بين الأمم.


كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
أختكم براءة مناصرة

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju