فلْنخُض غمار التغيير بدل مخاطر التهجير..
May 05, 2015

فلْنخُض غمار التغيير بدل مخاطر التهجير..

فلْنخُض غمار التغيير بدل مخاطر التهجير..


الهجرة تعني أن يختار الفرد أو الجماعة مكانًا آخر غير موطنه للانتقال إليه والسكنى فيه، إما للدراسة أو العمل أو للهرب من تهديد ما، وبالعادة يتم الانتقال من بلد ذي أوضاع اقتصادية وسياسية سيئة إلى بلد آخر يتميز بمستوى اقتصادي وسياسي أفضل للاستقرار به وإنشاء حياةٍ جديدةٍ فيه. وهي ظاهرةٌ انتشرت بشكل كبير في الآونة الأخيرة إذ أصبحنا نسمع عن أخبار المهاجرين بشكلٍ أسبوعي ويصل الأمر أحيانًا بشكل يومي وذلك حسب الأوضاع في المنطقة وما يجري من أحداث أمنية متسارعة وأزمات اقتصادية متلاحقة.


ويرجع السبب في ظهورها إلى أمرين أساسيين، الأول: ضرورة مشاركة الأشخاص مشاركةً فعليةً باقتصاد رأسمالي عالمي يطغى على كل المعاملات الاقتصادية في كافة البلاد ويجعل الناس يرتحلون باستمرار من أجل العمل لتأمين وضمان العيش الكريم.


والثاني: اندلاع الحروب الدائرة في المنطقة الآسيوية بشكل عام وبالمنطقة العربية بشكل خاص. فالأعداد متزايدة من الأشخاص الفارين من الحرب والفقر في آسيا وأفريقيا والشرق الأوسط، وذلك سعيًا للحصول على فرصة أفضل للعيش في منطقة غنية وآمنة، في حين أنها لا تقدم لهم سوى استقبال مُذلٍّ ومعاملة الدخلاء الذين يضرون بالمجتمع. فهم عندما يصلون إلى البلد الجديد تقابلهم العديد من الأشياء المجهولة والتي تتضمن إيجاد فرصة عمل ومكان للسكن والقوانين الجديدة والأعراف الاجتماعية الجديدة ومشاكل تتعلق باللغة أو اللهجة والعنصرية المحتملة وغيرها من سلوكيات الصد والاستبعاد تجاههم وتجاه أسرهم، ناهيك عن العوائق الطبيعية والاجتماعية التي يواجهها المهاجرون عند مغادرتهم لبلادهم فإنهم يتركون كل ما هو مألوف بالنسبة لهم، مثل أسرهم وأصدقائهم وثقافتهم.

علاوةً على ذلك، يتحتم عليهم تصفية ممتلكاتهم وغالبًا ما يكون هذا الأمر فيه خسارة كبيرة، بالإضافة إلى تحمل نفقات السفر. هذا إن كانت الهجرة مسموحة.


فعندما تكون الهجرة مسموحةً، تكون بطبيعة الحال انتقائيةً، فالأولوية للمتعلمين والماهرين والأثرياء، وهذا الأمر يناقض بشكل مباشر احتياجات سوق العمل في النظام الرأسمالي التي تحتاج إلى أشخاص فقراء يفتقرون إلى المهارة وعلى قدر ضئيل من التعليم كي يقوموا بالأعمال التي يرفض القيام بها السكان المحليون الأكثر غنًى. وبالتالي فإن هؤلاء الأفراد في الدول ذات الدخل المنخفض لا يحظون بفرص الهجرة الشرعية والمحمية التي توفرها الدول الغنية كتسهيل إعطاء التأشيرات لمن تنتقيهم. ولقد تعرضت هذه السياسة الانتقائية للنقد على أساس تعارضها مع مبدأ تكافؤ الفرص الذي يطبق على الأقل نظريًا في الدول القومية الديمقراطية.


فهذه السياسة الانتقائية تهدف في الأساس إلى تحقيق مكاسب اقتصاديةٍ للدولة المضيفة. وفي المقابل تتسبب بخسارة اقتصادية للدولة الفقيرة المانحة بسبب خسارتها للقلة المتعلمة أي هجرة الكفاءات. فالهجرة من بلد يعاني الكثافة السكانية والبطالة والفقر تساعده هجرة أهله من تخفيف البطالة والتقليل من نسبة الفقر، لكنه في الوقت ذاته يؤدي إلى تردي العلوم والصناعة والتطور كما هو حاصل في الدول النامية التي تعاني من هجرة العقول مثل أفريقيا وآسيا وأمريكا اللاتينية.


وهذا يؤدي إلى وجود تفاوت عالمي في مستويات المعيشة والتي كانت الدافع لهجرة هؤلاء الأفراد في المقام الأول. وخير مثال على التنافس على العمالة الماهرة هو استمرار تشغيل دول العالم المتقدمة للأطباء القادمين من دول العالم الثالث كما تم تصنيفه.


إن إغلاق باب الهجرة أمام العمالة غير الماهرة في ظل الحاجة الماسة للعديد من الدول المتقدمة لهذه العمالة يُعدّ عاملًا رئيسيًا للجوء إلى الهجرة دون المستندات الرسمية اللازمة أو الهجرة غير الشرعية.


فالعائق القانوني بسبب إصدار القوانين في بعض البلدان بمنع الهجرة إليها يؤدي إلى لجوء المهاجرين لسلوك طريق التهريب والذي يكلفهم بدايةً أموالًا طائلةً يدفعونها للمهربين السماسرة مقابل تأمين وصولهم إلى بر الأمان والتي تنتهي في أغلب الأحيان إلى فقدان حياتهم.


وبحسب إحصاءات 2014 فإن أول عشر دول يتم الهجرة إليها هي الولايات المتحدة إذ يبلغ معدل نسبة المهاجرين إليها في العالم حوالي 20.56% ثم تليها روسيا بنسبة 6,474%، ألمانيا 5,437%، أوكرانيا 3,662%، فرنسا 3,468%، السعودية 3.409%، كندا 3,272%، الهند 3,055%، بريطانيا 2,898%، إسبانيا 2,567%.


ويقول جيرفي أبافي، أحد معدي تقرير 2008 لمنظمة الهجرة الدولية "لقد اتخذت المجموعة الدولية خلال القرن الماضي قرارات مهمة من أجل تسهيل نمو الاقتصاد العالمي، وذلك بتحرير تنقل رؤوس الأموال والبضائع والخدمات، وهذا الخيار كان من تأثيراته التي لا مفر منها، انطلاق موجة هجرة بشرية لم يعرفها العالم من قبل"، لكن التقرير يعتبر أن من أكبر التحديات التي تواجه كل الدول في مجال الهجرة "كيفية التوفيق بين العرض والطلب لليد العاملة على المستوى العالمي".


ووفق التقارير الأخيرة فقد فاق عدد المهاجرين الـ200 مليون مهاجر وقد ارتفعت هذه النسبة خلال العامين الأخيرين بشكل كبير بسبب تكدس اليد العاملة في بلادها الفقيرة والتي تشهد انتشار البطالة وذلك يعود لسوء رعاية من قبل هذه الأنظمة البالية والمصلحية.


فقد وصل حجم اليد العاملة في القارة الأفريقية عام 2008 على سبيل المثال إلى 408 مليون عامل. ونظرًا لأن إسبانيا هي أقرب دول الاتحاد الأوروبي إلى أفريقيا فهي تشهد تنامي الهجرة غير الشرعية إليها من أفريقيا، كما أن لها مدينةً في القارة الأفريقية تدعى سبتة، بالإضافة إلى جزر الكناري التي تقع في المحيط الأطلنطي غرب شمال أفريقيا، كل هذه الأسباب تجعل إسبانيا بطبيعة الحال أسهل في الوصول بالنسبة للمهاجرين الأفارقة.


ويعتبر البحر أحد الطرق الرئيسية التي يسلكها عشرات آلاف المهاجرين ومعظمهم من الآسيويين والأفارقة إلى الاتحاد الأوروبي فرارًا من الحروب والفقر. فقد وصل ما يقرب من 40 ألف شخص إلى إيطاليا حتى الآن هذا العام عن طريق الهجرة غير الشرعية عن طريق البحر رغم ما تحفُّها من مخاطر جمّة. ففي الشهر الماضي غرقت سفينة تقل مهاجرين مما أسفر عن غرق 700 شخص على الأقل ونجا 28 شخصًا فقط من الكارثة التي يعتقد أنها أسفرت عن أكبر خسارة في الأرواح في البحر المتوسط منذ عقود مما أثار ضغوطًا على الاتحاد الأوروبي لاتخاذ إجراءات من قبل دول الاتحاد التي تعهدت بتعزيز عمليات البحث والإنقاذ. وقالت ألمانيا التي يفضلها كثير من المهاجرين كمقصد لهم يوم الجمعة الفائت أنها سترسل فرقاطة وسفينة إمداد إلى المنطقة خلال أيام لتمشيط البحر بحثًا عن لاجئين. ولا تزال حكومات الاتحاد الأوروبي مختلفةً بشدة حول كيفية اقتسام توزيع أعباء رعاية هؤلاء المهاجرين.


فبعد غرق سفينة صيد مكتظة بالركاب في مطلع الأسبوع الفائت - ليتضاعف عدد القتلى في البحر هذا العام وليصل إلى ما يقرب من 2000 غريق، حثت المفوضية العليا للأمم المتحدة لشؤون اللاجئين أوروبا على تسهيل الأمر على الساعين للحصول على الحماية في الاتحاد الأوروبي بدون القيام بالرحلة المحفوفة بالمخاطر. ووافق زعماء الاتحاد الأوروبي على النظر في سبل زيادة إمكانية الحصول على اللجوء، ومع ذلك شدد رئيس الوزراء البريطاني ديفيد كاميرون عندما عرض تقديم السفينة يوم الخميس الفائت على أن قليلين فقط من الذين يتم إنقاذهم سيأتون إلى بريطانيا. في الوقت الذي يقود كاميرون حملةً لإعادة انتخابه خلال أسبوعين ضد مرشحين معادين للهجرة.


وبالإضافة إلى ضحايا الغرق في البحر فقد لاقى 50 مهاجرًا حتفهم عندما صدم قطار عشرات الصوماليين والأفغان كانوا يشقون طريقهم في الظلام على طول خط للسكك الحديدية في ممر ضيق في مقدونيا مما سلط هذا الحادث الضوء على مجموعة متنوعة من الطرق التي يسلكها المهاجرين رغم خطورتها ونتيجتها المتوقعة بوجود السماسرة الذين يستغلون حاجة الناس ويدفعونهم للمغامرة في قوارب لا تصلح حتى لنقل الدواب فكيف بنقل العشرات من الأشخاص المحتاجين والمعوزين أو الهاربين من تردي الأوضاع الأمنية في بلادهم.


إن هؤلاء المهاجرين يعلمون مدى المخاطرة بحياتهم ولكن قسوة الأوضاع في بلادهم والتي تفرضها الرأسمالية التي تتشدق بحقوق الإنسان هي التي ألجأتهم إلى ذلك؛ فلا يهمها سوى مصلحتها وهي ترى هؤلاء الشباب يخوضون المجهول وبلادهم ملآى بالثروات المنهوبة من قِبلهم وبمساعدة حكام تسلطوا على رقابهم، فأنظمتهم الفاسدة هي المشكلة الحالية وهي التي تجبر الشباب على خوض هذه الغمار الصعبة وهذه المعاناة الحتمية، لا لشيء سوى لأنهم حكام جباية لا حكام رعاية.. فهم لا يألون جهدًا في خدمة أسيادهم من الغرب بدل أن يقوموا برعاية شعوبهم وتأمين العيش الكريم لهم بدل تجرٌّع كأس الذل والمعاناة في بلاد المهجر..


فيا أيها الشباب المقهورون والمظلومون، إن الحل ليس عند السماسرة الصغار ولا عند هؤلاء السماسرة الكبار من حكامنا الطغاة ولا عند بلاد الغرب الحاقد على الإسلام المسلمين، بل الحل هو بالعمل الحثيث لاستئناف الحياة الإسلامية وتحكيم شرع الله من جديد، فبعودة النظام الإسلامي المتمثل بالخلافة الراشدة على منهاج النبوة سيعم العدل والأمن والأمان ولن تعود هناك من حاجة إلى الهجرة، فبلاد المسلمين وقتها ستنعم بالخيرات وسيتم توزيع الثروات بشكل يضمن إشباع جميع حاجات الأمة الإسلامية الأساسية والعمل على تأمين كمالياتها أيضًا، لتضمن لرعاياها العيش الكريم في ظل شرع الله اللطيف الخبير...

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
رنا مصطفى - أم عبد الله

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju