في رمضان، ما الذي يحول بين المسلم والتقوى؟
June 07, 2018

في رمضان، ما الذي يحول بين المسلم والتقوى؟

في رمضان، ما الذي يحول بين المسلم والتقوى؟

يقول سيدنا عمر رضي الله عنه: "حاسبوا أنفسكم قبل أن تُحاسبوا وتهيَّأوا للعرض الأكبر". وفي شهر رمضان رُوي في الصحيحين عن أبي هريرة رضي الله عنه عن رسول الله e: «إِذَا جَاءَ رَمَضَانُ فُتِّحَتْ أَبْوَابُ الْجَنَّةِ وَغُلِّقَتْ أَبْوَابُ جَهَنَّمَ وَسُلْسِلَتِ الشَّيَاطِينُ». وهذان الأثران كافيان لأن يخاف المسلم نفسه، فحين تصفد الشياطين فإنَّه لا عذر لمسلم بالتقاعس فنفسه التي بين جنبيه هي عدوه. لذلك فإن المسلم الفطن يقف أمام نفسه ويحاسبها بالمعايير الدقيقة، كميزان الذهب يزن بالذَّر لأن الذر من الذهب ثمين. وإن أياماً معدودات في شهرٍ يخسر من لم تدركه فيها المغفرة - رغم تفتيح أبواب الجنة وإغلاق أبواب النار - لهي أثمن من الذهب.

فها هنا محاولة لوضع الإصبع على الجرح، لمعرفة ما يحول بيننا وبين أن نكون ممن قال فيهم ربنا: ﴿وَسِيقَ الَّذِينَ اتَّقَوْا رَبَّهُمْ إِلَى الْجَنَّةِ زُمَرًا حَتَّى إِذَا جَاؤُوهَا وَفُتِحَتْ أَبْوَابُهَا وَقَالَ لَهُمْ خَزَنَتُهَا سَلَامٌ عَلَيْكُمْ طِبْتُمْ فَادْخُلُوهَا خَالِدِينَ﴾ [الزمر: 73].

المتتبع لآيات القرآن الكريم، خاصة ما نزل منها في مكة، وإذ إنها تحل مشاكل بشرية وتعالج نفسيات المسلمين الأوائل، نجد أنها تعرضت لكل العقبات التي تحول بيننا كأفراد وبين تقوى الله سبحانه.

فقد حارب الإسلام الكسل وفتور الهمة فقال في سورة الشرح: ﴿فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ * وَإِلَى رَبِّكَ فَارْغَبْ﴾ وقال في سورة العصر: ﴿إِنَّ الْإِنسَانَ لَفِي خُسْرٍ * إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَتَوَاصَوْا بِالْحَقِّ وَتَوَاصَوْا بِالصَّبْرِ﴾. وحارب الميل للدنيا والانشغال بملذاتها عن ذكر الله، فقال سبحانه: ﴿وَاضْرِبْ لَهُم مَّثَلَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا كَمَاء أَنزَلْنَاهُ مِنَ السَّمَاء فَاخْتَلَطَ بِهِ نَبَاتُ الْأَرْضِ فَأَصْبَحَ هَشِيمًا تَذْرُوهُ الرِّيَاحُ وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُّقْتَدِرًا﴾ [الكهف: 45].. وحارب المادية والأنانية بقوله: ﴿وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ وَلَا تَعْدُ عَيْنَاكَ عَنْهُمْ تُرِيدُ زِينَةَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَلَا تُطِعْ مَنْ أَغْفَلْنَا قَلْبَهُ عَن ذِكْرِنَا وَاتَّبَعَ هَوَاهُ وَكَانَ أَمْرُهُ فُرُطًا﴾ [الكهف: 28] وقوله ﴿وَلَا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلَى مَا مَتَّعْنَا بِهِ أَزْوَاجًا مِّنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَيَاةِ الدُّنيَا لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَرِزْقُ رَبِّكَ خَيْرٌ وَأَبْقَى﴾ [طه: 131]

وهكذا فالقرآن لم يترك ثغرة في نفسية المسلم وشخصيته إلا عالجها فهو ﴿شِفَاءٌ وَرَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ﴾.

إن حال رمضان هذه الأيام حيث غاب الإسلام عن الحياة، وحال المسلمين فيه يلخصه قول الله سبحانه: ﴿وَاللّهُ يُرِيدُ أَن يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَيُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَن تَمِيلُواْ مَيْلاً عَظِيمًا﴾ [النساء: 27]. فما يطرأ على المسلمين في هذا الشهر الفضيل من مظاهر البعد عن الله وشريعته، إنما هي أعراض مسبِّبُها أنظمة تحارب الإسلام بكل ما أوتيت من جهد. فإن الأمم كالوعاء إن ملأته فكراً أعطى فكراً، وإن مُلئَ بالسفاسف لم ينضح إلا سفاهة.

أنظمة تفتي فيها راقصة ويظهر فيها داعية للترويج للأطعمة والعطور بتبادل مقصود للأدوار، غايته التقليل من حرمات الله. أليس الله يقول: ﴿ذَلِكَ وَمَن يُعَظِّمْ شَعَائِرَ اللَّهِ فَإِنَّهَا مِن تَقْوَى الْقُلُوبِ﴾ [الحج: 32]... أنظمة تسخر كل مقدراتها من إعلاميين، "علماء"، مثقفين، ومناهج بل ومنابر الله فضلاً عن القوانين التي تشرعنها لتكريس النظم الغربية. بدءاً بفتاوى طاعة ولي الأمر، والمسلسلات والأفلام التي تكرس الأنانية واتباع الشهوات. وهذه النوعية من المسلسلات قد انتشرت في السنوات الأخيرة، تروج لنمط الحياة الغربية حيث امتلأت بقصص الفحش والزنا، والخروج عن طاعة الأب - الذي يظهر كعديم رحمة يكبت حرية ابنته - وتناول الخمور والمخدرات وتجعل من المجرمين أبطالاً في حبكات درامية وموسيقى تراجيدية تجذب المتابع للتعاطف مع فجورهم رغماً عنه.

فضلاً عن تكريس مفاهيم الوطنية والقومية التي تزرع في المسلم الأنانية وحب الذات والنظرة العنصرية لأخيه المسلم، كما يحصل في لبنان والأردن حيث تمارس العنصرية من الأنظمة بشكل ممنهج ضد مسلمي سوريا.

الدعايات التي تبثها السلطة الفلسطينية في المدارس لأسبوع الطفل المصرفي حيث يتم الترويج للربا بحجة تعويد الأطفال على تجميع المال لتأمين مستقبلهم، لا تشرعن للربا فحسب بل تزرع في أطفالنا النزعة المادية وحب الدنيا.

ولا تستثنى المرأة المسلمة التي ينادون بضرورة مساواتها بالرجل من هذه الحرب، بل هي للمفارقة أشد المتضررين والأوفر حظاً!

ففضلاً عن الصورة النمطية للمرأة العصرية وإعلانات الجمال والموضة وشركات الأزياء، والمطابخ والأثاث... الخ. التي تستهدف المرأة، فقد تعرضت لكم هائل من السموم عبر الإعلام الرسمي وغير الرسمي على السواء، وجمعيات حقوق المرأة، لغسيل دماغ فيما يتعلق بالنجاح وتحقيق الذات. وهو ما تعرض له الرجل وإن كان بشكل أقل.

فصار مقياس النجاح في المجتمع هو ما نشغله من مناصب وما نكسبه من شهادات تقييمها حسب ما نحفظ أي ما نحصل من علامات لا علاقة لها بمنتوجنا الفكري وثروتنا العلمية وإفادتنا للمجتمع. وصار النجاح يقاس بميزان رقمي مبني على ربط قيمة الإنسان بما يمتلك من أموال (عقارات، رصيد بنكي، أحدث هاتف نقال، سيارات...). تقييم تكون المرأة التي ترعى أسرة وتربي جيلاً وتحمل الدعوة لمن حولها وتعلم نساء مجتمعها غير ذات أثر لأنها لم تحصل شهادة موقعة من الدولة ولم تشغل منصباً في مؤسسة رسمية!

نلوم الدولة والنظام ها هنا ونحملها المسؤولية، لكننا لا نعفي أنفسنا، فالنظام الشيطاني لا سلطان له على الذين يتقون ربهم ويعبدونه على بصيرة!

هذا على الجانب الروحي، أما في الجانب السياسي - إن افترضنا صحة الفصل بينهما - فإننا ننظر وتمتلئ قلوبنا غصة ونحن نشاهد جيوش المسلمين متقاعسين عن أداء الفرض الذي يسدون به ثغرهم كما أمرهم رسول الله بوصفهم أهل قوة ومنعة، بنصرة إخواننا المستضعفين.

أجل إن تقوى الله سبحانه واجب متعلق في حق كل مسلم، مهما كان منصبه. وإنه حق واجب وتاج الفروض بحق كل جندي وضابط في أي جيش من جيوش المسلمين أن يعمل لنصرة هذه الدماء المسلمة، أن يعمل لإزالة العروض التي تكبلهم عن إقامة شرع الله المعطل، أن يعملوا لتطبيق شريعة الله في الأرض وتنفيذ مهمة الاستخلاف التي وُجدنا على الأرض لأجلها.

نتيجة لإجرام هذه الأنظمة بحق المسلمين في العالم الإسلامي، حيث غابت تقوى الله عن الحكام جميعاً وتخاذل الكل عن نصرة الأمة، فإن رمضان لم يعد شهر التقوى والفتوحات بل صار شهر المعاصي والمنكرات، شهراً تُذل فيه الأمة من أقصاها إلى أقصاها. وفي الأقصى واستباحة حرماته من يهود أكبر دليل.

تركستان الشرقية وألاسكا يواجه المسلمون فيهما خيار الموت جوعاً في رمضان أو أكل لحم الخنزير. في ألمانيا وفرنسا يتعرض المسلمون لمضايقات وتضييق لصيامهم. وفي مصر تغلق المآذن ويقتل أهل سيناء. في المغرب غلاء أسعار يشغل الناس بلقمة العيش بدل أن يتفرغوا للعبادة.

رمضان يشكو إلى الله تقصير المسلمين وإجرام المتنفذين. وأحسبه لو نطق لقال قولة ابن الصديق المشهورة "اللهم إليك أشكو ضعف الأمين وخيانة القوي".

اللهم فهذا رمضان، وهذه أمتك يستغيثانك ولا مغيث سواك. اللهم آت نفوسنا تقواها أنت خير من زكَّاها، اللهم نصراً نكون شهوده وجنوده يعز به الإسلام وأهله ويذل به الكفر وأهله. يا خير من سُئل وأكرم من أجاب.

وآخر دعوانا أن الحمد لله رب العالمين.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

بيان جمال

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju