في يوم المرأة؛ النظر لمشاكلها من زاوية المساواة الضيقة هو استعباد لها ومصادرة لإنسانيتها
March 13, 2018

في يوم المرأة؛ النظر لمشاكلها من زاوية المساواة الضيقة هو استعباد لها ومصادرة لإنسانيتها

في يوم المرأة؛ النظر لمشاكلها من زاوية المساواة الضيقة

هو استعباد لها ومصادرة لإنسانيتها

تحتفل وزارة الشؤون الاجتماعية بولاية شمال دارفور، باليوم العالمي للمرأة، ويجيء هذا الاحتفال، بمشاركة واجهات المرأة والمنظمات الوطنية والأجنبية تحت شعار: (المساواة بين الجنسين وتمكين المرأة في الريف).

وأكدت المدير العام للوزارة، أن الاحتفال باليوم العالمي يأتي اعترافا وتقديرا بالأدوار الطليعية والرائدة للمرأة في كافة أوجه الحياة، بجانب إعداد الأطر اللازمة لتمكين المرأة وتعزيز دورها (الاجتماعي) من خلال تنمية وتطوير قدراتها الذاتية. (سونا 9/3/2018م).

في يوم 8 آذار/مارس 1908، خرجت آلاف النساء في مظاهرات حاشدة بنيويورك مطالبات في هذه المسيرة، بتخفيض ساعات العمل ووقف تشغيل الأطفال ومنح النساء حق الاقتراع، وفي عام 1977م أصدرت منظمة الأمم المتحدة قراراً يدعو دول العالم إلى اعتماد يوم عالمي للمرأة وتحول بالتالي ذلك اليوم إلى رمز لنضال المرأة، تخرج فيه النساء في أنحاء العالم في مظاهرات للمطالبة بحقوقهن.

من الواضح جدا أن احتفال وزارة الشؤون الاجتماعية في الفاشر بمشاركة المنظمات الأجنبية ما هو إلا سير على خطا الغربيات، لنيل ما يسمى حقوقا، هذه الحقوق في جوهرها هي إشقاء للمرأة، وتحميلها فوق ما تطيق، ودراسات الغرب التي تتم بواسطة المراكز الرسمية تدل على عنف وتمييز للمرأة، أكثر مما كانت عليه في القرون الوسطى، لكن تم تغليف ذلك بشعارات ظاهرها الرحمة، وباطنها فيه العذاب.

إن مجرد الدعوة "للمساواة" في الحقوق للمرأة والرجل في الحياة والمجتمع، من خلال فكرة المساواة بين الجنسين، لا تنتج حياة أفضل لهن، ولا تحقق الاستقرار، بل على النقيض من ذلك، فقد شقيت النساء بترك أدوارهن الطبيعية الفطرية، والانشغال بتحقيق القيمة الذاتية ليتحررن اقتصاديا، فانهمكن في العمل، فيستفقن وهن قد وهن العظم منهن، واشتعل الرأس شيبا، فأي قيمة ذاتية للمرأة بدون أسرة تؤويها، وبدون رجل يقوم عليها، ويكفيها مؤونة الحياة، وهي ملكة في بيتها؛ ربة البيت، وسر نجاح أسرتها!!

إن الأوضاع البائسة التي تعانيها النساء اليوم، ليس بسبب عدم مساواة المرأة بالرجل، إنما هي بسبب النظام الرأسمالي العلماني الذي يهيمن على السياسة والاقتصاد في العالم. وهذه حقيقة لا يجحدها إلا جاهل، إنه النظام الذي سبب التفاوت الفادح في الثروات، وأصاب الاقتصاد العالمي بالشلل، بالمضاربات والربا، مما أفقر ملايين الأسر، وأدى إلى انهيار أنظمة التعليم والرعاية الصحية وغيرها من الخدمات الضرورية للحياة. والأخطر من ذلك أن الرأسمالية المادية لها قيم هدامة للمجتمع؛ قيم التحرر التي لا ترى خطراً، في استغلال أجساد النساء من أجل الكسب المادي، ما أدى إلى إيجاد بيئة مهيأة للفساد والإفساد، تكتوى بنارها المرأة أولاً، فتعيش معيلة للأطفال، بينما يفلت الرجل بجرمه فتكون الرأسمالية هي المميز الرئيس للمرأة عن الرجل، لا كما تدعي أنها ساوت بينهم. علاوة على ذلك فإن القيم الليبرالية العلمانية التي تقدس السعي لتحقيق الرغبات الفردية، وتدعو إلى النظرة الجنسية للمرأة، بتحريرها عن كل ما يصونها ويحميها، هي أس البلاء، وأصل الداء، فقد رفضوا بقيمهم القاصرة هذه، ولاية الرجل على المرأة، واعتبروها انتقاصا لها، وهم لا يدرون أنها ولاية رعاية، وتكريم، فتركوها في مجتمع الغاب وحيدة، مهضومة الحقوق، مظلومة، حرروها من الزي المحتشم، فأصبحت موضع الأنظار للذئاب البشرية، مما أدى إلى تدهور أوضاع النساء في مجتمعاتهم، وتسببت في وباء الجرائم الجنسية، وغيرها من الانتهاكات، التي تواجهها المرأة في كل العالم اليوم، وبالتالي فإن النظرة لمشاكل المرأة من زاوية المساواة الضيقة، هي استعباد للمرأة ومصادرة لإنسانيتها.

لهذا فإن إعلان بكين ومعاهدات المرأة الدولية، مثل سيداو، وما لا تحصى من لوائح المساواة المنصوص عليها في هذه المعاهدات، والتي فُرضت على الدول لتطبيقها، قد أثبتت فشلها الذريع جملة وتفصيلاً، في ضمان الاحترام، والحياة الكريمة لملايين النساء حول العالم. وهذا دليل واضح على أن المنظمات النسوية والحكومات والمؤسسات، الذين يروِّجون لأفكار المساواة بين الرجل والمرأة، لا يملكون رؤية حقيقية صادقة موثوقاً بها لحل مشاكل النساء، بل على النقيض من ذلك، فهم من أشقوها.

إنّ أي مبدأ بشري، مهما علا في الأرض، فهو قاصر، وغير قادر على فهم وحل القضايا الرئيسية المتعلقة بدور الرجل، ودور المرأة في المجتمع، والعلاقة بينهما، وحقوق وواجبات كل منهما تجاه الآخر، فكان نتيجة تطبيق فكرة المساواة، وتمكين المرأة، أنْ صعّب عليها الحصول على الزوج، وشجع الزنا، وحرَم المرأة من حقها في النفقة عليها وعلى أولادها، فأصبحت معيلة لا مفر لها من العمل للإنفاق على نفسها، وتربية أطفالها، وقد أدى ذلك إلى تفكك الأسر، وتدهور الأوضاع في المجتمعات الأوروبية بخاصة، وامتهان شرف المرأة، والسماح بتصويرها على أنها محل لإشباع رغبات الرجل على نطاق واسع، حيث أدى ذلك إلى التحرش بالنساء، وسوء المعاملة، والاغتصاب، وقد أثرت هذه المفاهيم الفاسدة على جميع قطاعات المجتمع، الأغنياء والفقراء.

وعلى الرغم من الفشل الذريع للفكر الغربي في إنصاف المرأة، فإنّ الحكومات الغربية تخصص مئات الملايين من الدولارات لتعزيز القيم الغربية في مجتمعات المسلمين، بإجبار الحكومات القائمة لتبني اتفاقية سيداو، التي تتبنى رأياً فاسداً مفاده (إنّ اضطهاد المرأة هو نتيجة للقوانين الدينية)، ويؤكدون هذا الرأي بالتجربة الغربية للكنيسة النصرانية، وهي قوانين محرفة لا صلة لها بالله تعالى، ولا صلة لها بما جاء به نبينا محمد e، الذي منح المرأة حقوقها منذ أكثر من أربعة عشر قرنا، وهي الحقوق التي تحلم بها المرأة في العالم، ومع ذلك، فإنّ حكام المسلمين يعززون من نشر هذه القيم الغربية سيراً في ركاب الغرب الكافر، وتركا لشريعة الله سبحانه وتعالى، التي هي الدواء لكل داء.

إن الإسلام قد حدد الحقوق والواجبات، لكل من الرجل والمرأة. قال الله سبحانه وتعالى: ﴿وَلا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَى بَعْضٍ لِلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبُوا وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِمَّا اكْتَسَبْنَ وَاسْأَلُوا اللَّهَ مِنْ فَضْلِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا﴾ [النساء: 32]. إنّ هذه الحقوق التي مُنحت للمرأة من لدن المولى سبحانه وتعالى، دون نضال، لا يمكن أن تمنحها إياها أي جهة في الأرض، بل هي الرفعة والعبودية لله وحده، والتخلص من التعبد لمن سواه تعالى.

إن الحقوق والواجبات التي فرضها الله تعالى، رب المرأة، لا تعتمد على قدرتها على الكسب، أو قيمتها الاقتصادية، بل هي النظرة الصحيحة للمرأة، من خالقها منة وتفضلاً، كما أن تحصيل هذه الحقوق هي عبادة لله بالتزام أمره لا يتحصل عليها من خلال القانون فقط، بل إنّ المجتمع المسلم الذي تنتشر فيه قيم الإسلام، هو الضامن الرئيس لمنع المضايقات، وسوء المعاملة، والعنف ضد المرأة بوازع تقوى الله، ومراقبته في السر والعلن. لقد حفظ الإسلام شرف المرأة وحرم الاعتداء عليها، كما حظر الإساءة إلى سمعتها واستغلال مفاتنها، أو استخدام جسدها كسلعة، فمنع التبرج والاختلاط والخلوة، وجعل المرأة ذات مكانة سامية عند الجميع، قال رسول الله e: «فَاتَّقُوا اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ فِي النِّسَاءِ فَإِنَّهُنَّ عِنْدَكُمْ عَوَانٌ لا يَمْلِكْنَ لِأَنْفُسِهِنَّ شَيْئًا» ووصى الرسول e بالنساء فقال عليه الصلاة والسلام: «فَاسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ خَيْرًا».

وقد أنتجت هذه المفاهيم الصادقة، العادلة، المنصفة، الاستقرارَ والطمأنينة في المجتمع المسلم، تحت ظل دولة الخلافة، لأكثر من ألف سنة، مما أنتج أجيالاً يسطر التاريخ أنهم أرقى، وأعدل، وأنفع الناس للناس، وإن عودة هذا الرقي يوشك أن يكون، فتسمو المرأة في ظله، وترتقي، وإن غداً لناظره قريب.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

غادة عبد الجبار – أم أواب

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju