كلمة تونس في مؤتمر: "الشباب المسلم... روّاد التغيير الحقيقي" يقظة شباب مسلم رائد للتغيير
May 07, 2016

كلمة تونس في مؤتمر: "الشباب المسلم... روّاد التغيير الحقيقي" يقظة شباب مسلم رائد للتغيير

كلمة تونس في مؤتمر: "الشباب المسلم... روّاد التغيير الحقيقي"

يقظة شباب مسلم رائد للتغيير

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على النبي المصطفى الكريم وعلى آله وصحبه ومن تبعه بإحسان إلى يوم الدين، رب اغفر ذنوبنا وفرج كروبنا وآمن روعاتنا واجعلنا من عبادك المخلَصين المخلِصين، الذين لا يَظلمون ولا يُظلمون، رب اشرح لي صدري ويسر لي أمري واحلل عقدة من لساني يفقهوا قولي.

أخواتي الكريمات، أحييكن بتحية الإسلام، فالسلام عليكن ورحمة الله وبركاته، بورك جمعكن وبورك لقاؤكن، وأتوجه بالشكر لكل من لبى الدعوة ولكل من ساهم في إنجاح هذا اللقاء...

الشباب هو عنوان الطاقة والإبداع، وعنوان العطاء والاندفاع، ولكنه يعاني اليوم من وضع مأساوي أليم، وسوء رعاية وتهميش، وعدم امتثال لتطلعاته بوصفه شبابا مسلما يأمل في استرداد سيادته وأرضه المغتصبة واسترجاع ثرواته المنهوبة.

فقد عمل المستعمر منذ ما يقارب القرن على تغريب الشباب المسلم وتشكيكه في قناعاته وهويته، وأسقط دولة الخلافة، واختار نخبة رباها على المفاهيم الغربية، ثم سخرها لضرب الإسلام، والدعوة للتحرر من كل المفاهيم التي نشأت وتربت عليها الأمة، والتسليم بأن التطور والتقدم لن يكون إلا بضرب كل موروث فكري إسلامي ثم اللحاق بركب الحضارة الغربية بكل مقوماتها، فأربك الشباب بأفكاره المسمومة التي تطلق الغرائز وتجعل المقياس هو المصلحة وتلغي العقيدة الإسلامية كأصل في التفكير؛ مما سبب اضطرابا في شخصية الشباب المسلم بدغدغة مشاعره بعناوين رنانة كالحرية وغيرها، وأنتج سلوكيات غير منسجمة. ثم تتنصل الأنظمة القائمة من كل مسؤولية بدعوى أن هذه السلوكات طبيعية نتيجة تغيرات فسيولوجية عبروا عنها بسن المراهقة، وتحمل فشلهم الفكري على التركيبة العمرية لا على أفكارهم التي أنتجت التعاسة والخيبة.

وليس بالغريب ممن راهن على ضرب الأمة الإسلامية حتى يوجد لنفسه موقعا بين الأمم، ليس غريبا أن يستميت في سبيل تحقيق هدفه، وهذا قول أحدهم يعكس نواياهم (كأس وغانية تفعلان في تحطيم الأمة المحمدية أكثر ما يفعله ألف مدفع)، فأغرقوها في حب المادة والشهوات.

ولما اطمأن الغرب إلى حكومات سلطها على رقاب المسلمين تحمل أجنداته، يسر لها المجال لتهميش الشباب ضمن منظومة تعليمية فاسدة واقتصادية مهترئة وسياسية عميلة فاشلة، فوجد الشباب نفسه في معاناة لا يعلم سبيل الخلاص منها.

فمن الشباب فئة مبدعة، يسر لها المستعمر الهجرة إلى معاقله ووظفها في مختبراته، ونسوق إحصائيات على سبيل المثال لا الحصر؛ فبحسب جامعة الدول العربية فإن 50% من الأطباء و23% من المهندسين من مجموع الكفاءة العربية يتوجهون إلى أوروبا، ونسبة 54% من العرب الذين يدرسون في الخارج لا يعودون إلى بلدهم، وعن كتابة الدولة للهجرة عام 2012، فإن 57 ألف طالب من تونس هاجروا إلى الخارج بنسبة عودة لا تتجاوز 10%، كما أن عدد الإطارات المهاجرة من تونس تبلغ 83529، وورد عن دراسة صادرة لإدارة السياسات السكانية والهجرة في الجامعة العربية أن العرب يخسرون 1.57 مليار دولار سنويا بسبب هجرة الأدمغة.

ومن الشباب من ألفى نفسه بين مستنقع البطالة والانحراف والهجرة فرارا من واقع مأساوي إلى آخر أكثر منه سوءًا، ذلك أن الغرب يعتمد سياسة الإيواء والطرد لليد العاملة حسب حاجته.

وعلى المستوى المغاربي يمثل الشباب قرابة نصف السكان، لا يزال غالبيتهم خارج سوق الشغل، وغالبيتهم دون زواج بل يعتمدون على آبائهم في تدبير حاجياتهم الحياتية، والغريب أن في كل قطر وزارة باسمه (وزارة الشباب)، وما لا يستغرب أنها ما أفادت بشيء وذلك لصوريتها وعدم جدواها.

أما المؤسسات التعليمية فهي فضاء يبصم الشباب بقيمه ومعطياته، ويعمل على ضمان إعادة إنتاج نفس الرموز في الاتجاه الذي يخدم مصالح النافذين في المجتمع وبالتحديد المستعمر وأذنابه، فكان المحتوى التعليمي المحدد في البرامج والمقررات لا يتردد في إعادة ذاته، وإن كانت هناك دعاوى للإصلاح فهي تتمحور أساسا في تغييرات شكلية للتوقيت والفضاء المدرسي والآليات المعتمدة.

ففي تونس مثلا ادعوا أنهم سيصلحون التعليم وأنفقوا الجهد والمال لبعث نوادٍ تنشيطية وتثقيفية على حد زعمهم، لكن أي تثقيف شملهم؟! ألعاب سميت بالسحرية ورقص على إيقاع صاخب مخل بأبسط عناوين الحياء والاستقامة التي كان الأولى مراعاتها وإرساؤها في ثقافة النشء، وكيف لهم أن يولوا لبرامج التعليم تغييرا ولم يؤذن لهم، بل هم ينتظرون تعديلا ممن وظفهم.

وفي مثل هذا الوضع الكارثي للشباب تجندت الجمعيات والمنظمات داعية أن يكون الشباب عنصرا فاعلا في عملية الإصلاح كما يسمونها، بتأييد إعلامي ممنهج خشية أن يحدث التغيير الجذري الصحيح على يد المخلصين من أبناء الأمة.

وتضاف إليها جمعيات أجنبية تعمل تحت عنوان "قادة الغد" تستقطب الشباب فتلقنهم الثقافة الغربية بأساليب مغرية، وتنتقي منهم من يحمل الصفات القيادية لتورطهم في وضعيات مشبوهة ثم تساومهم حتى يكونوا صدى لصوتهم وبيادق بيدهم.

ومن خلال هذا الواقع كثرت الدراسات التي ما انفكت تعدد أسباب التهميش للشباب وانحلاله القيمي، ولكنها جانبت الصواب عندما أرجعته إلى التفكك الأسري أو لقصوره المعرفي أو لانغلاقه أو لظروفه المادية، فكل ما ذكر ليست بالأسباب وإنما هي معاناة، سببها الأصلي سلطان الغرب عليه بأدوات محلية تتمثل في حكومات عميلة متعاقبة تأتمر بأمره وتنفذ مخططاته.

ولكن هذا الشباب وإن حاولوا تغريبه فهو شباب مسلم؛ وجهة نظره منبثقة من عقيدته، فمن خلال إحصائيات لمنتدى مغاربي، فإن من مجموع أفراد العينة الشبابية 79 بالمائة يرون وجوب تطبيق الشريعة كنظام حياة، والمؤيدون للباس المرأة الشرعي 95 بالمائة.

والثورة الشبابية في تونس هي خير دليل على صحوته، ثورة صدمت المستعمر وأذنابه وبعثرت أوراقه وأربكت مخططاته، لتمتد إلى العالم الإسلامي لولا وجود عملاء ساعدوا الغرب للالتفاف عليها وتحريف مسارها.

فكيف للشباب أن يكون رائدا للتغيير كما كان على عهد رسول الله ﷺ؟ إن التاريخ الإسلامي حافل بمواقف تخلد مناصرة الشباب لقضاياه المصيرية ومساهمته في بناء الدولة، فكما أسند ﷺ للشباب مهمة قيادة الجيش وأعظم بها من مسؤولية، وإمامة الصلاة وكتابة الوحي وولاية القضاء، حري بهم أن يكونوا اليوم كما كانوا بالأمس، قال ﷺ: «أوصيكم بالشباب خيراً، فإنهم أرق أفئدة.. لقد بعثني الله بالحنيفية السمحة.. فحالفني الشباب وخالفني الشيوخ» رواه البخاري. وقال ﷺ: «سبعة يظلهم الله في ظله يوم لا ظل إلا ظله إمام عادل، وشاب نشأ في عبادة الله...». إذن لا بد أن يكون الشباب رجال دولة لا مراهقين باعتبار أن سنهم هو سن الرشد، يرفق فيه التغير الحيوي بالتغير الفكري، وباعتباره بداية المسؤولية والتكليف حيث تمتزج الطاقة الإسلامية بالطاقة الشبابية لتنتج قادة عظماء وروادا للتغيير.

وحتى ينشأ الشباب في عبادة الله لا بد من رفع سلطان المستعمر عن المسلمين، وهذا لن يكون إلا بإسقاط النظام المسلط عليهم، لا بتغيير وجوه بأخرى ولا بنود دستورية بغيرها وضعية مثلها، وإنما بإقامة دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة؛ نظامها منبثق من عقيدة الأمة.

قال تعالى: ﴿نَحْنُ نَقُصُّ عَلَيْكَ نَبَأَهُم بِالْحَقِّ إِنَّهمْ فِتْيَةٌ آمَنُوا بِرَبِّهِمْ وَزِدْنَاهُمْ هدًى﴾ صدق الله العظيم

فلا تركن أيها الشباب لمن ظلمك واتهمك بالعجز والقصور والاضطراب، فكما كان على عهد السابقين رجال بنوا مجد الأمة وحضارتها وصانوا الدين والأرض والعرض، كن أنت أيضا عزيزا بدينك، عزيزة بك أمتك، مستنيرا بعقيدتك، مستجيبا لدعوتك، عاملا على استئناف الحياة الإسلامية، تصلح حال العباد وترضي رب العباد.

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju