June 05, 2017

لباس المرأة المسلمة عقيدة سياسية وهوية إسلامية

لباس المرأة المسلمة عقيدة سياسية وهوية إسلامية


يحتاج الإنسان إلى لباس ليغطي به جسده ويسمح له بالانضمام إلى منظومة المظهر العام، وعادة ما يحمل هذا اللباس في طياته رسالة للآخرين. ومواصفات هذا اللباس تتأثر بما يحمل الإنسان من أفكار ومفاهيم، وهو بمثابة إعلان عن انتماء معين وهوية تميز الإنسان وتحدد لمن يراه الجهة التي يمثلها ويخبرك اللباس الكثير عمن يرتديه؛ عن مجتمعه وطراز عيشه وقوانين بلاده. فالزي الذي يلبسه الإنسان تحدده قناعات الفرد وقناعات الجماعة وقوانين الدولة. فمسألة الزي الذي يرتديه الإنسان مسألة تخص المجتمع والدولة لأنه يعكس عقيدة ذلك الفرد وذلك المجتمع وتلك الدولة بإعلانه للعالم عن هذه العقيدة وهذه الهوية التي تتميز بها هذه الفئة من البشر عن الفئات الأخرى. فمثلاً إن رأيت امرأة أوروبية فأنت لن تستغرب أنها ترتدي ثياباً قصيرة أو شفافة بل تتوقع منها ذلك لأنك تعلم أن عقيدة دول الغرب الكافر مبنية على فصل الدين عن الحياة وأن مفاهيم الحرية الشخصية تتحكم في سلوك هذه المرأة التي لا تخاف من الله ولا تعيش إلا من أجل المنفعة فتستغل جمالها في إثارة الغرائز اعتقاداً منها بأن ذلك "مُربح" لها، كما سخرها المجتمع للكسب الاقتصادي واستغل جمالها في الترويج للسلع المختلفة فلا تكاد أي دعاية تخلو من امرأة ذات شعر أشقر عارية للترويج لمنتج ما في الإعلام، بل إن الدول الغربية ترى في ذلك قمة التقدم وكسباً مادياً والنتيجة أن المجتمع الغربي الكافر قد فرض على المرأة الغربية لباساً لا يكاد أن يستر عورتها وجعل المرأة تظن أنه من حريتها الشخصية ومبلغ تقدمها وحداثتها في العالم. هذه هي حضارة الغرب الرأسمالي وهذه هي وجهة نظره العلمانية تجاه لباس المرأة، والغرب يعتبر أن في تغطية المرأة لجسدها تخلفاً وانحطاطاً لأنه يخالف عقيدته العلمانية التجارية، مع أن الغرب قد ربط الجمال "الأشقر" بالغباء ولا يقيم لعقل المرأة وعلمها وزنا. فهذا ديدن النساء عند الكفار وهذه الهوية الفاسقة هي التي يحملونها إلى العالم أجمع. واللافت للنظر في هذه القضية أن الرجل الغربي غير مقيد بأن يتعرى حتى يجني الدولارات ولا ينظر إليه المجتمع نظرة جنسية بحتة بل هو من يصمم أزياء المرأة ويعريها ويبرز مفاتنها ليرتفع سعرها في الأسواق الرأسمالية!


ويتناول الإعلام هذه القضية بكثافة حيث يبرز نموذج المرأة الغربية المتعرية على أنها مثال يجب أن تحتذي به المرأة المسلمة مع أن المرأة الغربية قد فقدت احترامها بسبب ثيابها الفاضحة كونها يُنظر إليها نظرة جنسية دونية لا أكثر.


أما المرأة المسلمة فلقد أمرها الله تعالى بأن تغطي جميع بدنها وفصّل القرآن الكريم وأحاديث سيدنا رسول الله e في مواصفات ذلك اللباس الشرعي، فارتداء الجلباب والخمار عند الخروج من بيتها إلى الحياة العامة فرض على المرأة المسلمة البالغة، وهذا الحكم الشرعي هو جزء من الأحكام الشرعية العديدة التي ترتبط بالنظام الاجتماعي في الإسلام؛ فالإسلام ينظر إلى المرأة على أنها عِرض يجب أن يُصان وقد كرمها الله تعالى وجعل دورها كأم وربة منزل ومربية للقادة الأفذاذ دورها الأساسي، كما أباح لها أن تجلس في بيتها أو أن تخرج إلى العمل وفق ضوابط شرعية واضحة ومعروفة، منها ارتداء الجلباب الفضفاض والخمار الذي يستر عورتها دون تبرج أو لفت أنظار الرجال، بل إن المرأة والرجل مأموران بغض البصر وبالتقيد بالأحكام الشرعية الخاصة بعلاقتهما على مستوى المجتمع والدولة. وهذا هو زي المرأة الشرعي أينما كانت على وجه الأرض. فالإسلام عقيدة عالمية لا تحدها الحدود والحواجز وإن تعددت الشعوب المسلمة تبقى الأمة الإسلامية أمة سيدنا محمد e أمة واحدة ينتمي إليها النساء المؤمنات ويُعْلِنَّ عن ذلك بارتدائهن للخمار والجلباب وإن تعددت خلفياتهن وعاداتهن وتقاليدهن طالما تحققت في ذلك الثوب المواصفات الشرعية فلا يشف ولا يصف ويستر العورة ولا يلفت النظر وبدون تبرج فهو لباس شرعي، هذه الكلمات تحفظها كل مسلمة عن ظهر قلب وإن لم تلبس الزي الشرعي الصحيح، لأن المصيبة اليوم أن المسلمات بتن ينظرن إلى الزي الشرعي في الإسلام من وجهة نظر غربية خاطئة وكأنه يمكن أن يتغير ويتحور حتى جعلوا منه زياً يخضع للقيم الغربية! فظهرت مواصفات أخرى "للحجاب" كما يسميه الناس اليوم بسبب التلوث الإعلامي الذي ميًع مواصفات الزي الشرعي الصحيح وجعل منه زياً "محتشماً" بدرجات منها التنورة ومنها البنطلون، بل إن من تلبس غطاء الرأس تمثل في المسلسلات تغني الأغنيات وتنافس في مسابقات الجمال وحتى دخل الزي الشرعي دور الموضة والأزياء الأوروبية! وليس ذلك بمستغرب لأن الإعلام يتبع سياسة الأنظمة الحاكمة الفاجرة التي تعوم على عوم الغرب المستعمر الكافر الذي جعل من المرأة المسلمة مادة أساسية لهجمته الفكرية الثقافية الشرسة حتى تخلع الجلباب والخمار فتخسر دنياها وآخرتها بإغضاب ربها وتخسر هويتها الإسلامية التي تميزها، فمظهر المسلمة ولباسها في الحياة العامة مرتبط مباشرة بصميم العقيدة الإسلامية وهو فريضة ربانية ومكون أساسي لهوية المرأة ومكانتها في الأمة الإسلامية. فمن ترتدي الزي الشرعي تُعلن للعالم أجمع أنها تنتمي إلى أمة سيدنا محمد e، وأنها حفيدة السيدة خديجة وفاطمة وعائشة وأم سلمة رضوان الله عليهن أجمعين، فالمؤمنات القانتات أمهات الخلفاء ومربيات قادة الجيوش هن أمهات الشهداء حاملات الأمانة، ووراء من تلبس الزي الشرعي حاملة دعوة سياسية إلى الإسلام فهي الراعية المسؤولة عن رعيتها يداً بيد مع الرجل المسلم. الزي الشرعي ينطق ليقول إنها تحمل عقلاً وعلماً وليس جمالاً فقط. ومن الضروري أن ترجع المرأة المسلمة للنصوص الشرعية لمعرفة مواصفات الزي الشرعي الصحيح:


وقد جاء في جواب سؤال للعالم الجليل عطاء بن خليل أبو الرشتة أمير حزب التحرير بعنوان: "حول اللباس الشرعي للمرأة في الحياة العامة والحياة الخاصة" ما يلي:


"أما الجلباب فهو لباس واسع ساتر يغطي الملابس الداخلية، ويُرخى ليغطي القدمين، فالله سبحانه يقول: ﴿يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ قُلْ لِأَزْوَاجِكَ وَبَنَاتِكَ وَنِسَاءِ الْمُؤْمِنِينَ يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ﴾ أي يرخـين عليهن أثوابهن التي يلبسنها فوق الثياب للخروج، من ملاءة وملحفة يرخينها إلى أسـفل. لذلك يشترط في الجلباب أن يكون مرخياً إلى أسفل حتى يغطي القدمين، لأن الله يقول في الآية: ﴿يُدْنِينَ عَلَيْهِنَّ مِنْ جَلَابِيبِهِنَّ﴾ أي يرخين جلابيبهن لأن ﴿مِنْ﴾ هنا ليست للتبعيض بل للبيان، أي يرخين الملاءة والملحفة إلى أسفل حتى تستر القدمين، فإن كانت القدمان مستورتين بجوارب أو حذاء فإن ذلك لا يُغني عن إرخائه إلى أسفل بشكل يدل على وجود الإرخاء، ولا ضرورة لأن يغطي القدمين فهما مستورتان، ولكن لا بد أن يصل إلى القدمين ليكون هناك إرخاء، أي يكون الجلباب نازلاً إلى أسفل بشكل ظاهر يعرف منه أنه ثوب الحياة العامة التي يجب أن تلبسه المرأة في الحياة العامة، ويظهر فيه الإرخاء أي يتحقق فيه قوله تعالى: ﴿يُدْنِينَ﴾ أي يرخين، وهذا يعني الوصول إلى الأرض إن كانت القدمان مكشوفتين، ويكفي الوصول إلى القدمين إن كانت القدمان مستورتين بالحذاء والجورب، لكن ليس أقل من الوصول إلى القدمين وذلك ليتحقق مدلول كلمة "يرخين".


وعليه فلا يجوز للمرأة في الحياة العامة أن تخرج وهي تلبس البنطلون وعليه معطف طويل حتى ركبتها أي لا يصل إلى قدميها المستورتين بالجوارب، فهذا لا ينطبق عليه المعنى الشرعي للجلباب. ولا يجوز للمرأة أن تخرج إلى الحياة العامة إلا بجلباب يغطي ملابسها الداخلية ويرخى إلى أسفل حتى قدميها، وإن لم تجد فلا تخرج أو تستعير من جارتها جلباباً لما أخرجه مسلم في صحيحه عَنْ أُمِّ عَطِيَّةَ، قَالَتْ: «أَمَرَنَا رَسُولُ اللهِ e، أَنْ نُخْرِجَهُنَّ فِي الْفِطْرِ وَالْأَضْحَى، الْعَوَاتِقَ، وَالْحُيَّضَ، وَذَوَاتِ الْخُدُورِ، فَأَمَّا الْحُيَّضُ فَيَعْتَزِلْنَ الصَّلَاةَ، وَيَشْهَدْنَ الْخَيْرَ، وَدَعْوَةَ الْمُسْلِمِينَ»، قُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ إِحْدَانَا لَا يَكُونُ لَهَا جِلْبَابٌ، قَالَ: «لِتُلْبِسْهَا أُخْتُهَا مِنْ جِلْبَابِهَا». وأما الخمار فهو غطاء الرأس الذي يغطي الشعر والعنق وفتحة القميص "الجيب"، قال تعالى: ﴿وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَى جُيُوبِهِنَّ﴾، أي ليلوين أغطية رؤوسهن على أعناقهن وصدورهن، ليخفين ما يظهر من طوق القميص وطوق الثوب من العنق." (من سلسلة أجوبة الشيخ العالم عطاء بن خليل أبو الرشتة أمير حزب التحرير على أسئلة رواد صفحته على الفيسبوك "فقهي" بتاريخ 23 من ربيع الأول 1436 الموافق 14/01/2015).


إن الزي الشرعي هو لباس العفاف واحترام المرأة لنفسها به تُفرَض كل هذه المعاني على من يراه، وبه تُفرَض حدود شرعية لا يتخطاها لا المجتمع ولا قوانين الدولة. هذه قوة المرأة المسلمة وقوة الجلباب والخمار، وأي تنازل عن ذلك فيه إرضاء للغرب الكافر الذي لا يريد لهذه القوة أن تظهر ولذلك يشن حرباً شرسة على الزي الشرعي الذي يمثل العقيدة الإسلامية والهوية الإسلامية ويُمثل تاريخ المرأة المسلمة وحاضرها ومستقبلها ويحطم الفسوق والفجور الغربي!


ولقد حاربت الأنظمة الحاكمة في بلاد المسلمين الزي الشرعي حرباً شديدة تنفيذاً لأجندات الغرب المستعمر من خلال المنظمات النسوية والأمم المتحدة والاتفاقيات المشؤومة التي حرَمت اللباس الشرعي على المسلمات في الجامعات كما حصل في تونس. فالزي الشرعي ومواصفاته الشرعية مغيب عن المؤسسات الإعلامية وارتداؤه "تخلف" وتُمنع المسلمات من ارتدائه في المدارس في بلاد إسلامية عدة، بل لا تدرّس مواصفات الزي الشرعي الصحيحة للطالبات في المدارس. كما حاربته الدول الغربية حرباً شرسة ولسنا ببعيدين عن الأخبار اليومية عن جرائم الكفار بحق النساء المسلمات اللاتي يرتدين الخمار في البلاد الغربية.


إن لباس المرأة الشرعي هو درع يحميها من هجوم الباطل عليها أينما كانت. بل هو لا يعبر فقط عمّن ترتديه بل عن مجتمع ودولة وأجيال قادمة! فالزي الشرعي لباس المرأة المسلمة أبداً، وكانت النساء، مسلمات وغير مسلمات، يرتدينه في دولة الخلافة لأنهن أدركن أنه لا ينفك عن العقيدة الإسلامية السياسية الراسخة كونه فريضة ربانية ثابتة وهوية عالمية لدولة عظيمة قوية حكمت العالم لمئات القرون، فعلى المرأة المسلمة أن تتمسك به وأن ترتديه كما أمرها الله رب العالمين بالمواصفات الشرعية الصحيحة فتكون بذلك قد حققت عبوديتها لله جل وعلا وحده وسارت على نهج رسول الله e، كما عليها أن تعمل لإقامة دولة الخلافة الراشدة على منهاج النبوة لاستئناف الحياة الإسلامية وقلع الغرب الكافر المستعمر وأفكاره المتعفنة من عقول وقلوب وبلاد المسلمين حتى تسن قوانين هي أحكام شرعية تُفرض وتسهل مسألة ارتداء الزي الشرعي للنساء في المجتمع وبدون خوف أو قهر، فهذه هي الأمانة وهذا هو دور المرأة السياسي في الإسلام.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير


غادة محمد حمدي – ولاية السودان

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju