Misri Kati ya Mtego wa Taasisi za Kimataifa na Haki za Uhuru Halali
Habari:
Sharq Bloomberg iliripoti kwenye tovuti yake Ijumaa, 14/11/2025, kwamba Mkurugenzi wa Idara ya Mawasiliano ya Shirika la Fedha la Kimataifa, Julie Kozack, alisema katika mkutano na waandishi wa habari kwamba utendaji mkuu wa kiuchumi nchini Misri "unaboreka, huku ukuaji ukiimarika na nidhamu ya kifedha ikiboreka." Alidokeza kwamba nchi bado inakabiliwa na udhaifu kama vile kiwango cha juu cha deni, mahitaji makubwa ya ufadhili, na kuendelea kuwepo kwa nguvu kwa serikali katika uchumi.
Maoni:
Misri leo inaishi katikati ya shida za kiuchumi ambazo zinaongezeka mwaka baada ya mwaka, wakati mamlaka inasisitiza kuendelea na njia ile ile iliyoifikisha nchi kwenye mteremko huu: kutegemea Shirika la Fedha la Kimataifa na taasisi za kifedha za Magharibi, na kukubali masharti, programu na sera zao ambazo zinailemea watu, kumaliza rasilimali za serikali, na kukaza mtego wa kikoloni juu ya uamuzi wake wa kisiasa na kiuchumi kwa miongo ijayo.
Matamshi ya hivi karibuni ya Mkurugenzi wa Idara ya Mawasiliano katika Shirika la Fedha la Kimataifa, Julie Kozack, yanafunua wazi asili ya uhusiano kati ya Shirika na mfumo nchini Misri. Anazungumza juu ya changamoto za kimuundo, mahitaji makubwa ya ufadhili, deni kubwa na utawala wa serikali juu ya uchumi, lakini wakati huo huo anasukuma mapishi yale yale: kuuza mali za serikali, kupanua wigo wa ushuru, kuondoa ruzuku, na kuingiza pesa zaidi kulipa mapato ya deni, na kupunguza jukumu la serikali kwa faida ya makampuni ya kigeni na sekta binafsi inayohusiana na nguvu za kimataifa.
Hizi sio ushauri au maono ya mageuzi, lakini amri za kikoloni ambazo zimejulikana katika nchi zote za ulimwengu ambazo zimetii shirika hili, na ambazo zimeishia kupoteza uhuru wao na kuanguka katika mtego wa deni la kudumu. Ukweli wa Misri leo ni ushahidi wazi: mikopo mingi, mabilioni ya dola, uuzaji wa mali, upanuzi wa ushuru usio na kifani, na yote hayo hayajazalisha chochote ila ongezeko la bei, kushuka kwa thamani, mmomonyoko wa uwezo wa ununuzi na kukimbia kwa uwekezaji wa kweli.
Kiini cha shida sio kushindwa kusimamia uchumi au ukosefu wa rasilimali; badala yake, ni kukosekana kwa uhuru wa kweli, na kukosekana kwa mfumo wa kiuchumi wa Kiislamu ambao unaanzisha uhusiano kati ya mtawala na raia, unafafanua jukumu la serikali, unazuia mikopo ya riba, na unakataa utegemezi kwa taasisi za Magharibi bila kujali gharama.
Kukopa kwa riba ni haramu kabisa, utegemezi kwa kafiri mkoloni ni uhalifu, na kuidhinisha mashirika ya kigeni kudhibiti sera za nchi ni kupuuza mamlaka ya umma. ﴿WALA ALLAH HATOWAPA MAKAFIRI NJIA YA KUWASHINDA WAUMINI﴾, aya hii ni kanuni ya kuzuia aina yoyote ya utegemezi ambayo inawezesha nguvu za kikafiri kutoka kwa shingo za Waislamu na kuelekeza uchumi na sera zao.
Na programu za Shirika la Fedha la Kimataifa sio misaada, bali zana za ushawishi. Na mikopo sio suluhisho, lakini vizuizi vya kisiasa ambavyo vinajitokeza katika kila undani wa uamuzi wa serikali. Yeyote anayeangalia vifungu vya makubaliano anaona kuwa wanaingilia bei za nishati, ushuru, matumizi ya umma, vipaumbele vya bajeti, sheria za uwekezaji, muundo wa sekta ya umma na ukubwa wa akiba ya fedha, na hata kuwalazimisha serikali kukabidhi sehemu ya rasilimali zao za fedha kwa Shirika moja kwa moja au kwa njia isiyo ya moja kwa moja. Na hii katika mizani ya Sharia ni kumpa kafiri mamlaka juu ya Muislamu, ambayo ni jambo lililoharamishwa, haijalishi inavyopambwa kwa istilahi za sera za kiuchumi na mageuzi ya kimuundo.
Jambo muhimu zaidi ambalo Shirika linasisitiza ni kuuza mali za serikali: bandari, makampuni ya kimkakati, sekta za nishati, na benki. Hili sio uwekezaji, lakini uhamishaji wa umiliki wa umma kwa makampuni ya kigeni, na kisha uhamishaji wa mapato ya mauzo ili kulipa madeni yasiyo na mwisho. Kwa hivyo nchi inapoteza mali zake za uzalishaji wa kudumu badala ya kuwapa Magharibi pesa mpya ambazo zinarejesha kupitia deni na riba.
Pesa za serikali sio mali ya mtawala, lakini ni mali ya umma au mali ya serikali inayosimamiwa kulingana na masharti maalum, na haziwezi kuuzwa kwa mgeni au kuachwa, au kugeuzwa kuwa zana mikononi mwa makampuni ya kimataifa. Wajibu katika rasilimali za umma ni kusimamiwa kwa njia ambayo inatimiza maslahi ya watu, sio maslahi ya wadai.
Taasisi za kimataifa daima huzungumza juu ya faida za mageuzi, ukuaji endelevu, na ushindani, lakini ukweli ni kwamba programu hizi ndizo zilizosababisha shida zinazofuata: kutoka kwa ongezeko la ushuru bila kuacha na kuongezeka kwa bei endelevu hadi mmomonyoko wa sarafu na kupungua kwa uzalishaji na kukimbia kwa uwekezaji wa kweli na kisha kuongezeka kwa huduma ya deni mpaka ilichukua mapato mengi ya serikali, wakati watu wanalipa gharama ya sera ambazo hawakuchagua na hawakukubali, na programu ambazo zimewekwa kwao bila idhini yao, na mikopo ambayo haikutumika kwa maslahi yao, lakini kwa kuziba nakisi kubwa na riba ya madeni ya awali.
Suluhisho sio katika kukopa zaidi au kuacha mali za nchi, lakini katika kukata utegemezi kabisa na kujenga uchumi unaozingatia sheria za Uislamu, kuanzia na kuharamisha riba kwa aina zake zote na kupanga upya umiliki kwa umma, serikali, mtu binafsi, bila kuchanganya au kuhamisha umiliki wa umma kwa mgeni. Pamoja na uchimbaji wa maliasili kwa faida ya raia na sio kwa faida ya wawekezaji wa kigeni, na kufuta ushuru usio wa haki na kutosheka na kile ambacho Mungu amekiagiza kulingana na mfumo uliodhibitiwa, huku uelekezaji wa matumizi ya umma kwa huduma halisi kwa watu na sio kwa huduma ya madeni, sanjari na kuzuia utawala wa makampuni ya kigeni juu ya sekta kuu na za kimkakati na kukomesha kabisa.
Kujisalimisha kwa Shirika la Fedha la Kimataifa na taasisi za Magharibi sio tu kosa la kiuchumi, lakini ni ukiukaji wa haki za umma, na kuimarisha ukweli wa utegemezi ambao unakabidhi hatima ya nchi kwa mkoloni, na kuwaumiza watu kwa sera ambazo hazihusiani na haki.
Wajibu wa kweli ni kukombolewa kutoka kwa utegemezi huu na kukata uhusiano na taasisi zinazozamisha nchi katika madeni, na kujenga mfumo wa kiuchumi huru ambao unaanzia itikadi na sheria za umma, na kuwarejesha watu haki zao, na kuweka utajiri wao katika huduma ya maisha yao na mustakabali wao, sio katika huduma ya wadai na mgeni.
Hatimaye, enyi askari wa Kinana: Enyi watu wa nguvu na ulinzi, enyi watu wa silaha na utukufu, je, hakuna mtu mwadilifu kati yenu?! Je, hamuoni kinachofanywa kwa nchi na watu?! Je, hamuoni jinsi Misri inavyokabidhiwa kwa shirika la riba, na ardhi na makampuni yake yanauzwa, na umma wake unaumizwa na ushuru na njaa? Leo mko kwenye njia panda: ama kubaki walinzi wa mfumo ambao umeacha dini yenu na kuharibu na kuharibu nchi yenu, au kuamka kwa ajili ya Mungu amka ambalo anakubali kutoka kwenu, kwa hivyo msaidie Uislamu, simamisheni Khilafa iliyoongoka, na mrejeshe Misri kuwa lulu ya taji la umma kama ilivyokuwa. Historia haitawasamehe wavivu, na Mungu atawauliza Siku ya Kiyama juu ya kile alichowawezesha, kwa hivyo kuweni kama Sa'ad bin Muadh, Usama bin Zaid, na Salah al-Din… watu ambao hawaogopi lawama ya anayelaumu katika Mungu, na saidieni dini yenu ili Mungu aandike ushindi na utukufu mikononi mwenu, na muwe chanzo cha fahari ya umma duniani, na mahali pa ridhaa ya Mungu Akhera.
﴿WALE AMBAO TUKIWAWEZESHA KATIKA ARDHI, HUSIMAMISHA SWALA, HUTOA ZAKA, HUAMRISHA MEMA NA HUKATAZA MAOVU, NA MWISHO WA MAMBO NI WA ALLAH﴾
Imeandikwa kwa Radio ya Ofisi ya Habari Kuu ya Hizb ut-Tahrir
Mahmoud El Leithy
Mwanachama wa Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir katika Wilaya ya Misri
