مسيرة المرأة ووهم التمكين من ميثاق الأمم المتحدة إلى مؤتمر بيجين
August 07, 2015

مسيرة المرأة ووهم التمكين من ميثاق الأمم المتحدة إلى مؤتمر بيجين

مسيرة المرأة ووهم التمكين
من ميثاق الأمم المتحدة إلى مؤتمر بيجين


بدأ دعم الأمم المتحدة لحقوق المرأة مع ميثاق الأمم المتحدة سنة 1945م والذي ينص في المادّة الأولى من فصله الأول في مقاصد الهيئة ومبادئها على: "...تعزيز احترام حقوق الإنسان والحريات الأساسية للناس جميعاً والتشجيع على ذلك إطلاقاً بلا تمييز بسبب الجنس أو اللغة أو الدين ولا تفريق بين الرجال والنساء". وبعد عام، تم تأسيس لجنة وضع المرأة سنة 1946م وهي عبارة عن لجنة فنية تابعة للمجلس الاقتصادي والاجتماعي للأمم المتحدة وتعتبر الهيئة الأساسية الرئيسية المخصصة حصرا لصنع السياسة العالمية فيما يتعلق بالمساواة ما بين الجنسين والنهوض بالمرأة. وتفاديا للنقص الموجود في الميثاق الأممي، عملت لجنة المرأة على ضمان لغة محايدة بين الجنسين في مشروع الإعلان العالمي لحقوق الإنسان (1948م) الذي شكّل حسب قولهم محطّة هامة في تاريخ الكفاح النسوي حيث مثّل اعترافا واضحا وصريحا بالحقوق المتساوية بين المرأة والرجل. وبما أن الإعلان يقتصر على القوّة المعنوية ويفتقر إلى القوة الإلزامية، أُعلنت فيما بعد ثلاث اتفاقيات خاصة بالنساء وهي اتفاقية الحقوق السياسية للمرأة، واتفاقية بشأن جنسية المرأة المتزوجة واتفاقية خاصة بالزواج على التوالي سنة 1952، 1957، 1962م. تلا ذلك إصدار العهدين الدوليين الخاصين بالحقوق المدنية والسياسية والاقتصادية سنة 1966.


كان التركيز أساسا في هذه المرحلة على ضمان المساواة بين النساء والرجال في حقوق الإنسان ولكن اتسم كل ما تمّ إصداره بالصياغة الأدبية التي صوّرت للنساء المدينة الأفلاطونية التي ستؤويهن جميعا وتحميهن دون أي اعتبارات، وبالرغم من التفنن في استعمال المفردات إلا أن تفصيل الأمم المتحدة لم يلبّ جميع المقاسات ولم يكن في مستوى تطلّعات المرأة فلم تتحقق المساواة المنشودة بين الجنسين. ولحفظ ماء الوجه، أرجعوا هذا الفشل إلى تفشّي التمييز ضد النساء وأنه هو الحائل دون تحقيق المساواة لذلك فإن العمل على القضاء على التمييز هو الذي سيطمر الهوّة بين الجنسين. وعلى هذا الأساس صيغت اتفاقية القضاء على جميع أشكال التمييز ضد المرأة أو "السيداو" و"كوبنهاغن" عام 1979م التي جاءت بعد الإعلان العالمي للقضاء على التمييز ضد المرأة 1967م.


وإنه لا يخفى على كل متمعن في موادّ الاتفاقية أنها جاءت لتُخضع الدول وتفرض الرؤية العلمانية لاجتثاث كل ما هو إسلامي خاصة فيما يتعلق بالنظام الاجتماعي، خاصة المادة 2 التي تنص على "إبطال القوانين والأعراف دون استثناء لتلك التي تقوم على أساس ديني، واستبدالها بقوانين دولية" وكلّ هذا تحت غطاء مستقبل أفضل وغد واعد للمرأة.


ولكن قصة ألف ليلة وليلة أبت أن تنتهي، وشهرزاد كلما ظنت أنها وصلت إلى نهاية الحكاية أذّن الديك ولم تبلغ المراد. وكل مرة يتبين فيها إخفاق هذه الاتفاقيات، تُصبّ الذرائع لتسد الخلل، وكل مرّة تخرج دراسات وتقارير تعرب عن خطأ - عن حسن نية - في التشخيص ليتم تمرير مخططات تلو الأخرى.

والمشكل الآن يكمن في أن العنف المسلّط ضد النساء هو أكثر الأشكال تمييزاً ضدهن وهو الذي يعيق تنفيذ اتفاقية "سيداو" وبالتالي تحقيق المساواة بين الجنسين. وفي هذا الغرض، تم الإعلان العالمي بشأن القضاء على العنف ضد المرأة سنة 1993م ويكفي أن نلقي نظرة على المادة 4 التي تنص على: "ينبغي للدول أن تدين العنف ضد المرأة فلا تتذرع بأي عرف أو تقليد أو اعتبارات دينية بالتنصل من التزامها بالقضاء عليه وينبغي لها أن تتبع بكل الوسائل الممكنة ودون تأخير سياسة تهدف إلى القضاء على العنف ضد المرأة". لندرك أن المقصد واضح فكل مرّة يتم التشديد على أن كل ما تطمح إليه المرأة من رغد عيش وطمأنينة وأمن وأمان لن يتحقق إلا بإزالة عقبة الدين وبالتالي ترسيخ علوية الاتفاقيات الدولية على الأحكام الشرعية. وهذا فعلا ما أريد تحقيقه: تغييب المرجعية الدينية وانتهاك صارخ لتعاليم ديننا الحنيف تجلّى واضحا في وثيقة بكين سنة 1995م التي أباحت الشذوذ، وشرعت ممارسة الزنا - تحت مسمّى الجنس - والإجهاض "الآمن" وطالبت بحق الأطفال في الثقافة الجنسية وتحسيسهم وتدريبهم على تفادي الإصابة بالأمراض المنقولة جنسيا خاصة الإيدز...


ولتعزيز هذه الجهود، عقدت الأمم المتحدة سلسلة من المؤتمرات الدولية الخاصة بالمرأة من أجل تكريس هذه الاتفاقيات والعمل على تنفيذها ومتابعة التزام الدول بها ومن أهمها: المؤتمر العالمي للمرأة الذي عقد في مكسيكو سيتي عام 1975م، ومؤتمر كوبنهاجن - الدانمارك/ 1980م الذي عقد تحت شعار: "عقد الأمم المتحدة للمرأة العالمية: المساواة والتنمية والسلام"، ومؤتمر نيروبي - كينيا/ 1985م، ومؤتمر السكان والتنمية الذي عقد في القاهرة عام 1994م، والذي دعا في تقريره إلى "إمكانية الحصول على خدمات الصحة الجنسية والتناسلية بما فيها تحديد النسل وذلك حرصا على تعزيز قدرة المرأة على صنع القرار على جميع المستويات، في مجالات الحياة كلها، وبخاصة في مجال الجنس والإنجاب" لإباحة كل أنواع الشذوذ وتقنين الإجهاض. كما اعتبر أن الأسرة لها القابلية أن تتخذ أشكالا عدّة فتخرج بذلك عن الأسرة النمطية المتعارف عليها شرعا! ولا حول ولا قوة إلا بالله.


وما يزيد القلب كمداً، تهافت الدول العربية والدول القائمة في البلاد الإسلامية على هذه السموم بدعوى أخذ ما يلائم الشريعة والتحفظ على ما لا يتوافق معها والسبب لا يخرج عن أمرين؛ إما جهلٌ وبلاهة من هذه الحكومات، وإما تواطؤ منها.. وفي كلا الأمرين هي منقادة صمّاء بكماء عمياء تهوى الذلّة والاستخذاء.


وتتواصل المحافل الدولية مع مؤتمر بيجين 1995م وتوابعه 5+ و10+ و15+ والذي أصّلت وثيقته لمفهوم "الجندر" بعد أن كان عابرا في مؤتمر القاهرة، هذا المفهوم الذي جاء ليلغي كل الفروق البيولوجية بين المرأة والرجل نافيا الاختلاف بينهما مبيّنا أن الذكورة والأنوثة يهبهما المجتمع لمن شاء تصديقا لمقولة النسوية "سيمون دي بوفوار" لا يولد الإنسان امرأة، إنما يُصبح كذلك" منكرا لقوله تعالى: ﴿يٰأَيُّهَا ٱلنَّاسُ إِنَّا خَلَقْنَاكُم مِّن ذَكَرٍ وَأُنْثَىٰ﴾.


وتماثل الجنسين وعدم الاعتراف بالفوارق البيولوجية يمكّن آليا من القبول أن تكون المرأة زوجا تتزوج امرأة من نفس جنسها وينطبق الشيء نفسه على الرجل. والغريب، أن كلّ هذا يدخل ضمن مشاريع التنمية وتمكين المرأة!


وقريبا، سيحلّ على الأبواب مؤتمر بيجين +20 في أيلول/سبتمبر 2015م المقبل الذي ذكّته حملة سبقته منذ العام الفارط تحت شعار: "تمكين المرأة تمكينٌ للإنسانية... فلنتخيل معاً!"


لماذا تتخيّل المرأة المسلمة حقوقا أريد بها باطل وقد ملّكها شرع ربها ما يغنيها عن كل هذه القلائل؟ لماذا تسأل التمكين من أوراق تكدّست وصارت مجلّدات وعندها كتاب الله وسنة رسوله إن تشبّثت بهما سِيقت لها الخيرات...؟


إنه لأمر جلل أن يَقبل المسلمون هذه المواثيق والإعلانات والمعاهدات والعهود والبروتوكولات والتوصيات الخاصة بالمرأة التي صدرت وستصدر والمؤتمرات الدولية المتعلّقة بالمرأة التي عُقدت وستعقد والتي تحمل عبارات مطاطة تسقطها في كل مكان وزمان من مثل المساواة وتكافؤ الفرص والتمكين الاقتصادي والسياسي والاجتماعي والتنمية... فمتى كان الإسلام ينظر للمرأة بعين وينظر للرجل بالعين الأخرى وقد قال سبحانه وتعالى: ﴿أَنِّي لَا أُضِيعُ عَمَلَ عَامِلٍ مِنْكُمْ مِنْ ذَكَرٍ أَوْ أُنْثَىٰ﴾؟!


إن الإسلام نظام حياة شامل عظيم، ومن أراد النهوض بوضعية الإنسان ومنها وضعية المرأة فليعمل لأن يُحكم بالإسلام لا أن يُحكم عليه لقلع النظام العلماني الذي يؤسس للنظرة الفردية بعيدا عن كل الروابط فتبرد العلاقات وتتغرب المشاعر عن الأفكار ويغرّب النظام الرباني الذي جاء للعباد من لدن لطيف بهم خبير بمصالحهم.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
م. درة البكوش

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju