نعمة رمضان تستلزم الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر
June 19, 2015

نعمة رمضان تستلزم الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر

نعمة رمضان تستلزم الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر


من نعم الله العظيمة التي أنعمها علينا نزول القرآن الكريم في شهر رمضان، المليء بالآيات الملزمة لحكم عظيم، فيه أجر عظيم، ألا وهو الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر. ونذكر هنا عددا قليلا من هذه الآيات الكريمة تذكيرا بهذا الواجب الذي سوف نُسأل عنه يوم الحساب، قال الله سبحانه وتعالى: ﴿وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ أُمَّةٌ يَدْعُونَ إِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنْ الْمُنْكَرِ وَأُوْلَئِكَ هُمْ الْمُفْلِحُونَ﴾، وقال: ﴿وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنْ الْمُنكَرِ﴾، وقال: ﴿كُنْتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنْ الْمُنكَرِ﴾، وقال: ﴿الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الرَّسُولَ النَّبِيَّ الأُمِّيَّ الَّذِي يَجِدُونَهُ مَكْتُوبًا عِنْدَهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَالإِنجِيلِ يَأْمُرُهُمْ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَاهُمْ عَنْ الْمُنكَرِ﴾، وقال: ﴿التَّائِبُونَ الْعَابِدُونَ الْحَامِدُونَ السَّائِحُونَ الرَّاكِعُونَ السَّاجِدُونَ الآمِرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَالنَّاهُونَ عَنْ الْمُنكَرِ﴾، وقال: ﴿الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلاَةَ وَآتَوْا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنْ الْمُنْكَرِ﴾.


وأهم وأبرز جزء في الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر هو إخضاع الحكام للمساءلة، وأمرهم بما فرض الإسلام عليهم، ونهيهم عمّا حرمه. وعلى الرغم من أن رسول الله ﷺ قد أمر المسلمين بطاعة حكامهم حتى لو سلبوا الناس حقوقهم، إلا أنه قد أمرهم كذلك بمحاسبتهم عندما ينحرفون عن جادة الصواب، والإنكار عليهم بالكلام الحازم؛ لأن المسلمين لديهم القدرة على ضمان أن يقوم الحاكم بواجباته، وهم ملزمون بمنعه من ارتكاب المنكر، قال رسول الله ﷺ: «ستكون أمراء فتعرفون وتنكرون فمن عرف برئ ومن أنكر سلم ولكن من رضي وتابع»، وبالتالي فمن كره المنكر وكان قادرا على تغييره وجب عليه ذلك، في حين أن الذي يرضى بالمنكر ويتبعه، لن يكون مُعفىً من الذنب، ولن يأمن سخط الله سبحانه وتعالى. ولذلك لم يكن المسلمون خلال حكم الإسلام في دولة الخلافة في رمضان مكتفين بتطبيق الإسلام في حياتهم الشخصية فحسب، بل كانوا يأمرون بالمعروف وينهون عن المنكر دون أي تنازلات، ويحاسبون الحكام إن هم قصّروا. في رمضان لم يكن المسلمون يكتفون بالصيام وصلاة التراويح والدعوة للإفطار، بل ضحوا وعانوا من أجل أن يتأكدوا من تطبيق الإسلام في جميع نواحي الحياة، على مستوى الفرد والجماعة، وفي المجال الاقتصادي، والسياسة الخارجية، والتعليم... ولذلك احتفى رمضان وقتها بأمة تدين بدين الحق، حيث كان وقتها من يستصرخ للمساعدة يأمن من الأذى، والفقراء تُخفف عنهم أحمالهم، وحياة العائلة كانت مليئة بالتناغم والرحمة، وأبدع المسلمون وبرعوا وامتازوا بين غيرهم من بني البشر، فدخل الناس في الإسلام أفواجا، وقد كان المسلمون وقتها متوحدين أقوياء، وكانت جيوش الأعداء تهاب مقاتلتهم، وكانت رايات الإسلام ترفرف عاليا في كل بقاع الأرض.


إذن، ما رأي رمضان بنا منذ إلغاء الخلافة حتى الآن؟ اليوم يُحكم المسلمون بمن لا يخافون الله فيهم، ممن تجاهلوا أوامر الله سبحانه وتعالى ورسوله ﷺ، ورموها وراء ظهورهم، الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر بعيد كل البعد عن عقولهم، وبالعكس فهم يأمرون بالمنكر وينهون عن المعروف! اليوم أولئك الذين يستصرخون للمساعدة في كشمير وفلسطين كل نداءاتهم يتم تجاهلها، والفقراء مثقلون بالهموم ولا يوجد ما يتطلعون إليه سوى المزيد من تلك الأحمال، الحياة العائلية أصبحت مصدر قلق وندم في الوقت الذي تُجبر فيه على تعلم العادات والقيم الغربية، والتعليم الديني والعلمي في حالة سيئة، وغير المسلمين ينظرون إلى الإسلام وأهله نظرة احتقار، أراضي المسلمين مقسّمة وممزقة، محكومة بأنظمة الكفر (الديمقراطية، والدكتاتورية، والملكية..)، وأعداء الإسلام لا أحد يوقفهم لأن جيوش المسلمين رابضة في ثكناتها، لا يتم الاستفادة منها إلا في خدمة المستعمر الغربي!


ألا يذكرنا هذا الحال المؤسف بما حذرنا منه سيدنا محمد ﷺ إذ نحن تركنا الأمر بالمعروف والنهي عن المنكر؟ قال رسول الله ﷺ: «وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَتَأْمُرُنَّ بِالْمَعْرُوفِ وَلَتَنْهَوُنَّ عَنْ الْمُنْكَرِ أَوْ لَيُوشِكَنَّ اللَّهُ أَنْ يَبْعَثَ عَلَيْكُمْ عِقَابًا مِنْ عِنْدِهِ ثُمَّ لَتَدْعُنَّهُ فَلَا يَسْتَجِيبُ لَكُم»، وقال أيضا: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ لَا يُعَذِّبُ الْعَامَّةَ بِعَمَلِ الْخَاصَّةِ حَتَّى يَرَوْا الْمُنْكَرَ بَيْنَ ظَهْرَانَيْهِمْ وَهُمْ قَادِرُونَ عَلَى أَنْ يُنْكِرُوهُ فَلَا يُنْكِرُوهُ فَإِذَا فَعَلُوا ذَلِكَ عَذَّبَ اللَّهُ الْخَاصَّةَ وَالْعَامَّةَ».


ألا يحثنا هذا الذل على أن نخاف الله عز وجل فلا نتقاعس عن هذا الواجب؟ يجب أن نتذكر أن الله سبحانه وتعالى لا يعاقب فقط الطاغية لظلمه، بل ويعاقب أيضا من يغض الطرف عن الظلم ولا يفعل أي شيء لتغييره، قال الله سبحانه وتعالى: ﴿وَاتَّقُوا فِتْنَةً لاَ تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَاب﴾، وقال رسول الله ﷺ: «إِنَّ النَّاسَ إِذَا رَأَوْا الظَّالِمَ فَلَمْ يَأْخُذُوا عَلَى يَدَيْهِ أَوْشَكَ أَنْ يَعُمَّهُمْ اللَّهُ بِعِقَابٍ مِنْهُ».


حقاً، لقد وجب على المسلمين اليوم أكثر من أي وقت مضى أن يكفوا عن إهمال هذا الفرض العظيم، وأن يتقدموا بكل طاقتهم لأدائه، فهو واجب يستحق أداء كل التضحيات من أجله، حتى لو تطلب التضحية بالنفس، فقد رُوي أنّه عَرَضَ لِرَسُولِ اللَّهِ ﷺ رَجُلٌ عِنْدَ الْجَمْرَةِ الْأُولَى فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُّ الْجِهَادِ أَفْضَلُ؟ فَسَكَتَ عَنْهُ، فَلَمَّا رَأَى الْجَمْرَةَ الثَّانِيَةَ، سَأَلَهُ، فَسَكَتَ عَنْهُ، فَلَمَّا رَمَى جَمْرَةَ الْعَقَبَةِ، وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الْغَرْزِ لِيَرْكَبَ، قَالَ: «أَيْنَ السَّائِلُ؟» قَالَ: أَنَا يَا رَسُولَ اللَّهِ، قَالَ: «كَلِمَةُ حَقٍّ عِنْدَ ذِي سُلْطَانٍ جَائِر»، وقال أيضا عليه أكمل الصلوات والتسليمات: «سَيِّدُ الشُّهَدَاءِ حَمْزَةُ بْنُ عَبْدِ الْمُطَّلِبِ، وَرَجُلٌ قَامَ إِلَى إِمَامٍ جَائِرٍ فَأَمَرَهُ وَنَهَاهُ فَقَتَلَه». وكذلك فقد أمر رسول الله ﷺ بمحاسبة الحكام الذين أخذوا الحكم بالبيعة الشرعية ولم يطبقوا الإسلام بالكامل. إذن، هل يجب علينا أن نقف صامتين أمام حكامٍ أخذوا الحكم غصبا، فحرموا الأمة من الإسلام، وحاكموا أبناءها وبناتها على المطالبة بتطبيقه؟!


أنبقى نحن عباد الله سبحانه وتعالى صامتين أمام أمثال كريموف، الذي اعتقل ما يجاوز الثمانية آلاف من شباب الخلافة في أوزبيكستان، ومثل بالمئات منهم، بمن فيهم الأخ الذي تم غليه حتى الموت، والآخر الذي قُطعت أطرافه وهو ما يزال حياً؟! أنبقى نحن محبي رسول الله ﷺ صامتين أمام أمثال بشار، الذي عقد العزم على إحراق الشام لتصير رمادا حتى لا يتحقق أكبر كابوس عند أسياده الغربيين (قيام الخلافة على منهاج النبوة)؟! أنبقى صامتين أمام نظام رحيل/ نواز، الذي يقوم بإرسال جيش باكستان إلى أقصى بقاع الأرض من أجل تحقيق أهداف المستعمر، ويمنعه من تحرير مسلمي كشمير، وأفغانستان، وفلسطين؟! إن المؤمن الحق لا يخاف إلا الله سبحانه وتعالى، ولا يخاف اضطهاد الناس، ويرفض مثل هذا الصمت، لأنه خيانة لله سبحانه وتعالى ورسوله الكريم ﷺ وللأمة. إن من يطلب رضا الله عز وجل والنعيم الأبدي في الآخرة، لا يتردد في طاعة الله، ويضحي براحته في هذه الحياة القصيرة، فما هذه الحياة إلا لطاعة الله سبحانه وتعالى، وما الابتلاء فيها إلا وسيلة لنيل رضاه عز وجل. والمؤمن الذي يعلم هذا يكسر بلا تردد جموده ليرفع أعمدة الإسلام، ويبدل بصمته صوتا قويا ثابتا يأمر بالمعروف وينهى عن المنكر ويحاسب الحكام.


أما بالنسبة لمقدرة الطغاة على إطلاق العقاب الشديد، فالمسلمون يعرفون مقداره، لأن الله سبحانه وتعالى أخبرنا في كتابه العزيز: ﴿وَإِذَا بَطَشْتُمْ بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ﴾، ولكن في الوقت نفسه، المسلمون يعلمون أنه لا حد لمقدرة الله على العذاب ﴿إِنَّ بَطْشَ رَبِّكَ لَشَدِيدٌ﴾، ويعلمون أنه لن يصيبهم إلا ما قد كتب الله لهم وقدّره، قال عز وجل: ﴿قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلاَّ مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلاَنَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ﴾، ويعلمون أن الله وحده هو الذي يستحق أن يُخشى ويُهاب، قال عز وجل: ﴿أَتَخْشَوْنَهُمْ فَاللَّهُ أَحَقُّ أَنْ تَخْشَوْهُ إِنْ كُنتُمْ مُؤْمِنِينَ﴾، ويعلمون أنهم لن يخسروا بقول الحق شيئا، فالله سبحانه وتعالى هو الرازق، المحيي، القيوم... يقول رسول الله ﷺ: «أَلَا لَا يَمْنَعَنَّ أَحَدَكُمْ رَهْبَةُ النَّاسِ أَنْ يَقُولَ بِحَقٍّ إِذَا رَآهُ أَوْ شَهِدَهُ فَإِنَّهُ لَا يُقَرِّبُ مِنْ أَجَلٍ وَلَا يُبَاعِدُ مِنْ رِزْقٍ».


لم تبقَ أمامنا اليوم سوى مسافة قصيرة لنقطعها قبل الوصول إلى الخلافة الراشدة على منهاج النبوة فعلياً؛ لأنها قد أصبحت راسخة في عقول هذه الأمة وقلوبها، ومع أن هذه المسافة قصيرة، إلا أنها تتطلب منا تقوى الله والالتزام بأوامره سبحانه وتعالى لقطعها؛ لأنه ليس المسلمون فقط من أدركوا القدوم الحتمي لدولة الخلافة على منهاج النبوة، بل وأعداؤهم الغربيون كذلك، الذين حركوا عملاءهم في العالم الإسلامي كجزء من تحركاتهم الأخيرة لإطلاق بلطجيتهم لاعتقال المسلمين المخلصين العاملين لإقامة الخلافة الإسلامية ومحاكمتهم. ومع ذلك، فإن المسلمين لن ييأسوا ويتخلوا عن هدفهم؛ لأنهم يعلمون علم اليقين أن الله سبحانه وتعالى يهلك الطغاة وهم في أشد طغيانهم وعجرفتهم، كما حدث لفرعون، والنمرود، والقرشي. وفوق ذلك، فإن المسلمين يترقبون النصر الحتمي القادم، ففي حين أن مجرمي الأنظمة تحفزهم الرواتب وفتات الثروات، فإن رضا الله سبحانه وتعالى والسعادة الأبدية في الجنة هو الذي يحفز المسلمين، ومن كان الله حاميه ونصيره، أفيحتاج بعد ذلك إلى عون؟! كلا. المستقبل هو للمؤمنين، لذلك يجب أن يثبتوا بحزم على الحق المبين، وأن يلتزموا بالأمر بالمعروف والنهي عن المنكر، وأن يستمروا بترديد "الله أكبر" التي تقرع آذان الكفار، حتى يأتي الله بالخير والنصر، ولو كره الكافرون والطغاة.


﴿إِنَّا لَنَنْصُرُ رُسُلَنَا وَالَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيَوْمَ يَقُومُ الْأَشْهَاد﴾

كتبه للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
مصعب عمير - باكستان

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju