(وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا)
April 30, 2020

(وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا)

﴿وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا﴾


أنعم الله سبحانه وتعالى على عباده بنعم كثيرة يعجز المرء عن عدّها وحصرها، فقال في سورة النحل: ﴿وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ﴾، وقال في سورة إبراهيم: ﴿وَآتَاكُم مِّن كُلِّ مَا سَأَلْتُمُوهُ وَإِن تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ الْإِنسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ﴾...
ومما يلفت النظر أنّه مع كثرة النِّعم والعجز عن عدّها وإحصائها فإنّ الله سبحانه قد استعمل كلمة نعمة مفردة وليست بصيغة الجمع في الحديث عن هذه النِّعم، وفي ذلك مدعاة لنا للتفكير والتفكر في عظمة الله وعظيم فضله وفي إعجاز كتابه في التعبير عن المعاني وإيصال الأفكار، وقد استوقفتني في هذا المجال لفتة للشيخ الشعراوي في تفسيره للآية أعلاه من سورة إبراهيم حول ورود كلمة نعمة مفردة في الآية حيث يقول: "وجاء الحق سبحانه بالشكِّ، فقال: ﴿إِنْ﴾ ولم يقل: إذا تعدون نعمة الله؛ لأنّه أمر لن يحدث، كما أن الإقبال على العَدِّ هو مظنَّة أنه يمكن أن يحصي؛ فقد تُعدُّ النقود، وقد يعدّ الناظر طلاب المدرسة، لكن أحداً لا يستطيع أن يَعدّ أو يُحصي حبَّات الرمال مثلاً. وهذا شَكٌّ في أن تعدوا نِعمة الله ومن العجيب أن العدَّ يقتضي التجمع، والجمع لأشياء كثيرة، ولكنّه سبحانه جاء هنا بكلمة مفردة هي: ﴿نِعْمَةَ﴾ ولم يقل: نِعَم فكأن كل نعمة واحدة مطمور فيها نِعَمٌ شتَّى. إذن: فلن نستطيع أن نعدَّ النِّعَم المطمورة في نعمة واحدة".


فسبحان الله ما أعظمه وما أكرمه وما أرحمه بعباده! وإنّ نظرة تفكر وتدبر في أنفسنا وفي التقويم البديع الذي خلقنا الله عليه ﴿لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ﴾ وفي النعم التي أنعمها الله علينا من سمع وبصر وسائر الحواس، وفي النظام الدقيق والوظائف العظيمة التي تقوم بها أجهزة وأعضاء جسمنا في ثوانٍ أو أجزاء منها دون أن نحس كالكلى والكبد وعملية نقل الدم من القلب إلى سائر أعضاء الجسم، تجعلنا لا نتوقف عن التسبيح لعظمة الله ولعظيم خلقه وعطائه، وكذا الأمر لو تفكّرنا فيما حولنا من المخلوقات والأنعام وعظمة خلقها، وكيفية تسخير هذه المخلوقات لخدمة الإنسان وانتفاعه بها، وفي الكون ونظامه الدقيق، يقول جلّ من قائل في سورة النحل: ﴿وَالْأَنْعَامَ خَلَقَهَا لَكُمْ فِيهَا دِفْءٌ وَمَنَافِعُ وَمِنْهَا تَأْكُلُونَ (5) وَلَكُمْ فِيهَا جَمَالٌ حِينَ تُرِيحُونَ وَحِينَ تَسْرَحُونَ (6) وَتَحْمِلُ أَثْقَالَكُمْ إِلَى بَلَدٍ لَمْ تَكُونُوا بَالِغِيهِ إِلَّا بِشِقِّ الْأَنْفُسِ إِنَّ رَبَّكُمْ لَرَءُوفٌ رَحِيمٌ (7) وَالْخَيْلَ وَالْبِغَالَ وَالْحَمِيرَ لِتَرْكَبُوهَا وَزِينَةً وَيَخْلُقُ مَا لَا تَعْلَمُونَ﴾ ويقول أيضا: ﴿هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً لَكُمْ مِنْهُ شَرَابٌ وَمِنْهُ شَجَرٌ فِيهِ تُسِيمُونَ (10) يُنْبِتُ لَكُمْ بِهِ الزَّرْعَ وَالزَّيْتُونَ وَالنَّخِيلَ وَالْأَعْنَابَ وَمِنْ كُلِّ الثَّمَرَاتِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (11) وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِقَوْمٍ يَعْقِلُونَ (12) وَمَا ذَرَأَ لَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُخْتَلِفاً أَلْوَانُهُ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً لِقَوْمٍ يَذَّكَّرُونَ (13) وَهُوَ الَّذِي سَخَّرَ الْبَحْرَ لِتَأْكُلُوا مِنْهُ لَحْماً طَرِيّاً وَتَسْتَخْرِجُوا مِنْهُ حِلْيَةً تَلْبَسُونَهَا وَتَرَى الْفُلْكَ مَوَاخِرَ فِيهِ وَلِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ (14) وَأَلْقَى فِي الْأَرْضِ رَوَاسِيَ أَنْ تَمِيدَ بِكُمْ وَأَنْهَاراً وَسُبُلاً لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ (15) وَعَلَامَاتٍ وَبِالنَّجْمِ هُمْ يَهْتَدُونَ (16) أَفَمَنْ يَخْلُقُ كَمَنْ لَا يَخْلُقُ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ (17) وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَحِيمٌ﴾.


إنّه لحري بالإنسان أن يستحضر دائما نعم الله عليه، وأن يجعله ذلك دائم التسبيح والثناء والحمد لله على نعمه، فإنّه من عظيم فضل الله علينا أنّه كلمّا شكرنا وحمدنا نعمه زادنا من فضله ﴿وَإِذْ تَأَذَّنَ رَبُّكُمْ لَئِن شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ وَلَئِن كَفَرْتُمْ إِنَّ عَذَابِي لَشَدِيدٌ﴾ ونعوذ بالله أن نكون من الكافرين بنعم الله علينا الظالمين لأنفسهم ﴿إِنَّ الإِنْسَانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ﴾ الذين توعدهم الله بالعذاب، من أولئك الذين نسبوا الفضل لأنفسهم واغترّوا بها ونسوا فضل الله ونعمته عليهم، كصاحب الجنتين الذي أخبرنا القرآن عن قصته في سورة الكهف، حيث عاقبه الله على كفرانه بالنعمة ونسبة الفضل لنفسه بأن أرسل صاعقة دمّرت بستانه وأتلفت ثماره: ﴿قَالَ لَهُ صَاحِبُهُ وَهُوَ يُحَاوِرُهُ أَكَفَرْتَ بِالَّذِي خَلَقَكَ مِن تُرَابٍ ثُمَّ مِن نُّطْفَةٍ ثُمَّ سَوَّاكَ رَجُلاً (37) لَّٰكِنَّا هُوَ اللَّهُ رَبِّي وَلَا أُشْرِكُ بِرَبِّي أَحَداً (38) وَلَوْلَا إِذْ دَخَلْتَ جَنَّتَكَ قُلْتَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ إِن تَرَنِ أَنَا أَقَلَّ مِنكَ مَالاً وَوَلَداً (39) فَعَسَىٰ رَبِّي أَن يُؤْتِيَنِ خَيْراً مِّن جَنَّتِكَ وَيُرْسِلَ عَلَيْهَا حُسْبَاناً مِّنَ السَّمَاءِ فَتُصْبِحَ صَعِيداً زَلَقاً (40) أَوْ يُصْبِحَ مَاؤُهَا غَوْراً فَلَن تَسْتَطِيعَ لَهُ طَلَباً (41) وَأُحِيطَ بِثَمَرِهِ فَأَصْبَحَ يُقَلِّبُ كَفَّيْهِ عَلَىٰ مَا أَنفَقَ فِيهَا وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا وَيَقُولُ يَا لَيْتَنِي لَمْ أُشْرِكْ بِرَبِّي أَحَداً (42)﴾، بل إنّ البعض قد تمادى في الكفر والضلال والطغيان رغم نعم الله عليه فجاهر في معاصيه وكفر بالله سبحانه وطغى في الأرض وتجبّر على عباد الله وعطّل أحكامه وضيّق على المؤمنين الموحدين، وأمثال هؤلاء كثر في الماضي والحاضر، وقد قصّ علينا القرآن الكريم قصة قارون الذي آتاه الله مالاً عظيماً يعجز رجال الأرض عن حمل مفاتيحه، وقد كان قارون يظن بأنّ هذا المال حصل عليه بقدرته وحده وأنه المتصرِّف الوحيد به، قال تعالى: ﴿إِنَّ قَارُونَ كَانَ مِن قَوْمِ مُوسَىٰ فَبَغَىٰ عَلَيْهِمْ وَآتَيْنَاهُ مِنَ الْكُنُوزِ مَا إِنَّ مَفَاتِحَهُ لَتَنُوءُ بِالْعُصْبَةِ أُولِي الْقُوَّةِ إِذْ قَالَ لَهُ قَوْمُهُ لَا تَفْرَحْ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ﴾ [القصص: 76]. وقد استخدم قارون ماله ليتجبّر على الناس ويبطش بهم، وذكرت الآيات بأنّ هناك من قومه من حاولوا ثنيه عن الطريق التي يسلكها إلّا أنّ غروره بماله ونفسه صدّه عن اتباع نصائحهم وردّ عليهم كما قال الله عز وجل: ﴿قَالَ إِنَّمَا أُوتِيتُهُ عَلَى عِلْمٍ عِندِي﴾ [القصص:78] ونسي أنّ الله تعالى هو الذي وهبه هذا المال، وله القدرة عز وجل على سلبه منه وإذاقته أصناف العذاب، فكانت عاقبته أن خسف الله به وبداره الأرض ولم يستطع ماله أن يُنقذه: ﴿فَخَرَجَ عَلَىٰ قَوْمِهِ فِي زِينَتِهِ قَالَ الَّذِينَ يُرِيدُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا يَا لَيْتَ لَنَا مِثْلَ مَا أُوتِيَ قَارُونُ إِنَّهُ لَذُو حَظٍّ عَظِيمٍ (79)﴾،... ﴿فَخَسَفْنَا بِهِ وَبِدَارِهِ الْأَرْضَ فَمَا كَانَ لَهُ مِن فِئَةٍ يَنصُرُونَهُ مِن دُونِ اللَّهِ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُنتَصِرِينَ (81)﴾. وإننا نحذر الطغاة المتجبرين المغترين بما يملكون سواء أكانوا أفراداً أم حكاماً في بلاد المسلمين وفي غيرها - وهو في معظمه مما سلبوه من شعوبهم ومن شعوب الدول التي استعمروها - من سوء العاقبة، ونحثّ المؤمنين المقصرين على استدراك ما فات والإنابة إلى الله، يقول الطبري في تفسيره لآية ﴿وَإِنْ تَعُدُّوا نِعْمَةَ اللَّهِ لَا تُحْصُوهَا إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ رَّحِيمٌ﴾ "إنّ الله لغفور لما كان منكم من تقصير في شكر بعض ذلك إذا تبتم وأنبتم إلى طاعته واتّباع مرضاته، رحيم بكم أن يعذّبكم عليه بعد الإنابة إليه والتّوبة".


وإنّه من المفارقات العجيبة أننا ألِفنا النعم ودوامها علينا حتى إذا سُئلنا عن حالنا قلنا لا جديد، حتى بتنا لا نحسّ بقيمة هذه النعم إلا إذا فقدناها، فهلا استشعرنا عظمة النعم ودوام العافية، وزدنا تقرباً إلى الله، خاصة في ظلّ جائحة كورونا، حيث إننا أشد ما نكون حاجة لذلك، فكثير من النعم التي كنّا نعدها من باب الروتين في حياتنا اليومية كالتنقل والعمل والدراسة والزيارات العائلية قد حُرمناها فعرفنا قيمتها، وكذلك نعمة وأجر صلاة الجُمع والجماعات وحضور دروس العلم، ومَن كان يتذمر من مكان سكنه ومن مستوى معيشته ويطمح للعيش حياة الغنى والرفاهية استشعر نعمة وجود بيت يؤويه وعائلته يحجرون فيه على أنفسهم وقاية لهم من فيروس كورونا، في حين إنّ الكثيرين من إخواننا قد فقدوا بيوتهم بسبب الحروب الغاشمة والإجرام الذي يتعرضون له كما هي حال أهل سوريا ومسلمي الروهينجا ولم تَعُد لهم بيوت تقيهم برد الشتاء وحر الصيف ويحجرون بها أنفسهم من كورونا، كما أننا استشعرنا نعمة توفر قوت لنا ولعائلاتنا في حين إنّ غيرنا لا يجد ما يسد بهِ رمقه ورمق عياله. وقد أدركنا في ظل هذه الجائحة معنى حديث الرسول e: «نِعْمَتَانِ مَغْبُونٌ فِيهِمَا كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ: الصِّحَّةُ، وَالْفَرَاغُ». فعلى صعيد الصحة فإننا مهما حمدنا الله على الصحة والعافية لما أوفيناه حقه، فنعمة النَّفَس الذي حُرمه كثيرون بسبب هذا الفيروس فباتوا يعيشون على أجهزة التنفس الصناعي، إن وجدوها أصلاً، تجعلنا نراجع حساباتنا ونغتنم هذه الصحة قبل السقم في طاعته سبحانه، أمّا نعمة الفراغ التي غُبن فيها كثير من النّاس، حيث كانوا يشتكون من الملل والضجر وهم أشد شكوى وتذمراً هذه الأيام بسبب إجراءات حظر التنقل ومنع الخروج من المنازل في ظلّ جائحة كورونا، أو قسم آخر كان يشتكي من عدم وجود أوقات فراغ لديه بسبب الأشغال والأعمال، فإنّ هذا الفراغ والوقت غير المُزدحم، مدعاة لكلّ واحد منّا للتفكير في كيفية قضائه لوقته من قبل، وهل كانت الدنيا وزخارفها تأخذ وقته على حساب الآخرة، وهي فرصة لكلّ واحد فينا ليحاسب نفسه، ويحاول استدراك ما فاته، ويعمل على أن يملأ وقت الفراغ بطاعة الله والتقرّب إليه على صعيد العبادات والأعمال الصالحات الفردية، وعلى صعيد العمل على إنهاض أمته وإعادة حكم الله في الأرض، فيجعل من المحنة منحة ولا سيما ونحن مقبلون على شهر رمضان؛ هذا الشهر المبارك، شهر النفحات الإيمانية والفرص السانحة الذي منَّ الله علينا ببلوغه في حين حُرِم غيرنا من بلوغه سواء مَن قضوا بهذا الفيروس أو بغيره، هذا الشهر هو من أعظم النعم التي ينعم الله بها على عباده أن بلّغهم أيام الطاعات وفرصة التزوّد بالحسنات لمحو السيئات وفضل العتق من النار وأن ندرك ليلة عظيمة وصفها رب العزّة بأنها خير من ألف شهر.
إنّ أعظم نعمة علينا استشعارها في هذه الأيام هي نعمة الإسلام العظيم، الذي أخرجنا من الظلمات إلى النّور، ومن عبادة العباد إلى عبادة ربّ العباد، الإسلام الذي وضع لنا أحكاما وتشريعات لكلّ شؤون حياتنا ابتداء من نظافة الأبدان والمكان والتي بدأت بعض الشعوب بتعلمها في ظلِّ هذه الجائحة، وصولاً إلى شكل نظام الحكم ورعاية شؤون النّاس، والتي تفتقدها البشرية جمعاء وليس المسلمون فقط، في ظلّ النظام الرأسمالي، ولا سيما في ظلّ جائحة كورونا وطريقة تعامل الدول الرأسمالية وأتباعها من الحكّام في بلاد المسلمين معها. وإننا إذ نتحدث عن نعيم الدنيا، فإننا لا ننسى ولا نُغفل ما أعدّه الله لعباده المؤمنين الطائعين يوم القيامة، فإنّه وإن كان لهم في الدنيا نعم لا تُعدّ ولا تُحصى، فإنَّ لهم في الجنّة «مَا لَا عَيْنٌ رَأَتْ وَلَا أُذُنٌ سَمِعَتْ وَلَا خَطَرَ عَلَى قَلْبِ بَشَرٍ».


فاللهم إنّا نسألك رضاك ونسألك الجنّة ونعيمها، واللهم لك الحمد على حلمك بعد علمك، ولك الحمد على عفوك بعد قدرتك، اللهم لك الحمد كله، وبيدك الخير كله، وإليك يرجع الأمر كله؛ علانيته وسره. اللهم إنّا نحمدك بمحامدك كلها ما علمنا منها، وما لم نعلم. يا رب لك الحمد كما ينبغي لجلال وجهك، وعظيم سلطانك، سبحانك لا نحصي ثناء عليك، أنت كما أثنيت على نفسك.

كتبته للمكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير
براءة مناصرة – الأرض المباركة فلسطين
عضو المكتب الإعلامي المركزي لحزب التحرير

More from null

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya Homa ya Dengue na Malaria

Ukosefu wa Wajibu wa Serikali katika Kukabiliana na Janga la Kiafya

Homa ya Dengue na Malaria

Katika mazingira ya kuenea kwa kasi kwa homa ya dengue na malaria nchini Sudan, vipengele vya mgogoro mkubwa wa kiafya vinafichuliwa, ikifichua ukosefu wa jukumu madhubuti la Wizara ya Afya na kushindwa kwa serikali kukabiliana na janga linaloangamiza maisha siku baada ya siku. Licha ya maendeleo ya kisayansi na teknolojia katika sayansi ya magonjwa, ukweli unafunuliwa na ufisadi unaonekana.

Ukosefu wa Mpango Wazi:

Licha ya idadi ya maambukizo kuzidi maelfu, na vifo vingi vikiripotiwa kulingana na baadhi ya vyanzo vya habari, Wizara ya Afya haijatangaza mpango wazi wa kupambana na janga hili. Ukosefu wa uratibu kati ya idara za afya unaonekana, na ukosefu wa maono ya utabiri katika kushughulikia migogoro ya magonjwa ya milipuko.

Kuanguka kwa Minyororo ya Ugavi wa Matibabu

Hata dawa rahisi kama "Panadol" zimekuwa nadra katika baadhi ya maeneo, ambayo inaonyesha kuanguka kwa minyororo ya ugavi, na ukosefu wa udhibiti wa usambazaji wa dawa, wakati mtu anahitaji vifaa rahisi zaidi vya kutuliza maumivu na msaada.

Ukosefu wa Uhamasishaji wa Jamii

Hakuna kampeni madhubuti za vyombo vya habari za kuelimisha watu kuhusu njia za kujikinga na mbu, au kutambua dalili za ugonjwa, ambayo huongeza kuenea kwa maambukizi, na kudhoofisha uwezo wa jamii kujilinda.

Udhaifu wa Miundombinu ya Afya

Hospitali zinakabiliwa na uhaba mkubwa wa wafanyakazi wa matibabu na vifaa, na hata zana za msingi za uchunguzi, ambayo hufanya mwitikio wa janga hili kuwa wa polepole na wa nasibu, na kuhatarisha maisha ya maelfu.

Nchi Nyingine Zilishughulikiaje Magonjwa ya Milipuko?

 Brazili:

- Ilizindua kampeni za kunyunyizia dawa za ardhini na angani kwa kutumia dawa za kisasa za kuua wadudu.

- Ilisambaza vyandarua, na kuwezesha kampeni za uhamasishaji wa jamii.

- Ilitoa dawa haraka katika maeneo yaliyoathirika.

Bangladesh:

- Ilianzisha vituo vya dharura vya muda katika mitaa ya watu maskini.

- Ilitoa nambari za simu za dharura za kuripoti, na timu za mwitikio za simu.

Ufaransa:

- Iliwezesha mifumo ya onyo la mapema.

- Iliongeza udhibiti wa mbu wanaoeneza ugonjwa, na kuanza kampeni za uhamasishaji za ndani.

Afya ni Mojawapo ya Wajibu Muhimu na Jukumu la Serikali ni Kamili

Bado Sudan inakosa taratibu madhubuti za kugundua na kuripoti, ambayo hufanya idadi halisi kuwa kubwa zaidi kuliko ilivyotangazwa, na kuongeza ugumu wa mgogoro. Mgogoro wa sasa wa kiafya ni matokeo ya moja kwa moja ya ukosefu wa jukumu madhubuti la serikali katika huduma ya afya ambayo inaweka maisha ya binadamu mbele ya vipaumbele vyake, nchi inayotekeleza Uislamu na kutekeleza msemo wa Omar bin Al-Khattab, Mungu amridhie "Lau punda angejikwaa nchini Iraq, Mungu angeniuliza kuhusu hilo Siku ya Kiyama."

Suluhisho Zinazopendekezwa

- Kuanzisha mfumo wa afya ambao unamwogopa Mungu kwanza katika maisha ya mwanadamu na unaofanya kazi, ambao hauko chini ya upendeleo au ufisadi.

- Kutoa huduma ya afya ya bure kama haki ya msingi kwa raia wote. Na kufuta leseni za hospitali za kibinafsi na kuzuia uwekezaji katika uwanja wa matibabu.

- Kuwezesha jukumu la kuzuia kabla ya matibabu, kupitia kampeni za uhamasishaji na kupambana na mbu.

- Kurekebisha Wizara ya Afya ili iwe na jukumu la maisha ya watu, sio tu chombo cha utawala.

- Kupitisha mfumo wa kisiasa ambao unaweka maisha ya mwanadamu juu ya maslahi ya kiuchumi na kisiasa.

- Kukata uhusiano na mashirika ya uhalifu na mafia ya dawa.

Katika historia ya Waislamu, hospitali zilijengwa ili kuwahudumia watu bure, ziliendeshwa kwa ufanisi mkubwa, na kufadhiliwa na hazina ya umma, sio kutoka mifukoni mwa watu. Huduma ya afya ilikuwa sehemu ya jukumu la serikali, sio hisani wala biashara.

Kinachotokea leo nchini Sudan cha kuenea kwa magonjwa ya milipuko, na kutokuwepo kwa serikali kwenye eneo la tukio, ni onyo la hatari ambalo haliwezi kupuuzwa. Kinachohitajika sio tu kutoa Panadol, lakini kuanzisha serikali halisi ya ustawi inayojali maisha ya mwanadamu, na kushughulikia mizizi ya mgogoro, sio dalili zake, nchi inayotambua thamani ya mwanadamu na maisha yake na kusudi aliloumbwa nalo, ambalo ni kumwabudu Mungu pekee. Na dola ya Kiislamu ndiyo pekee inayoweza kushughulikia masuala ya huduma ya afya kupitia mfumo wa afya ambao hauwezi kutekelezwa isipokuwa chini ya dola ya pili ya ukhalifa iliyoongoka kwa misingi ya unabii, iliyo karibu na kibali cha Mungu.

﴿Enyi mlio amini! Muitikieni Mwenyezi Mungu na Mtume anapo kuamrisheni jambo la kukupeni uhai.﴾

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Hatem Al-Attar - Jimbo la Misri

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Heshima ya Urafiki na Abu Osama, Ahmad Bakr (Hazim) Mwenyezi Mungu Amrehemu

Asubuhi ya tarehe ishirini na mbili ya Rabi' al-Awwal 1447 Hijria, sawa na tarehe kumi na nne ya Septemba 2025, na akiwa na umri wa miaka themanini na saba, Ahmad Bakr (Hazim), kutoka kizazi cha kwanza katika chama cha Ukombozi, alihamia kwa Bwana wake. Alibeba da'wa kwa miaka mingi na akavumilia gerezani kwa muda mrefu na mateso makali, lakini hakulegea, hakudhoofika, hakubadilika, wala hakubadilisha kwa fadhila na msaada wa Mungu.

Alitumia miaka mingi nchini Syria katika miaka ya themanini wakati wa utawala wa Hayati Hafez akijificha hadi alipokamatwa na kundi la vijana wa chama cha Ukombozi na ujasusi wa anga mwaka 1991, kukutana na aina kali zaidi za mateso chini ya usimamizi wa wahalifu Ali Mamlouk na Jamil Hassan, ambapo aliniambia mtu ambaye aliingia chumba cha mahojiano baada ya raundi ya mahojiano na Abu Osama na baadhi ya wenzake kwamba alishuhudia vipande vya nyama vilivyotawanyika na damu kwenye kuta za chumba cha mahojiano.

Baada ya zaidi ya mwaka mmoja katika seli za tawi la ujasusi wa anga huko Mezzeh, alihamishiwa na wenzake wengine kwenda gereza la Sednaya ili ahukumiwe miaka kumi baadaye, ambapo alitumia miaka saba akisubiri kwa uvumilivu, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Baada ya kutoka gerezani, aliendelea kubeba da'wa moja kwa moja na aliendelea hadi kukamatwa kwa vijana wa chama kulipoanza, ambayo ilijumuisha mamia nchini Syria katikati ya mwezi wa 12 mwaka 1999, ambapo nyumba yake huko Beirut ilivamiwa na alitekwa nyara ili kuhamishiwa kwenye tawi la ujasusi wa anga katika uwanja wa ndege wa Mezzeh, kuanza awamu mpya ya mateso ya kutisha. Na alikuwa, licha ya uzee wake, kwa msaada wa Mungu, mvumilivu, imara, akitarajia malipo.

Baada ya karibu mwaka mmoja, alihamia gereza la Sednaya tena, ili kuhukumiwa katika mahakama ya usalama wa serikali, na baadaye akahukumiwa kifungo cha miaka kumi, ambapo Mungu alimwandikia kutumia karibu miaka minane, kisha Mungu akamjalia na nafuu.

Nilitumia mwaka mzima naye mwaka 2001 katika gereza la Sednaya, lakini nilikuwa karibu naye kabisa katika jengo la tano (A) upande wa kushoto wa ghorofa ya tatu, nilikuwa nikimwita mjomba mpendwa.

Tulikuwa tukila pamoja, tukilala karibu, na tukisoma utamaduni na mawazo. Kutoka kwake tulipata utamaduni, na kutoka kwake tulijifunza uvumilivu na uthabiti.

Alikuwa mkarimu, anawapenda watu, anawajali vijana, akiwapanda ujasiri katika ushindi na ukamilishaji wa ahadi ya Mungu.

Alikuwa mhafidhina wa Kitabu cha Mungu na alikuwa akikisoma kila siku na usiku, na alikuwa akisimama usiku mwingi, na ulipokaribia alfajiri, alikuwa akinisukuma ili kuniamshe kwa ajili ya sala ya Qiyaam, kisha kwa sala ya Alfajiri.

Nilitoka gerezani kisha nikarudi kwake mwaka 2004, na tulihamishwa kwenda gereza la Sednaya tena mwanzoni mwa 2005, ili kukutana tena na wale ambao walikuwa wamebakia gerezani tulipokuwa tukitoka kwa mara ya kwanza mwishoni mwa 2001, na miongoni mwao alikuwa mjomba mpendwa Abu Osama Ahmad Bakr (Hazim), Mwenyezi Mungu amrehemu.

Tulikuwa tukitembea kwa muda mrefu mbele ya majengo ili kusahau naye kuta za gereza, baa za chuma, na kutengana na familia na wapendwa, vipi sivyo yeye ambaye alitumia miaka mingi gerezani na alipata aliyopata!

Licha ya ukaribu wangu naye na urafiki wangu naye kwa muda mrefu, sikumuona akilalamika au kulalamika kamwe, kana kwamba hakuwa gerezani, lakini alikuwa akiruka nje ya kuta za gereza; akiruka na Kurani ambayo anaisoma wakati mwingi, akiruka na mabawa ya ujasiri katika ahadi ya Mungu na habari njema za Mtume ﷺ za ushindi na uwezeshaji.

Tulikuwa katika hali ngumu zaidi na kali zaidi, tukitazamia siku ya ushindi mkuu, siku ambayo habari njema za Mtume wetu ﷺ zitatimia «Kisha utakuwa Ukhalifa kwa njia ya Utume». Tulikuwa tunatamani kukutana chini ya kivuli cha Ukhalifa na bendera ya adhabu ikipunga. Lakini Mungu aliamua uhame kutoka nyumba ya shida kwenda nyumba ya milele na kubaki.

Tunamuomba Mungu akuweke katika Pepo ya Juu na hatumsafishi mtu yeyote kwa Mungu.

Mjomba wetu mpendwa, Abu Osama:

Tunamuomba Mungu akufunike kwa rehema Zake pana, akukalishe katika bustani Zake pana, na akuweke pamoja na waaminifu na mashahidi, na akulipe kwa mateso na adhabu uliyopata, daraja za juu katika Pepo, na tunamuomba Mwenyezi Mungu atukutanishe nawe kwenye birika pamoja na Mtume wetu ﷺ na katika makao ya rehema Zake.

Faraja yetu ni kwamba unafika kwa Mwenye kurehemu zaidi ya wote wenye kurehemu, na hatusemi isipokuwa kile kinachompendeza Mungu, Hakika sisi ni wa Mungu na kwake tutarejea.

Imeandikwa kwa ajili ya redio ya Ofisi Kuu ya Habari ya Hizb ut-Tahrir

Abu Sutaif Jiju