هل حدد الرسول ﷺ  طريقةً لإقامة الدولة الإسلامية؟ (الحلقة الثامنة والعشرون – القسم الثاني - أدلة وجوب طلب النصرة)
هل حدد الرسول ﷺ  طريقةً لإقامة الدولة الإسلامية؟ (الحلقة الثامنة والعشرون – القسم الثاني - أدلة وجوب طلب النصرة)

وجوب طلب النصرة: كذلك فقد رفض الرسول ﷺ الطرق الأخرى التي قد تؤدي في نهاية المطاف إلى قيام الدولة، فقد رفض المُلك والجاه والمال وغير ذلك كما في السيرة النبوية، فهذا أبو الوليد عتبة بن ربيعة وكان سيداً في قومه في مكة يقترح على قومه أن يذهب إلى سيدنا محمد ﷺ ويعرض عليه تسوية ما؛ فذهب إلى الرسول ﷺ وعرض عليه بعض العروض؛ ولنستمع إلى ابن هشام وهو يقص الحادثة؛ قال (ابن هشام): "قال ابن إسحاق: «وحدثني يزيد بن زياد عَنْ مُحَمّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيّ،

0:00 0:00
Speed:
June 25, 2017

هل حدد الرسول ﷺ طريقةً لإقامة الدولة الإسلامية؟ (الحلقة الثامنة والعشرون – القسم الثاني - أدلة وجوب طلب النصرة)

هل حدد الرسول ﷺ  طريقةً لإقامة الدولة الإسلامية؟

للكاتب والمفكر ثائر سلامة - أبو مالك

(الحلقة الثامنة والعشرون – القسم الثاني - أدلة وجوب طلب النصرة)

للرجوع لصفحة الفهرس اضغط هنـا

وجوب طلب النصرة:

  1. كذلك فقد رفض الرسول ﷺ الطرق الأخرى التي قد تؤدي في نهاية المطاف إلى قيام الدولة، فقد رفض المُلك والجاه والمال وغير ذلك كما في السيرة النبوية، فهذا أبو الوليد عتبة بن ربيعة وكان سيداً في قومه في مكة يقترح على قومه أن يذهب إلى سيدنا محمد ﷺ ويعرض عليه تسوية ما؛ فذهب إلى الرسول ﷺ وعرض عليه بعض العروض؛ ولنستمع إلى ابن هشام وهو يقص الحادثة؛ قال (ابن هشام): "قال ابن إسحاق: «وحدثني يزيد بن زياد عَنْ مُحَمّدِ بْنِ كَعْبٍ الْقُرَظِيّ، قَالَ حُدّثْت أَنّ عُتْبَةَ بْنَ رَبِيعَةَ، وَكَانَ سَيّدًا، قَالَ يَوْمًا وَهُوَ جَالِسٌ فِي نَادِي قُرَيْشٍ، وَرَسُولُ الله ﷺ جَالِسٌ فِي الْمَسْجِدِ وَحْدَهُ؛ يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ: أَلا أَقُومُ إلَى مُحَمّدٍ فَأُكَلّمَهُ وَأَعْرِضَ عَلَيْهِ أُمُورًا لَعَلّهُ يَقْبَلُ بَعْضَهَا فَنُعْطِيهِ أَيّهَا شَاءَ وَيَكُفّ عَنّا؟ وَذَلِكَ حِينَ أَسْلَمَ حَمْزَةُ وَرَأَوْا أَصْحَابَ رَسُولِ الله ﷺ يَزِيدُونَ وَيَكْثُرُونَ، فَقَالُوا: بَلَى يَا أَبَا الْوَلِيدِ قُم إليه فَكَلّمْهُ. فَقَامَ إلَيْهِ عُتْبَةُ حَتّى جَلَسَ إلَى رَسُولِ الله ﷺ، فَقَالَ: يَا ابْنَ أَخِي، إنّك مِنّا حَيْثُ قَدْ عَلِمْتَ مِن السّطَّةِ (الشرف) فِي الْعَشِيرَةِ وَالْمَكَانِ فِي النّسَبِ، وَإِنّك قَد أتَيْت قَوْمَك بِأَمْرِ عَظِيمٍ؛ فَرّقْت بِهِ جَمَاعَتَهُمْ وَسَفّهْت بِهِ أَحْلامَهُمْ وَعِبْت بِهِ آلِهَتَهُمْ وَدِينَهُمْ وَكَفّرْت بِهِ مَنْ مَضَى مِن آبَائِهِمْ، فَاسْمَعْ مِنّي أَعْرِضْ عَلَيْك أُمُورًا تَنْظُرُ فِيهَا لَعَلّك تَقْبَلُ مِنْهَا بَعْضَهَا. قَالَ: فَقَالَ لَهُ رَسُولُ الله ﷺ: قُلْ يَا أَبَا الْوَلِيدِ؛ أَسْمَعْ. قَالَ: يَا ابْنَ أَخِي، إنْ كُنْت إنّمَا تُرِيدُ بِمَا جِئْتَ بِهِ مِنْ هَذَا الأمْرِ مَالا جَمَعْنَا لَك مِن أمْوَالِنَا حَتّى تَكُونَ أَكْثَرَنَا مَالا، وَإِنْ كُنْتَ تُرِيدُ بِهِ شَرَفًا سَوّدْنَاك عَلَيْنَا، حَتّى لا نَقْطَعَ أَمْرًا دُونَك، وَإِنْ كُنْت تُرِيدُ بِهِ مُلْكًا مَلّكْنَاك عَلَيْنَا؛ وَإِنْ كَانَ هَذَا الّذِي يَأْتِيك رِئْيًا تَرَاهُ لا تَسْتَطِيعُ رَدّهُ عَنْ نَفْسِك، طَلَبْنَا لَك الطّبّ، {وكانوا يسمون التابع من الجن رئيا} وَبَذَلْنَا فِيهِ أموالنا حتى نبرئك منه فإنه ربما غَلَبَ التّابِعُ عَلَى الرّجُلِ حَتّى يُدَاوَى مِنْهُ أَوْ كَمَا قَالَ لَهُ. حَتّى إذَا فَرَغَ عُتْبَةُ وَرَسُولُ الله ﷺ يَسْتَمِعُ مِنْهُ قَالَ: أَقَدْ فَرَغْتَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ؟ قَالَ: نَعَمْ. قَالَ: فَاسْمَعْ مِنّي؛ قَالَ: أَفْعَلُ. فَقَالَ: بِسْمِ الله الرّحْمَنِ الرّحِيمِ ﴿حم تَنْزِيلٌ مِنَ الرّحْمَنِ الرّحِيمِ كِتَابٌ فُصّلَت آيَاتُهُ قُرْآنًا عَرَبِيّا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ بَشِيرًا وَنَذِيرًا فَأَعْرَضَ أَكْثَرُهُمْ فَهُمْ لا يَسْمَعُونَ وَقَالُوا قُلُوبُنَا فِي أَكِنّةٍ مِمّا تَدْعُونَا إِلَيْهِ﴾ ثُمّ مَضَى رَسُولُ الله ﷺ فِيهَا يَقْرَؤُهَا عَلَيْهِ. فَلَمّا سَمِعَهَا مِنْهُ عُتْبَةُ أَنْصَتَ لَهَا، وَأَلْقَى يَدَيْهِ خَلْفَ ظَهْرِهِ مُعْتَمِدًا عَلَيْهِمَا يَسْمَعُ مِنْهُ ثُمّ انْتَهَى رَسُولُ الله ﷺ إلَى السّجْدَةِ مِنْهَا، فَسَجَدَ ثُمّ قَالَ قَدْ سَمِعْتَ يَا أَبَا الْوَلِيدِ مَا سَمِعْتَ فَأَنْت وَذَاكَ»[1]. وورد أن الرسول ﷺ قد قال لهم أيضاً:" «ما بي ما تقولون، ما جئتكم بما جئتكم به أطلب أموالكم، ولا الشرف فيكم، ولا الملك عليكم، ولكن الله بعثني إليكم رسولاً، وأنزل عليَّ كتاباً، وأمرني أن أكون لكم بشيراً ونذيراً، فبلغتكم رسالة ربي، ونصحت لكم، فإن تقبلوا مني ما جئتكم به، فهو حظكم من الدنيا والآخرة، وإن تردوا عليَّ؛ أصبر لأمر الله حتى يحكم الله بيني وبينكم»."[2]
  2. اعتبار إقامة الخلافة الإسلامية من أحكام الطريقة، ولتوضيح ذلك قيل بأن "المبدأ هو فكرة وطريقة، وطريقته وفكرته من نفس الجنس، وهما من عند الله سبحانه وتعالى، فلا يجوز مثلاً أن تحمل فكرة الإسلام إلى العالم الخارجي عن طريق الاستعمار والتبشير كما في الرأسمالية، أو عن طريق الإضرابات والفوضى وإيجاد التناقضات كما في الاشتراكية الماركسية، بل تحمل فكرة الإسلام إلى العالم الخارجي عن طريق الجهاد فقط"[3] فلما كانت الفكرة من جنس الطريقة فهذا يعني أن معالجة أي مشكلة يجب أن تكون وفق أحكام الشريعة الإسلامية، فإذا كانت الفكرة هي العقيدة الإسلامية وهي مجموع أفكار وأحكام الإسلام؛ فإن الطريقة هي "الأحكام التي تبين كيفية تنفيذ الفكرة، أي كيفية تنفيذ العقيدة وكيفية تنفيذ الأحكام الشرعية من مثل أحكام الجهاد وأحكام الغنائم وأحكام الفيء وأحكام المرتد...إلخ.[4] والتقيد بالطريقة فرض وعدم التقيد بها إثم[5] وإقامة الدولة الإسلامية هي الطريقة لتطبيق الفكرة (العقيدة الإسلامية) وإقامة الدولة تكون حسب الطريقة التي كون بها الرسول ﷺ الدولة الإسلامية، وهي أعمال منها "طلب النصرة".
  3. السؤال الذي يرد إلى الذهن: لماذا كان الرسول ﷺ دائم الاتصال بالقبائل وأصحاب القوة ويطلب منهم "النصرة والحماية والمنعة" ثم يعود إلى بيته دون أن تحاول قريش التعرض له بشكل يمنعه عن الاستمرار في دعوته، ولم يبلغ الحنق من قريش على الرسول ﷺ والتآمر على حياته إلا بعد أن [أخذ النصرة] من الأنصار وأراد الهجرة إلى المدينة؟ ألا يدل ذلك على أن [المنعة والنصرة] التي كان يطلبها الرسول ﷺ هي أكثر من مجرد الحماية، فهي إذاً طلبٌ للحماية وأمر آخر، أليس هو [التمكن من السلطة]؟ أي اتخاذ طلب النصرة طريقة لتأسيس الدولة؟
  4. وحين دراسة نصوص السيرة التي ذكرت طلب الرسول ﷺ  النصرة من تطبيق دلالات الألفاظ[6] عليها، لنجد أنها تفيد طلب النصرة على إقامة الدولة بدلالة فحوى الخطاب، وبدلالة إشارة اللفظ، وبدلالة المطابقة أي لفظ النصرة مطابق لمفهوم النصرة كما جلته الأحاديث ووضحته. وهذا ما أشرنا إليه سابقا في النقطة "ذ" أعلاه حين ذكرنا قصة طلب النصرة من بني شيبان، وفي النقطة "8" أعلاه، من كون الرسول ﷺ  يطلب المنعة ويعود لبيته دون أن يتعرض لأذى من قريش، مما يدل على أنه يطلبها لا لمجرد الحماية الشخصية، بل فوق ذلك لتكون منعة تنصر الدين وتحارب من دونه.

طلب النصرة ليس نظير الانقلاب العسكري:

إنه من الخطأ بحال القول بأن طلب النصرة هو الانقلاب العسكري، والربط بين الأمرين وإن كان موجودا إلا أن فيه لبس لا بد من توضيحه.

فطلب النصرة هو حكم شرعي يقوم بموجبه طالب النصرة بطلب النصرة من أجل أن يمكن ليقيم شرع الله تعالى في كيان سياسي تنفيذي هو الدولة، وهذا الحكم لا يتحقق إلا إذا حقق مناط تطبيقه، فالرسول ﷺ قال للعباس «لا أجد فيك ولا في أخيك منعة » وطلب النصرة بعدها من القبائل وهذا يبين لنا كيف يحقق مناط الحكم، ومن تتبع سيرته ﷺ في طلبه للنصرة نجده قد طلبها ممن يستطيع أن يمكنه، والحديث الذي يذكر طلبه النصرة من بني شيبان، وسؤاله إياهم كيف المنعة فيكم مثال رائع يوضح ذلك تمام التوضيح فلا حاجة للتكرار فيه. وهنا إن تحققت النصرة ممن طلبت منه ينتقل إلى النقطة التالية وهي كيفية تسليم الحكم لطالب النصرة.

أما الانقلاب فإنه ليس حكما شرعيا، ولذلك فإن القول أنه بعينه طلب النصرة يعني أنه حكم شرعي وبالتالي هو من الطريقة فلا بد من أخذ الحكم بالانقلاب، وهذا غير صحيح، إذ أن الانقلاب أسلوب من أساليب أخذ الحكم يقوم به أهل النصرة (وفق ما يرونه باعتبارهم القادرين على إعطاء الحكم)، فقد يقول أهل النصرة لطالبها نعطيك الحكم بانقلاب، وقد يقولون له لا حاجة لانقلاب بل نعلنك خليفة ويظل الحاكم الأصلي في قصره ولن يستطيع أن يفعل شيئا، أو كما يقال (يسحب البساط من تحت قدميه) فالانقلاب وسيلة يقررها أهل النصرة (من بيدهم إعطاء الحكم) وهم أهل القوة والتأثير في البلد، وقد أعطى الأنصار الرسول ﷺ النصرة دون أن يقوموا بانقلاب لأنهم كانوا الحكام الفعليين في يثرب. على أن الوسيلة تخضع لقاعدة عدم مخالفة الشرع.

وطلب النصرة ليس مرحلة من مراحل العمل بل هو عمل من أعمال المرحلة، فالمراحل الثلاث هي التثقيف والتفاعل واستلام الحكم، وطلب النصرة حكم من أحكام الطريقة لتسلم ا لحكم عن طريق الأمة سواء أكان عن طريقها مباشرة أم عن طريق الفئة القوية المؤثرة فيها.


[1] ابن هشام: السيرة النبوية: حققها وضبطها  مصطفى السقا وإبراهيم الإبياري وعبد الحفيظ شلبي، مطبعة مصطفى البابي الحلبي بمصر 1355هـ = 1936م، ج1، ص 313وانظر كذلك الحافظ ابن كثير: البداية والنهاية، منشورات مكتبة المعارف، بيروت، ج3، ص

50

[2] سيرة ابن هشام 1/316 (أنصح بالعودة إلى كتاب الشهيد سيد قطب ـ معالم في الطريق ـ وقراءة تحليله الرائع حول رفض الرسول ﷺ العروض القرشية، ورفضه ﷺ استخدام أسلوب "الخطوة خُطوة" لتحقيق الهدف، أي رفض الحلول الوسطى، معالم في الطريق، ص 23ـ 31 فصل "طبيعة المنهج القرآني"

[3] انظر:عبد الرحمن الجذامي: من أحكام الطريقة، شوال 1413هـ ص

3

[4] نشرة بعنوان "أجوبة أسئلة" بتاريخ 26جمادى الآخرة 1383هـ = 14/9/1963م (ملف النشرات الفكرية ص 131).

[5] نشرة بعنوان "أجوبة أسئلة" بتاريخ 26جمادى الآخرة 1383هـ = 14/9/1963م (ملف النشرات الفكرية ص 132).وانظر: محمد الشويكي: الطريق إلى دولة الخلافة، ط2، بيت المقدس، ص 40وما بعدها. 

[6] كيف تدل الألفاظ على الحكم، باب: دلالات الألفاظ أنظر كتاب الأستاذ فتحي سليم: الاستدلال بالظني في العقيدة.

More from null

Tafakuri Katika Kitabu: "Miongoni mwa Sifa za Kisaikolojia za Kiislamu" - Kipindi cha Kumi na Tano

Tafakuri Katika Kitabu: "Miongoni mwa Sifa za Kisaikolojia za Kiislamu"

Maandalizi ya Ustadhi Muhammad Ahmad Al-Nadi

Kipindi cha Kumi na Tano

Alhamdulillah, Mola Mlezi wa walimwengu, na sala na salamu zimwendee imamu wa wachamungu, na bwana wa mitume, aliyetumwa kuwa rehema kwa walimwengu, Bwana wetu Muhammad na ahli zake na masahaba zake wote, na tujaalie kuwa pamoja nao, na utukusanye katika kundi lao kwa rehema yako, Ee Mwenye kurehemu zaidi ya wote wanaorehemu.

Wasikilizaji wapendwa, wasikilizaji wa Radio ya Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir:

Assalamu alaykum warahmatullahi wabarakatuh, ama baada ya hayo: Katika kipindi hiki tunaendelea na tafakuri zetu katika kitabu: "Miongoni mwa Sifa za Kisaikolojia za Kiislamu". Na kwa ajili ya kujenga haiba ya Kiislamu, pamoja na kuzingatia akili ya Kiislamu na saikolojia ya Kiislamu, tunasema na kwa msaada wa Mwenyezi Mungu: 

Enyi Waislamu:

Tulisema katika kipindi kilichopita: Pia ni sunna kwa Muislamu kumuombea ndugu yake kwa siri, kama ilivyo sunna kwake kumuomba ndugu yake amwombee, na ni sunna kwake kumtembelea na kuketi naye na kuendeleza uhusiano naye na kutoa mali yake kwa ajili ya Mwenyezi Mungu baada ya kumpenda. Na ni vizuri kwa Muislamu kumlaki ndugu yake kwa yale anayopenda ili kumfurahisha kwa hayo. Na tunaongeza katika kipindi hiki kwa kusema: Hakika ni vizuri kwa Muislamu kumpa zawadi ndugu yake, kwa hadithi ya Abu Hurairah ambayo Bukhari ameitoa, katika Adab al-Mufrad, na Abu Ya'la katika Musnad yake, na al-Nasa'i katika Al-Kuna, na Ibn Abd al-Barr katika Al-Tamhid, na al-Iraqi alisema: Mnyororo wa wapokezi ni mzuri, na Ibn Hajar alisema katika Al-Talkhis al-Habir: Mnyororo wake wa wapokezi ni mzuri, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Peaneneni zawadi, mtapendana." 

Na ni vizuri pia kwake kuikubali zawadi yake, na kumlipa kwa zawadi hiyo, kwa hadithi ya Aisha kwa Bukhari, alisema: "Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, alikuwa akipokea zawadi na kulipa kwa hiyo."

Na hadithi ya Ibn Omar kwa Ahmad na Abu Dawood na al-Nasa'i, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Yeyote anayeomba hifadhi ya Mwenyezi Mungu, basi mpeni hifadhi, na yeyote anayewaomba kwa jina la Mwenyezi Mungu, basi mpeni, na yeyote anayewaomba ulinzi wa Mwenyezi Mungu, basi mkingeni, na yeyote anayewafanyia wema, basi mlipe, na ikiwa hamupati, basi mwombeeni mpaka mjue kwamba mmemlipa."

Hii ni kati ya ndugu, na haina uhusiano wowote na zawadi za raia kwa watawala, kwani ni haramu kama rushwa, na miongoni mwa malipo ni kusema: Mwenyezi Mungu akulipe kheri. 

Tirmidhiy amepokea kutoka kwa Usama bin Zaid, radhi za Mwenyezi Mungu ziwe juu yao, na akasema ni hadithi nzuri na sahihi, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Yeyote anayefanyiwa wema, na akamwambia aliyemfanyia: "Mwenyezi Mungu akulipe kheri", basi amekamilisha sifa." Na sifa ni shukrani, yaani malipo, hasa kutoka kwa mtu ambaye hapati chochote kingine, kama alivyopokea Ibn Hibban katika Sahih yake kutoka kwa Jabir bin Abdullah, alisema: Nilimsikia Nabii, swallallahu alayhi wa sallam, akisema: "Yeyote anayefanyiwa wema, na hakupata wema wowote isipokuwa sifa, basi amemshukuru, na yeyote anayeuficha, basi ameukufuru, na yeyote anayejipamba kwa uongo, basi ni kama amevaa nguo mbili za uongo." Na kwa isnadi nzuri kwa Tirmidhiy kutoka kwa Jabir bin Abdullah, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu amesema: "Yeyote anayepewa zawadi, na akapata cha kulipa, basi alipe kwa hiyo, na ikiwa hapati, basi asifie kwa hiyo, kwa sababu yeyote anayesifia kwa hiyo, basi amemshukuru, na yeyote anayeuficha, basi ameukufuru, na yeyote anayejipamba kwa kile ambacho hakupatiwa, basi ni kama amevaa nguo mbili za uongo." Na kukufuru zawadi kunamaanisha kuificha na kuifunika. 

Na kwa isnadi sahihi, Abu Dawood na al-Nasa'i wamepokea kutoka kwa Anas, alisema: "Wahajiri walisema, Ee Mtume wa Mwenyezi Mungu, Ansari wamechukua ujira wote, hatujawahi kuwaona watu wazuri zaidi katika kutoa kwa wingi, wala wazuri zaidi katika kuhurumiana katika uchache kuliko wao, na wametuondolea mzigo, alisema: Je, hamwawasifu kwa hilo na kuwaombea? Walisema: Ndio, alisema: Basi hiyo ni kwa hiyo." 

Na inampasa Muislamu kushukuru kidogo kama anavyoshukuru kingi, na kuwashukuru watu wanaomfanyia wema, kama alivyopokea Abdullah bin Ahmad katika Zawaid yake kwa isnadi nzuri kutoka kwa al-Nu'man bin Bashir, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Yeyote asiyeshukuru kidogo, hatashukuru kingi, na yeyote asiyewashukuru watu, hatamshukuru Mwenyezi Mungu, na kuzungumzia neema ya Mwenyezi Mungu ni shukrani, na kuiacha ni kufuru, na jamaa ni rehema, na utengano ni adhabu."

Na miongoni mwa sunna ni kumuombea ndugu yake kwa manufaa ya wema au kurahisisha magumu, kama alivyopokea Bukhari kutoka kwa Abu Musa, alisema: "Mtume, swallallahu alayhi wa sallam, alikuwa ameketi pale alipokuja mtu akiuliza, au akihitaji haja, akatuelekeza uso wake na akasema ombeeni ili mthawabishwe na Mwenyezi Mungu atimize kwa ulimi wa nabii wake atakavyo."

Na kama alivyopokea Muslim kutoka kwa Ibn Omar kutoka kwa Nabii, swallallahu alayhi wa sallam, alisema: "Yeyote aliyekuwa kiungo kwa ndugu yake Muislamu kwa mwenye mamlaka kwa manufaa ya wema au kurahisisha magumu, atasaidiwa kupita Siraati siku ya kuteleza miguu."

Na ni vizuri pia kwa Muislamu kulinda heshima ya ndugu yake kwa siri, kama alivyopokea Tirmidhiy na akasema hii ni hadithi nzuri kutoka kwa Abu al-Darda' kutoka kwa Nabii, swallallahu alayhi wa sallam, alisema: "Yeyote anayerudisha (anayetetea) heshima ya ndugu yake, Mwenyezi Mungu atarudisha moto kutoka usoni mwake Siku ya Kiyama." Na hadithi hii ya Abu al-Darda' ameitoa Ahmad na akasema isnadi yake ni nzuri, na vile vile alisema al-Haythami. 

Na kama alivyopokea Ishaq bin Rahwayh kutoka kwa Asma binti Yazid, alisema: Nilimsikia Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, akisema: "Yeyote anayetetea heshima ya ndugu yake kwa siri, ni haki kwa Mwenyezi Mungu kumwacha huru na moto." 

Na al-Quda'i ameitoa katika Musnad al-Shihab kutoka kwa Anas, alisema: Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Yeyote anayemsaidia ndugu yake kwa siri, Mwenyezi Mungu atamsaidia katika dunia na akhera." Na al-Quda'i pia ameitoa kutoka kwa Imran bin Hussein kwa ziada: "Naye anaweza kumsaidia." Na kama alivyopokea Abu Dawood na Bukhari katika Al-Adab al-Mufrad, na al-Zain al-Iraqi alisema: Isnad yake ni nzuri kutoka kwa Abu Hurairah kwamba Mtume wa Mwenyezi Mungu, swallallahu alayhi wa sallam, amesema: "Muumini ni kioo cha muumini, na muumini ni ndugu wa muumini, kokote anapokutana naye, anazuia kupotea kwake na anamzunguka nyuma yake."

Enyi Waislamu:

Mmejua kupitia hadithi za Nabii tukufu zilizotajwa katika kipindi hiki, na kipindi kilichopita, kwamba ni sunna kwa yule anayempenda ndugu yake kwa ajili ya Mwenyezi Mungu, kumjulisha na kumueleza upendo wake kwake. Na pia ni sunna kwa Muislamu kumuombea ndugu yake kwa siri. Kama ilivyo sunna kwake kumuomba ndugu yake amwombee. Na ni sunna kwake kumtembelea na kuketi naye na kuendeleza uhusiano naye na kutoa mali yake kwa ajili ya Mwenyezi Mungu baada ya kumpenda. Na ni vizuri kwa Muislamu kumlaki ndugu yake kwa yale anayopenda ili kumfurahisha kwa hayo. Na ni vizuri kwa Muislamu kumpa zawadi ndugu yake. Na ni vizuri pia kwake kuikubali zawadi yake, na kumlipa kwa zawadi hiyo.

Na inampasa Muislamu kuwashukuru watu wanaomfanyia wema. Na miongoni mwa sunna ni kumuombea ndugu yake kwa manufaa ya wema au kurahisisha magumu. Na ni vizuri pia kwake kulinda heshima ya ndugu yake kwa siri. Je, hatutazifuata hukumu hizi za kisheria, na hukumu zingine za Uislamu; ili tuwe kama anavyopenda na kuridhika Mola wetu, mpaka abadilishe yaliyomo ndani yetu, na atengeneze hali zetu, na tupate ushindi wa kheri za dunia na akhera?! 

Wasikilizaji wapendwa: Wasikilizaji wa Radio ya Ofisi ya Habari ya Hizb ut-Tahrir: 

Tunatosheka na kiasi hiki katika kipindi hiki, tukitarajia kukamilisha tafakuri zetu katika vipindi vijavyo, InshaAllah Ta'ala, mpaka wakati huo na mpaka tukutane, tunawaacha katika uangalizi wa Mwenyezi Mungu na ulinzi wake na usalama wake. Tunawashukuru kwa usikilizaji wenu mzuri na Assalamu alaykum warahmatullahi wabarakatuh. 

Fahamuni Enyi Waislamu! - Kipindi cha 15

Fahamuni Enyi Waislamu!

Kipindi cha 15

Kwamba miongoni mwa vyombo vya dola ya Khilafa ni wasaidizi, nao ni mawaziri ambao Khalifa huwateua pamoja naye, ili wamsaidie katika kubeba majukumu ya Khilafa, na kutekeleza majukumu yake, kwa sababu wingi wa majukumu ya Khilafa, haswa kila inapokua na kupanuka dola ya Khilafa, Khalifa hulemewa na kuyabeba peke yake, hivyo anahitaji mtu wa kumsaidia katika kuyabeba ili atekeleze majukumu yake, lakini haifai kuwaita mawaziri bila ya kizuizi mpaka isije ikachanganya maana ya waziri katika Uislamu ambayo ni sawa na msaidizi na maana ya waziri katika mifumo ya kidunia ya sasa kwa misingi ya kidemokrasia, kibepari, kilimwengu au mifumo mingine ambayo tunaishuhudia katika zama hizi za sasa.